Κρότος καὶ λάμψις… πέτρα καὶ σκόνη παντοῦ…
Κορμιὰ στὸν ἀέρα …σκλαβιὰ καὶ φοβέρα …
Οἱ φίλοι καντήλι σὲ κάποια γωνία τ’ οὐρανοῦ…
Μπαροῦτι μυρίζει ἐδῶ…
Σὲ ξένο πιστεύεις θεό…
Τὸ ξέρεις καλά…
Ἐδῶ… δὲν θὰ βρῆς γιατρειά.
Καὶ γέρνεις τὸ βάρος στοὺς ὤμους καὶ ψάχνεις τὴν γῆ…
Μὲ ἔνα παλαιὸ λεωφορεῖο ποὺ μοιάζει μὲ νεκροταφεῖο…
Σέρνεις βαρειὲς ἁλυσίδες κι οἱ εὐπατρίδες κρατοῦν τὸ κλειδί… Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἀπὸ τὴν Μεσαιωνικὴ Ἰταλία…
Τὸ ξίφος τοῦ Ἁγίου Γκαλγκάνο στὴν Τοσκάνη (1180),
Συνέχεια
Κάποιο αὔριο…
Δὲν εἶναι τῆς καρδιᾶς μου ξεπεσμὸς αὐτός·
εἶναι τὸ μίσος ποὺ τὴν ἔτρεφε Συνέχεια
Μέ τό δίκαιον ἤ μέ τούς …δικούς μου;;
Ὅσο …ζομποποιεῖται ἡ κοινωνία μας, τόσο περισσότερο ἀρχίζουν νὰ μπερδεύονται οἱ ἔννοιες.
Αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποῖα μαχόμεθα σήμερα, πρὸ κειμένου νὰ μὴν καταστραφοῦν, κάποτε ἐθεωροῦντο αὐτονόητα.
Καὶ σαφὼς τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ ἅπτονται τῆς …πάλαι ποτὲ κραταιᾶς (;;;;;;;;) κοινῆς λογικῆς. Συνέχεια
Μέχρι τὸ τέρμα
Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι μέσα στους παγετώνες της Εποχής των Αλαζόνων. Στέκονται όλοι σε μια στάση λεωφορείου κι ας γνωρίζουν ότι η γραμμή «Ελπίδα-Όνειρο» έχει καταργηθεί προ πολλού. Έχουν την περίεργη εμμονή να βγαίνουν από το σπίτι τους και να μην κρατούν ποτέ ομπρέλα ακόμα και αν το σύστημα βρέχει τόσο άδικο που σε τρυπάει μέχρι το μεδούλι. Πάντα στην μια τους τσέπη έχουν το εισιτήριο, που χρόνια ένας εισπράκτορας της Εντιμότητας δεν βρέθηκε να τους το ακυρώσει. Συνέχεια
Μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ ΟΗΕ πραγματοποιοῦνται ΟΛΕΣ οἱ γενοκτονίες…
Καὶ μετὰ σὲ ἐμᾶς στέλνουν τοὺς λογαριασμοὺς τῶν ἐγκλημάτων τους…
Ἐκατομμύρια ἀθῶα θύματα, οὐδὲ ἕνας ἔνοχος…
Οἱ …«καλοὶ σύμμαχοί» μας…
Οἱ …«κακοί» ἐχθροὶ τῶν …«καλῶν μας συμμάχων»!!!
Καὶ πίσω ἀπὸ ὅλο αὐτὸ τὸ σκηνικὸ αἷμα… Ἄφθονο αἷμα… Ἀθῶο αἷμα…
Παιδικὸ αἷμα… 
Συνέχεια