Ὅταν καταφέρουμε νὰ εὕρουμε τὸ κέντρο μέσα μας καὶ νὰ λειτουργοῦμε μὲ ἀγάπη, ἐμπιστοσύνη καὶ ἠρεμία, παρὰ τὸ ἐξωτερικὸ χάος, τότε πραγματικὰ θὰ μᾶς περιβάλη μιὰ ἀκατανίκητος δύναμις…. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Κώστας Κοβάνης.
REQUIEM
Εἴχαμε ἐπὶ χρόνια συνεργαστεῖ στὰ «Πολιτικά Θέματα» τοῦ Κώστα Κύρκου.
Δεθήκαμε μὲ ἰσχυρὴ φιλία. Ἰσχνὸς τό δέμας ἀλλὰ μεγάλη ψυχή. Πέννα γερή καί ἀνυπότακτη.
Ὑπηρέτησε τὸν πεζὸ καὶ τὸν ποιητικὸ λόγο. Ἀλλὰ δὲν ἀρνήθηκε καὶ τὴν ἀρθογραφία.
Προτοῦ τὸν γνωρίσω ἀπὸ κοντά, τὸν γνώρισα ἀναγνωστικά.
Ἀπὸ τὸ 1955, ἄν θυμᾶμαι. Στίχος μεστός, λόγος στιβαρός. Συνέχεια
Ἡ ἀποσύνθεσις, ὡς νόμος τῆς Φύσεως.
«Άνθρωποι» αδειάζουν ένα τρακαρισμένο φορτηγό, ενώ ο νεκρός οδηγός του βρίσκεται ακόμα μέσα στην καμπίνα.
Συνέχεια
Τὰ κλειδιὰ τοῦ Μεσολογγίου κρέμονται στὰ κανόνια του…
«Ἐγὼ θ΄ἀποθάνω ἐδῶ!» πρόφερε ὁ Μαυροκορδάτος
«Καὶ ἐγὼ!» ἀνεφώνησε ὁ Μπότσαρης, καὶ τὰ λόγια αὐτὰ λέει ὁ Τρικούπης «χρησίμευσαν ὡς θεμέλιος λίθος τῆς ἐν Μεσολογγίῳ ἐγκαρτερήσεως».
Πράγματι, ἡ ἀπόφαση τοῦ Μαυροκορδάτου καὶ τοῦ Μάρκου Μπότσαρη νὰ μείνουν καὶ νὰ ὑπερασπίσουν τὸ Μεσολόγγι, εἶναι ἡ ἀρχὴ τῶν γενναίων πράξεων. Ἡ πόλη ὀχυρώνεται καὶ, κάτω ἀπὸ τὴν διοίκηση τοῦ Μαυροκορδάτου, τὰ Σουλιωτικὰ παραγγέλματα τῶν Τζαβελλαίων καὶ τῶν Μποτσαραίων, καὶ μὲ ἀνεξάντλητη τὴ συνδρομὴ τῶν ἐντόπιων Μεσολογγιτῶν, ἀμύνεται ἡρωϊκῶς κατὰ τῶν τριῶν πασάδων ποὺ τὴν πολιορκοῦν ἀπὸ ξηρᾶς καὶ ἀπὸ θαλάσσης. Ἀλλὰ ἡ τύχη τοῦ Μεσολογγίου δὲν ἀφήνει ἀδιάφορους τοὺς ἄλλους Ἕλληνες. Τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο φτάνουν στρατεύματα ἀπὸ τὴ Ρούμελη καὶ τὸ Μωριᾶ. Καὶ ὅταν συγκεντρώθηκαν ἐκεῖ ὁ Μακρῆς καὶ ὁ Τσόγκας, ὁ Ζαΐμης καὶ ὁ Δεληγιάννης, ὁ Νικηταρᾶς καὶ ὁ Πετρόμπεης, ἡ φρουρὰ τοῦ Μεσολογγίου ἔστειλε στὸν Ὀμὲρ Βρυώνη ποὺ ζητοῦσε τὴν παράδοση τῆς πόλεως τὴν περήφανη ἐκείνη ἀπάντηση τοῦ Λεωνίδα, ἐπαναλαμβανόμενη ὕστερα ἀπὸ 23 αἰῶνες ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Μπότσαρη: «Ἂν θέλεις τὸ Μεσολόγγι, ἔλα νὰ τὸ πάρῃς»! Συνέχεια
Πρῶτα νὰ ἀγαπᾶμε καὶ μετὰ νά…
Ὅταν δὲν ἀγαπᾶμε ἡ ζωὴ κάθε ἡμέρα μας προσπερνᾶ…
Ὅταν δὲν ἀγαπᾶμε χάνουμε τὸν προσανατολισμό μας…
Χρειάζεται πρώτα νὰ ἀγαπᾶμε καὶ μετὰ νὰ σκεπτόμαστε… Συνέχεια
Ἀκακία Κορδόση
REQUIEM
Τὴν γνώρισα λίγο· τὴν ἀγάπησα πολύ. Κι εἶχα τὴν χαρὰ πρὸ 20ετίας, ὅταν ἤμουν ἐπίσημος ὁμιλητὴς στὸ Μεσολόγγι, νὰ τῆς προσφέρῳ τήν τεράστια ἀνθοδέσμη ποὺ μοῦ προσέφεραν, λέγοντας λατινιστί: “Flores in flore” (=Τὰ ἄνθη στὰ ἄνθη).
Συνέχεια