
Σήμερα θὰ ἐπαναληφθοῦμε, διότι ἡ ἡμέρα αὐτή, παραμονὴ τῆς «μεγάλης αὐτῆς ἐπετείου» τῆς ἐξαπατήσεως τοῦ Ἔθνους μας, ἔχει λάβη διαστάσεις αἰσχρότητος καὶ χυδαιότητος. Καλὸ εἶναι νὰ ἐπιλέξουμε, ἐπὶ τέλους, σὲ ποιὰν …βάρκα θὰ σταθοῦμε. Στήν …βάρκα τῆς ἀληθείας, καὶ τελικῶς τῆς Ἐλευθερίας, ἤ στήν …βάρκα τοῦ ψεύδους καί τῆς δουλοποιήσεώς μας;
Συνέχεια
Μετὰ τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφὴ (1922) καὶ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ προδομένου Στρατοῦ μας, ὑπὸ τοὺς συνταγματάρχες Νικόλαο Πλαστήρα καὶ Στυλιανὸ Γονατᾶ, τὸ κυρίαρχο σύνθημα ποὺ ὑπῆρχε στὰ χείλη Λαοῦ καὶ Στρατοῦ ἦταν ἕνα: «οἱ προδότες νὰ τιμωρηθοῦν»!
Εἶναι σίγουρο ὅτι αὐτὸ ποὺ ἐζωγράφισε ὁ καλλιτέχνης ἦταν κατὰ παραγγελίαν τοῦ νεκροῦ.Δὲν θὰ εἶμαι ἀκριβὴς στὴν περιγραφή, γιατί δὲν θέλω νὰ προδώσω τὴν ταὐτότητα τοῦ ἐνοίκου, ποὺ ἀρέσκεται νὰ ὀνομάζῃ τὸν ἐνταφιασμένο ἡ ἀρχαιολογία. Πρόκειται γιὰ κυνήγι τοῦ παρελθόντος, ὅπου συμμετεῖχαν Φίλιππος, Ἀλέξανδρος καὶ ἄλλοι. Πρὶν ἀκόμη ἀνοιχθῇ ὁ τάφος, ἡ εἰκόνα θὰ ἔπρεπε νὰ προϊδεάσῃ γιὰ τὸν ἔνοικο. Ἁπλῶς, ἀργότερα, εἴκοσι ἄλλα πράγματα στὸ ἐσωτερικό, θὰ ἐπεβεβαίωναν τὴν ἀρχικὴ ἰδέα. Αὐτὸ θὰ συνέβαινε βέβαια ἐὰν αὐτοὶ ἦσαν ἐπιστήμονες στὴν οὐσία.