Διάβασα τὸ κείμενον τοῦ πιτσιρίκου γιὰ τὴν Ὄλγα… Τὴν δική μας Ὄλγα… Αὐτὴν ποὺ μπαινοβγαίνει στὰ σπίτια μας καὶ μᾶς ἀλλάζει τὰ φῶτα στὴν προπαγάνδα…
Ναί, εἶχε δίκαιον ὁ πιτσιρίκος… Μᾶλλον κάτι ἀρχίζει νὰ αἰσθάνεται ὁ Ὄλγα. Καὶ κατὰ πάσᾳ πιθανότητα αὐτὸ μᾶλλον εἶναι ὁ φόβος, τὸ μοναδικὸ ἴσως συναίσθημα ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ αἰσθανθῇ…
Ἀλλά εἶναι μόνον αὐτό πού τήν ἔκανε νά μᾶς παίξῃ γιά μίαν ἀκόμη φορά τήν Ἀγλαΐα τοῦ Καραγκιόζη;
Ἡ Ὄλγα, ἡ κάθε ὁμοία (σὰν κι αὐτὴν τὴν) Ὄλγα, εἶναι ἐκεῖ, πληρώνεται πολὺ ἀκριβά, ἔχει σβήσῃ κάθε ἴχνος συνειδήσεως γιὰ νὰ Συνέχεια





