Ὁ Κύριος Σιμόπουλος.

Τὸν ξέρετε τὸν κύριο Σιμόπουλο; Ὄχι; Ἒμ βέβαια! Ποῦ νὰ τὸν ξέρετε; Οὔτε στὰ κανάλια βγαίνει οὔτε ἀμολάει ἀντιρρατσιστικὲς ρουκέτες οὔτε μιλάει γιὰ πολυπολιτισμικὲς κοινωνίες καὶ τὰ -μεγάλα- πλεονεκτήματα τοῦ δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος. Ὁ κύριος Σιμόπουλος δὲν κάνει τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτά… προφανῶς γιατὶ δὲν ἔχει καιρό. Καὶ ξέρετε γιατί δὲν ἔχει καιρό; Ἐπειδὴ κάνει ὅ,τι δὲν κάνω οὔτε ἐγὼ οὔτε σεῖς οὔτε κανείς.

Ὁ κύριος Σιμόπουλος κάνει ἁπλῶς τὸ καθῆκον του.

Πῶς; Συνεχίζει νὰ μένει –μαζὶ μὲ τὴ γυναίκα του- στὸ σπίτι του, στὸν δεύτερο ὄροφο τῆς ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἀλκιβιάδου 98 πολυκατοικίας. Ἅγιος Παντελεήμονας καραμπινάτος! Πιὸ πολὺ Ἅγιος Παντελεήμονας στὶς μέρες μας δὲν γίνεται. Στὸ ἀπὸ κάτω διαμέρισμα τοῦ πρώτου ὀρόφου ἔμενε ἡ μάννα μου, μέχρι ποὺ ξεψύχησε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2009. Καὶ πιὸ πρίν, μέχρι τὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1970 ἔμενα κι ἐγὼ μὲ τὸν πατέρα μου καὶ τὴν ἀδελφή μου.  Κάθε πρωί, πηγαίνοντας στὸ Σχολεῖο πρῶτα καὶ μετὰ στὸ Συνέχεια

Σὲ ποιόν; Σέ ποιὸν νὰ μιλήσω;

Γυαλί, τό νησί ποὺ χάνεται!

Το Γυαλί βρίσκεται μεταξύ Νισύρου και Κω και μαζί με τα μικρότερα νησιά Άγιος Αντώνιος και Στρογγύλη ανήκει διοικητικά στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, Νομός Δωδεκανήσου, Δήμος Νισύρου.

Συνέχεια

Ἒως πότε στῆς Ἑλλάδος τόν κόρφο θά φωλιάζουν ἡγέτες προδότες;

Αὐτό τό τραγούδι εἶναι στούς περισσοτέρους γνωστό!

Οἱ εἰκόνες πού ὃμως παρουσιάζει εἶναι ἀποκαλυπτικές!

Γιὰ  νὰ μὴ ξεχνᾶμε ποτέ! Συνέχεια

Ὁ Σουφλιᾶς άπαντᾶ στόν Μαγκριώτη!

Ἐλπίζω ὁ κος Μαγκριώτης ἀκόμη νά διαβάζῃ τά ὃσα γράφω. Ἂλλως τε ἀναμένω (-ουμε) τίς ἀπαντήσεις του!

Σήμερα, στήν προσπάθειά μου νά βρῶ τίς συμβάσεις πού ὑπέγραψε ἡ Ν.Δ. μέ τούς μεγαλοεργολάβους, ἒπεσα σέ ἓνα ἂρθρο τοῦ Γ. Σουφλιᾶ.

Θά πρέπει νά διαβάσουμε φυσικά καί τήν δική του τοποθέτησι πρίν βγάλουμε τά ὃποια συμπεράσματα!

Ξεκινᾶμε λοιπόν μέ Σουφλιᾶ (ἀπό τό ΒΗΜΑ τῆς 24ης Ἰανουαρίου 2010) κι ἒχουμε συνέχεια φυσικά!

Βρὲ καλῶς τον τὸν Καζάκη….


Ἐδῶ φτιάχνουμε τὴν νέα συστράτευσι πατριωτικῶν δυνάμεων γιὰ νὰ σώσουμε τὸν τόπο.

Συνέχεια

Τό μῖσος γιά τόν λύκο;

Καλὸ θὰ ἦταν, ἐπὶ τέλους, νὰ κατανοήσουμε πὼς ἄλλο ἡ κοινωνική, οἰκονομικὴ καὶ ἀτομικὴ ἀσφάλειά μας κι ἄλλο ἡ ἐξόντωσις κάθε …«ἐν δυνάμει ἐχθροῦ». Κι ἀκριβῶς ἐπ΄ αὐτοῦ καλούμεθα νὰ τοποθετηθοῦμε ὡς ἄτομα καὶ ὡς κοινωνίες, ὄχι μόνον τώρα, ἀλλὰ γενικότερα. Καὶ τὸ «γενικότερα» αὐτὸ ἀφορᾶ στὸ τί θέλουμε (ἢ καὶ δὲν θέλουμε) γιὰ τὸν πλανήτη καὶ τὴν ἐπ΄ αὐτοῦ ἔκφρασιν τῆς ζωῆς. Συνέχεια