Λαὸς ποὺ …βαριέται νὰ ὑπερασπισθῇ τὴν εἰρήνη καὶ τὴν Ἐλευθερία του, μιλᾶ γιὰ μπουρδολογίες καὶ παπαρολογίες ἤ, ἀκόμη χειρότερα, ἀκούει αὐτὲς τὶς κοτσανολογίες καὶ τὶς χειροκροτεῖ.
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ὑβρίζοντας τὸν Στάλιν
Ψευδαισθήσεις διασώσεως μίας τελειωμένης χώρας
Ὅσοι ὑπεστήριζαν ὅτι τὸ κράτος θὰ ἔπρεπε νὰ χρεωκοπήσῃ τὸ 2010, χωρὶς τὶς ἀνοησίες καὶ τὶς ἀπάτες τῶν δῆθεν διασώσεων, ἦσαν παράφρονες καὶ ὑστερικοί. Ἔ; Πληρῶστε τώρα. Ὅπως πληρώνετε πέντε χρόνια. Οἱ σωτηρίες στοιχίζουν.
Ἀπὸ τὴν ἀρχή, καμμία ἑλληνικὴ κυβέρνησις δὲν εἶχε ἄλλο σχέδιο, πλὴν τῆς σταδιακῆς κατασχέσεως τῆς περιουσίας τῶν πολιτῶν ὑπὲρ τῶν ἐνεργῶν καὶ συνταξιοδοτημένων δημοσίων ὑπαλλήλων (οἱ ὑπόλοιποι συνταξιοῦχοι, αὐτοὶ τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως, σώζονται κάπως ἐπειδὴ δὲν μποροῦν οἱ κυβερνήσεις νὰ τοὺς διαχωρίσουν ἀπὸ τοὺς ἀντιστοίχους δημοσίους ὑπαλλήλους). Συνέχεια
Ἐξελικτικὴ κομματοκρατία
Ἀπὸ τὴν ΠΑΣΟΚοκρατία…
…στὸ νέο ΠΑΣΟΚ (ΣΥΡΙΖΑ)…
Γελοιοποιώντας μας μὲ ὅλους τοὺς τρόπους…
Δὲν μὲ ἐνοχλεῖ ποὺ οἱ (φερόμενοι ὡς) πολιτικοί «μας» καὶ κυβερνῶντες «μας» εἶναι ἀπὸ ἠλίθιοι ἔως γελοίοι.
Μὲ ἐνοχλεῖ ποὺ περιφέροντας τὰ ἄχρηστα σαρκία τους ἀνᾷ τῷ πλανήτῃ παρουσιάζονται ὡς δικοί μας ἐκπρόσωποι, συμπαρασύροντας στὸν εὐτελισμό τους κι ἐμᾶς.
Μὲ ἐνοχλεῖ ποὺ δηλώνονται ὡς Ἕλληνες, ἂν καὶ παραμένουν σκέτο ἀπὸ ἑλληνόφωνοι μὴ Ἕλληνες, ἔως ἀκόμη καὶ συνειδητοποιημένοι μισέλληνες.
Μὲ ἐνοχλεῖ ποὺ λειτουργοῦν ὡς προμετωπὶς καὶ διαχειριστὲς τοῦ λόγου καὶ τῆς σκέψεως τῶν Ἑλλήνων, ἂν καί, ἀπὸ ἀρχῆς ὑπάρξεως τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν, ἦσαν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἅπαντες σκουπίδια.
Συνέχεια
Ἰδιοτυπίες τῆς ζωῆς καὶ τῆς σκέψεως τοῦ Μεταξᾶ
Ἰδιοτυπίες τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς σκέψεως τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ
Ὅπως εἶναι γνωστό, τὸ καθεστὼς τῆς 4ης Αὐγούστου μόνο φαινομενικῶς ὑπῆρξε φασιστικό. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, πράγματι, εἶχαν τονισθῇ οἱ -καθοριστικῆς σημασίας- διαφορές του τόσο μὲ τὸν ἰταλικὸ Φασισμὸ ὅσο καὶ μὲ τὸν γερμανικὸ Ἐθνικοσοσιαλισμό [1]· καὶ ἡ σημαντικότερη ἀπὸ αὐτὲς ὑπῆρξε τὸ ὅτι, σὲ κραυγαλέα ἀντίθεση μὲ τὸν Μουσολίνι καὶ τὸν Ἀδόλφο Χίτλερ, ὁ Μεταξᾶς προσπαθοῦσε ὄχι νὰ κινητοποιήσῃ, ἀλλὰ νὰ ἀποπολιτικοποιήσῃ τὶς λαϊκὲς μᾶζες [2]. Τὸ σύστημα μὲ τὸ ὁποῖο «συγγένευε» τὸ καθεστὼς τοῦ Μεταξᾶ ἦταν τὸ πολὺ στενὰ συνδεδεμένο μὲ τοὺς Βρεταννοὺς[3] «Νέο Κράτος» (Estado Novo) τοῦ Σαλαζὰρ στὴν Πορτογαλία[4]. Γιὰ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ἡ ἐπίσημη ὀνομασία τοῦ καθεστῶτος τῆς 4ης Αὐγούστου ἦταν, ἀκριβῶς, «Νέον Κράτος»[5] – ὀνομασία ποὺ ἄλλωστε δόθηκε καὶ στὸ περιοδικὸ ποὺ ἐξέφραζε τὴν ἰδεολογία τοῦ Ἰ. Μεταξᾶ[6]. Καὶ βέβαια, αὐτὴ ἡ ἰδεολογικὴ ἑλληνοπορτογαλικὴ σύμπλευσις δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ὀφείλεται σὲ βρεταννικὴ παρέμβαση. Συνέχεια