Εἶναι ἕνα παράλογον σκηνικό, σὲ μίαν παράλογη χώρα, μὲ μίαν παράλογη κυβέρνησι, μὲ ἔναν παράλογο οἰκονομικὸ (ἀ)προγραμματισμό, μὲ μίαν παράλογη ἠθική καὶ μὲ ἕνα λογικό συμπέρασμα: Εἶναι ὅλοι τους δοσίλογοι!Τέλος!
Ἀρχεῖα κατηγορίας: καταγγελίες
Τὸ νέο Σύνταγμα.
Ἕνα νέο Σύνταγμα κυκλοφόρησε ἐδῶ καὶ λίγες ἡμέρες στὸ διαδίκτυο. Μοῦ τὸ ἔστειλε φίλος σχεδόν ἀμέσως καὶ τοὺ τὸ ἐπέστρεψα ἐπίσης ἀμέσως, συνοδευόμενο μὲ τὸ παρακάτω σχόλιο:
«Σταμάτησα νὰ τὸ διαβάζω ὅταν ἔφθασα στὰ τῆς ἐκκλησίας. Ἐὰν δὲν καταλάβουμε πὼς ἡ κοσμοθέασις εἶναι διάφορο τοῦ συντάγματος, τότε Ἑλλάδα δὲν φτιάχνουμε. Ἡ ἐλευθερία τῆς κοσμοθεάσεως δὲν ἔχει νὰ κάνῃ μέ νόμους καὶ συντάγματα. Θὰ ἀρκοῦσε ἕνα «ὁ καθεῖς θρησκεύεται ὅπως τοῦ ἀρέσει» τὰ ὑπόλοιπα εἶναι ἐπικίνδυνα. Ἰδίως μὲ τόσους 12θεϊστές, ἰσλαμιστὲς κι ἀθέους γύρω μας.
Συνεπῶς δὲν μοῦ ἀρέσει.»
Ὅταν ξεκινᾶς νὰ ξανακτίσῃς μίαν πολιτεία κρατῶντας τμήματα ἀπὸ τὰ σάπια Συνέχεια
Μία εὐκαιρία γιὰ ἐλευθερία…..
Ἄνθρωποι στὶς πλατεῖες. Σὲ ὅλες τὶς πλατεῖες μας. Χιλιάδες πρόσωπα ποὺ ἀποζητοῦν τὸν τρόπο καὶ τὸν δρόμο γιὰ νὰ γίνουν πολίτες. Εἶναι πολὺ ὄμορφο αὐτὸ ποὺ γεννιέται…
Εἶναι βέβαια ἀπὸ κοντά καὶ γύρω γύρω, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ τόσους χρόνους μᾶς τσάκιζαν τὸ ἠθικό, τὴν αὐτοπεποίθησι καὶ τὴν σκέψι. Πῶς νὰ φύγουν; Καὶ ποῦ νὰ πᾶνε; Δὲν ξέρουν ἄλλον τρόπο γιὰ νὰ ἐπιβιώνουν.. Μόνον αὐτόν. Τῆς προσκολλήσεως καὶ τῆς ἁρπακτῆς. Δὲν ἔχουν μάθει νὰ ζοῦν ὄρθιοι. Μόνον σκυμμένοι ἢ σερνάμενοι κατὰ γῆς. Πῶς λοιπὸν νὰ καταλάβουν ὅτι αὐτὸ ποὺ γεννιέται θὰ μποροῦσε ἴσως νὰ ἀποτελέσῃ τὸν δρόμο καὶ γιὰ τὴν δική τους ἀναγέννησι; Δὲν μποροῦν…. Δυσκολεύονται….
Ὅλοι ὄσοι γεννηθήκαμε καὶ μεγαλώσαμε μέσα σὲ αὐτὸ τὸ «ἀποστειρωμένο» σύστημα, δὲν μάθαμε ποτέ νὰ σκεπτόμαστε. Ποτέ νὰ κρίνουμε. Δεχόμασταν τὰ πάντα. Καὶ τὰ λαμβάναμε ἄλλοτε ὡς νίκες κι ἄλλοτε ὡς ἥττες. Ἀναλόγως τοῦ τρόπου ποὺ ἐκπαιδευθήκαμε.
