Οἱ δικοί μας ἐθνοκηφῆνες οὔτε τό μυαλό τους δέν χρησιμοποιοῦν. Σκέφτονται ἄλλοι γι΄αὐτούς, ὅμως,
«Ἡ ἀργία ἐγέννησε τήν πενίαν.
Ἡ πενία ἔτεκεν τήν πείναν.
Ἡ πείνα παρήγαγε τήν ὄρεξιν.
Πολύ συχνά έρχονται νέα για την καρδιά της Ελλάδας που κτυπά σε κάθε σημείο του πλανήτη αυτού ..
Αγάλματα Ελλήνων ηρώων στην Ιαπωνία …αρχαία Ελληνικά στα σχολεία της Αγγλίας, της Αυστραλίας,..
Χωριά και πόλεις Ελληνικές που ανακαλύφθηκαν σε κάθε άκρο του πλανήτη και που αποδεικνύουν πως η καρδιά της Ελλάδας κτυπούσε ανέκαθεν παντού και τώρα αυτό από την μακρυνή Ουρουγουάη!!
Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως, εύχομαι, ελπίζω, προσδοκώ αυτή καρδιά να κτυπήσει ξανά σύντομα και στην γενέτειρά της..
Σεμέλη

Ὅ,τι πιὸ βάρβαρο εἶχε ὁ πλανήτης, σὲ ἐτοῦτον τὸν τόπο τὸ ἐπέταξε.
Ἀπὸ φανατικοὺς χριστιανούς, ποὺ ἔβλεπαν στὸ κάλλος τὸν κακό τους τὸν φλάρο, ἔως ἀδαεῖς, ἠλιθίους στὰ ὅρια τῆς παρανοίας, τούρκους, ποὺ ἐπώλουν γιὰ μερικὰ γρόσια τὶς μνῆμες τῆς ἀνθρωπότητος.
Ἀπὸ σταυροφόρους καὶ Σλαύους, ἔως Βενετούς, Γενουᾶτες, Ῥώσσους, Γάλλους, Γερμανούς, Ἄγγλους, Ἑβραίους…

Αὐτὴ ἡ γυναίκα δὲν ἐχρειάζετο ἐρμηνεῖες. Εἶχε μᾶλλον καλλιτέραν γνῶσιν τῆς Ἑλληνικῆς.
Ξεκινήσαμε μίαν πολὺ ἐνδιαφέρουσα συζήτησι μὲ τὸν Κωστῆ. Τὸ θέμα μας, γιὰ τὸ ὁποῖον ἐπάσκιζε νὰ μὲ πείσῃ, ἦταν τὸ πῶς μποροῦμε νὰ συνδιαλαγοῦμε μὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ὅταν ἀκοῦν τὴν λέξι Πατρίδα ἤ Ἔθνος διακόπτουν κάθε διάλογο. (‘Ἀλλοφρονοῦν γιὰ τὴν ἀκρίβεια…!!!)
Τὸν ἀπησχολοῦσε πολὺ τὸ ἐὰν θὰ μποροῦσε νὰ τοὺς προσεγγίσῃ. Μάλιστα, σὲ κάποιες περιπτώσεις, ποὺ προσεπάθησε νὰ ἐπικοινωνήσῃ μαζύ τους, ἀν τί τῶν «ἀπηγορευμένων» λέξεων, ἐχρησιμοποίησε τὴν λέξι κράτος ἤ ἀκόμη καὶ τὴν λέξι χώρα.
Ἡ συζήτησις διεκόπῃ, δίχως νὰ καταλήξουμε κάπου. Ἔμεινα ὅμως μὲ τὶς σκέψεις μου.
Μπορῶ ἀν τί τῆς λέξεως «Ἔθνος» ἤ τῆς λέξεως «Πατρίς» νά χρησιμοποιήσω τίς λέξεις «Κράτος» καί «Χώρα»;
Συνέχεια

Ἡ φωτογραφία αὐτὴ μὲ «ἐταξείδεψε» σὲ ἐποχὲς ποὺ ἡ ἀνθρωπότης ἀκόμη ἦταν …μικροοργανισμοί, μέσα στὶς θάλασσες. Δῆλα δὴ σὲ ἐποχὲς τέτοιες ποὺ ἀκόμη καὶ τὰ δελφίνια δὲν εἶχαν ἐμφανισθεῖ καὶ τελικῶς ὅλα τὰ ἔμβυα ἦσαν μία …οἰκογένεια.
Ἐὰν λοιπὸν ἀνάξουμε, διότι δὲν μποροῦμε νὰ τὸ ἀποφύγουμε, τὴν προέλευσι τῶν σημερινῶν μας σωμάτων σὲ κάτι ποὺ ἐθύμιζε εἶτε ψάρι, εἶτε καβούρι, εἶτε ἀκόμη καὶ …πλαγκτόν, τότε μὲ τὸ δελφίνι ἀκόμη μᾶς δένει μία σχέσις μοναδική… Ἀδελφική….
Πολύ ἐνδιαφέρον ταινιάκι (μέ Ἑλληνικούς ὑποτίτλους) γιά τήν νεώτερη Ἱστορία τῆς Ἴμβρου καί τῆς Τενέδου. Δεῖτε το: Συνέχεια