Εἶπες• «Θὰ πάγω σ’ ἄλλη γῆ, θὰ πάγω σ’ ἄλλη θάλασσα.
Μιὰ πόλις ἄλλη θὰ βρεθῆ καλλίτερη ἀπὸ αὐτή.
Κάθε προσπάθειά μου μιὰ καταδίκη εἶναι γραφτή•
κι εἶν’ ἡ καρδιά μου — σὰν νεκρός — θαμμένη.
Ὁ νοῦς μου ὡς πότε μές στόν μαρασμόν αὐτόν θὰ μένῃ. Συνέχεια →

Ἡ Βραζιλία εἶναι φτιαγμένη γιά
ἄλλη μπάλα. Τήν
εἴπανε ἀναδυομένη οἰκονομία –
οἰκονομία σὰν μιὰ ἄσκημη
Ἀφροδίτη πού
ἀναδύεται ἀπὸ τὸν βοῦρκο –
φέρανε τίς τρόϊκες
κλείσανε μὲ τείχη τίς φαβέλες –
ἐκεῖ ποὺ μεγαλώνουν τα Συνέχεια →

Τῆς Κυθέρειας ὁ ἄνδρας
πλάι στὴς Λήμνου τὰ καμίνια
βέλη Ἐρώτων ἔχει κάνει,
ἀφοῦ σίδηρο ἐπῆρε.
Τὶς αἰχμές ἔβαφε ἠ Κύπρις,
γλυκὸ μέλι ἀφοῦ πῆρε, Συνέχεια →

«Μέριασε βράχε νὰ διαβῶ!» τὸ κύμα ἀνδρειωμένο
λέγει στὴν πέτρα τοῦ γυαλοῦ θολό, μελανιασμένο.
Μέριασε, μὲς στὰ στήθη μου, ποὖσαν νεκρὰ καὶ κρύα,
μαῦρος βοριὰς ἐφώλιασε καὶ μαύρη τρικυμία.

Ἀφροὺς δὲν ἔχω γι᾿ ἄρματα, κούφια βοὴ γι᾿ ἀντάρα,
ἔχω ποτάμι αἵματα, μὲ θέριεψε ἡ κατάρα
τοῦ κόσμου, ποὺ βαρέθηκε, τοῦ κόσμου, πού ῾πε τώρα,
βράχε, θὰ πέσης, ἔφτασεν ἡ φοβερή σου ἡ ὥρα! Συνέχεια →