Ἐτοῦτοι μᾶς καταργοῦν πλήρως! Ἐπισήμως πλέον!
Σήμερα διαβάζω στὸ defencenet μία σκληρή κριτική γιὰ τὰ κυβερνητικὰ ἔργα, τὴν ὁποίαν, κρίνοντας ἀπὸ παρελθόντα ἄρθρα τους, ἀντιλαμβάνομαι ὡς ἰδιαιτέρως ὀργισμένη. Ἐχθὲς διάβαζα ἄλλα ἀλλοῦ καὶ πρὸ χθὲς ἐπίσης.
Δύο συμπεράσματα τριγυρίζουν στὸ μυαλό μου. Ἢ οἱ τύποι τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ τελείωνουν πολὺ γρήγορα μὲ ἐμᾶς ἢ εἶναι ἔτσι «τοποθετημένοι» πρὸ κειμένου νὰ σηκωθοῦμε ἅπαντες καὶ νὰ τοὺς πάρουμε μὲ τὶς πέτρες ἢ νὰ τοὺς στολίσουν (οἱ θερμοκέφαλοι καὶ οἱ ἀπελπισμένοι) σὲ …κρεμᾶλες.
Ἐὰν ὅμως παίζῃ τὸ δεύτερο σενάριο, ποιοί θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν προνόμια «σχεδιασμοῦ» καὶ ἐνορχηστρώσεως;
Μήπως νὰ τραβήξουμε μίαν πιστολιά;
Ἔχουμε «φίλους» τζιμάνια παιδιά πάντως!!! Ὅταν λὲν κάτι τό κάνουν! Καὶ τώρα θέλουν νὰ μᾶς τελειώσουν! Ἐὰν δὲν μᾶς τελειώσουν δὲν σταματοῦν μὲ τὶς λυκοφιλίες τους.
Μᾶς θέλουν ΤΕΖΑ!!! Ὅμως ἐν ΤΕΛΩΣ ΤΕΖΑ!!!
Μήπως νὰ πιάσουμε κι ἐμεῖς τὰ κουμπούρια; Μήπως νὰ ἀρχίσουμε κι ἐμεῖς νὰ βαρᾶμε στὸ «ψαχνό»; Μήπως νὰ ἀφήσουμε κατὰ μέρος τὶς ὐπομονὲς καὶ τοὺς καθωσπρεπεισμούς καὶ νὰ σηκώσουμε τὸ μπαϊράκι;
Ἄν τε, γιατί πολλὰ μᾶς τὰ ἔκαναν.
Λέτε νά εἶπε πάλι ἀλήθεια ὁ Γιωργάκης;
Ἐπειδή τό πανηγύρι τῶν «ἀγανακτισμένων» στό Σύνταγμα συνεχίζεται, σκέφτηκα νά ἐπανέλθω. Ἄς πᾶμε στήν πλατεία….Μόλις βγαίνουμε ἀπό τά σκαλάκια τοῦ μετρό, βλέπουμε ἐμπρός μας τούς σκηνίτες. Παρατηροῦμε ὅτι οἱ σκηνές ὅσο περνοῦν οἱ ἡμέρες γίνονται περισσότερες. Στίς πιό πολλές ἀπό αὐτές κοιμοῦνται λαθρομετανάστες (!) οἱ ὁποῖοι μή ἔχοντας πού νά πᾷν οἱ «καψεροί», κάνουν καί τίς ἀνάγκες τους, ἐκεῖ! Ἡ ὀσμή μόλις πλησιάσει κάποιος εἶναι χαρακτηριστική. Μοῦ εἶπε μιά κοπέλλα ὁτι εἶδε «μελαψό», «νά τά κάνη μπροστά στά μάτια της». Μήπως, τολμᾶ νά διαμαρτυρηθᾷ κάποιος; Θά τόν ποῦν ῥατσιστή. Συνέχεια