Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα

Φωττάκος ἤ Φώτιος Χρυσανθόπουλος.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

 

Αγωνιστής του 1821, υπασπιστής του Θ. Κολοκοτρώνη και απομνημονευματογράφος. Ο πατέρας του ήταν ο ιερέας παπα – Γιαννάκης,  γι’ αυτό και τ’ αδέρφια του (Αναγνώστης, Κων/νος, Παναγιώτης και Νικόλαος) ονομάσθηκαν Παπαγιαννακόπουλοι, ενώ ο Φωτάκος διατήρησε το πατρικό επώνυμο Χρυσανθόπουλος. Στην ιστορία  έμεινε γνωστός ως Φωτάκος.

 

Γεννήθηκε στα Μαγούλιανα* Γορτυνίας. Διδάχτηκε τα πρώτα του γράμματα στο χωριό του με δάσκαλο τον Αγάπιο. Κατόπιν πήγε στη Βυτίνα, όπου είχε δάσκαλο τον Παρθένιο. Επειδή όμως ήταν πολύ ζωηρό, σκληρό και φιλόνικο παιδί, ο πατέρας του φοβούμενος μη φιλονικήσει με τους Τούρκους, τον έστειλε στη Ρωσσία, στο Κισνόβι της Βεσσαραβίας ως εμποροϋπάλληλο. Ήταν η εποχή που η Φιλική Εταιρεία όλο και δυνάμωνε με τη μύηση στο μυστικό πολλών ομογενών. Ο Φωτάκος εγκαταλείπει τη δουλειά του και μεταβαίνει στην Οδησσό, όπου το 1814 είχε ιδρυθεί η Φιλική Εταιρεία, και γίνεται φιλικός. Στη συνέχεια παίρνει εντολή να μεταβεί στα Λαγκάδια Γορτυνίας, για να συναντήσει τον πρόκριτο Κανέλλο Δεληγιάννη και να τον ενημερώσει για τις εξελίξεις και για την ημέρα του γενικού ξεσηκωμού. Συνέχεια →

Χρόνια καλὰ καὶ πολλά γιὰ ὅλους τοὺς Ἕλληνες.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Δεκάδες χιλιάδες Ἑλλήνων θὰ ἑορτάσουν ἐφέτος γιὰ πρώτη φορὰ μία κλασσικὴ Ἑλληνική, οἰκογενειακὴ ἑορτὴ μακρυὰ ἀπὸ τὰ σπίτια τούς… μακρυὰ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τους.
Ὅποιες καὶ ἂν εἶναι οἱ θρησκευτικὲς ἢ κοινωνικὲς πεποιθήσεις καθενὸς γιὰ τὶς ἡμέρες αὐτές, θὰ πρέπῃ νὰ ξέρῃ πὼς ἡ Ξενιτιὰ εἶναι δύσκολη … πόσο μᾶλλον ὅταν εἶσαι σὲ ἐχθρικὸ ἔδαφος καὶ ἐχθρικὸ περιβάλλον. Ἂς σκεφθοῦμε γιὰ λίγο καὶ κάποιον ἄλλον πέρα ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας καὶ τοὺς οἰκείους μας. Συνέχεια →

Ἡ ξενομανία εἶναι…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἡ ξενομανία εἶναι χωριατιά. Εἶναι προστυχιά. Εἶναι κουταμάρα. Εἶναι ἀφιλοτιμία. Εἶναι ἀφιλοπατρία. Καὶ εἶναι ξιπασιά. Καὶ εἶναι ἀμάθεια.»

«Ἑλληνικὴ Φυλὴ τί φωνάζεις; Μπῆκαν κλέφτες στὸ μανδρί; Ἐὰν Σοῦ βαστᾷ ἔμπα διώχτους.»

Συνέχεια →

Κραυγὴ Ἀγάπης!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τὶς ἑορτινὲς «ἡμέρες Ἀγάπης» τὶς χρειάζονται ὅσοι ἄνθρωποι τὸν ὑπόλοιπο χρόνο ζοῦν στὴν ὑποκρισία καὶ τὴν κακία.
Ὁ ἐνάρετος ἄνθρωπος δὲν χρειάζεται κάποιες ἡμερολογιακὲς ἡμέρες νὰ τοῦ θυμίζουν πὼς πρέπει νὰ εἶναι ἐνάρετος, εἶναι ἡ Φύσις του αὐτή.
Μὲ πρόσχημα τὴν λέξη «Ἀγάπη», ἡ Ἀνθρωπότης ἔχει βιώσει φρικτὰ ἐγκλήματα, λέξι σὲ χείλη ἀνθρώπων ποὺ μόνο τοὺς μέλημα εἶναι ἡ ἀνάγκη γιὰ δύναμι, δύναμι κλεμμένη καὶ ἀποτέλεσμα Χειραγωγήσεως, ἄρα καὶ δύναμι προσωρινή. Συνέχεια →

Δέκα πράγματα ποὺ ἔμαθα ὅταν ἔπαψα νὰ οὐρλιάζω στὰ παιδιά μου.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Και με έκαναν καλύτερη μητέρα αλλά και… καλύτερο άνθρωπο! 

Στο άρθρο της που δημοσιεύθηκε στους New York Times Shouting Is the New Spanking (Οι Φωνές είναι το Νέο Ξύλο) η  Amy McCready, οικογενειακή σύμβουλος και ιδρύτρια του συμβουλευτικού site για γονείς Positive Parenting Solution μας εξηγεί ότι σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, οι υστερικές φωνές και τα ουρλιαχτά, έχουν αντικαταστήσει  σήμερα το παραδοσιακό «ξύλο, που βγήκε από τον παράδεισο». Οι γονείς σύμφωνα με την δόκτορα Μακ Κρίντι ταλαιπωρημένοι και με τα ενοχικά τους σύνδρομα γιγαντωμένα μέσα τους, ψάχνουν να βρουν τον κατάλληλο τρόπο να επιβληθούν στα παιδιά τους. Και ενώ για τους περισσότερους γονείς σήμερα είναι αυτονόητο ότι το ξύλο ανήκει στο παρελθόν ως παιδαγωγική μέθοδος, παρ’ όλα αυτά δεν μπορούν να επιβληθούν στον εαυτό τους κάθε φορά που οι μικροί μπόμπιρες αδυνατούν Συνέχεια →

Ποιός σύγχρονος μηχανισμός δύναται νά μετακινήσῃ τέτοιον ὀγκόλιθο;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Δεῖτε ἕναν ὀγκόλιθο ποὺ εὐρίσκεται στὸν Λίβανο σὲ λατομεῖο πετρῶν.
Ἡ ἐξόρυξίς του εἶναι ἀτελὴς ἀλλὰ τὸ βάρος του εἶναι 1.100 τόννους.
Κανένας σύγχρονος ἐξοπλισμὸς δὲν μπορεῖ νὰ μετακινήσει καὶ προπαντὸς νὰ ἀνυψώσει αὐτὸν τὸν ὀγκόλιθο.
Οἱ μεγαλύτερες πέτρες τῆς πυραμίδας τῆς Giza ζυγίζουν 25 τόννους.
 Συνέχεια →