Ναί, γιατί ὄχι;
Πῶς θά μπορέσω νά φτιάξω τόν κόσμο μου ὅπως τοῦ πρέπει κι ὄχι ὅπως μοῦ ἔμαθαν πώς τοῦ πρέπει;
Ὀνειρεύομαι λοιπόν;
Ναί, μὲ ἀνοικτὰ καὶ μὲ κλειστὰ μάτια…
Οὐσιαστικῶς ὀνειροδομῶ!
Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: Ζῶ καὶ Δρῶ
Ἀκόμη ἀγοράζουμε προϊόντα αὐτῶν τῶν ἑταιρειῶν;
Πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων οἱ ἑταιρεῖες, τῶν ὁποίων τοὺς ἐκπροσώπους βλέπουμε στὴν παραπάνω φωτογραφία, πρότειναν τὰ 300 εὐρὼ ὡς βασικὸ μισθό, καὶ φυσικὰ ὡς προϋπόθεσι γιὰ νὰ ἐπενδύσουν στὴν χώρα μας. Ἐπιχειρήσεις εἶναι… ἐπιχειρηματικῶς σκέπτονται. Πάει καλῶς.
Ἐμεῖς ὅμως, ἐκτὸς ἀπὸ ὑποψήφιοι ἐργαζόμενοι, θὰ εἴμαστε καὶ ὑποψήφιοι ἀγοραστές.
Βέβαια, γιὰ νὰ ἀγοράζουμε τὰ προϊόντα τους, μὲ μισθοὺς τῶν 300 εὐρώ, εἶναι ἀδύνατον… Μᾶλλον ἔξω ἀπὸ ἐδῶ θὰ τὰ προωθοῦν, διότι ἐμεῖς οὔτε γιὰ φαγητὸ δὲν θὰ ἔχουμε.
Συνέχεια
Πρόσκλησις γιὰ παρουσίασι ἀπὸ τὸ δίκτυο Ὀδυσσεύς.
Ἐχθὲς στὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν…
Το θέμα της εκδήλωσης ήταν η ελληνική γλώσσα, το θέμα του αγώνα ήταν η μάζωξη των προδοτών. Το θράσος τους ήταν ότι είχαν ελεύθερη είσοδο για το κοινό!!! Εντάξει, αφού σε καλούν δεν το χάνεις το πατιρντί.
Πήγαμε το λοιπόν (εγώ, η Μάρω η δασκάλα, η συναγωνίστριά μου η Μαντώ, η ξαδέλφη μου και η ανιψιά μου) να τους δώσουμε τα συχαρίκια. Άνετοι οι κύριοι, είχαν βάλει έξω για αντιπερισπασμό το ΠΑΜΕ, τίγκα στους μισθωμένους μπράβους η Ακαδημία, κάλυψαν τα νώτα τους, κλείστηκαν στην αίθουσα με τους γλείφτες τους, πού να φανταστούν ότι θα τους έρθει κατραπακιά.
«… Ποιός σᾶς ἔδωσε τό δικαίωμα νά ξεπουλήσετε τήν χώρα μου;»
«Προδότες, προδότες, ποιός σᾶς ἔδωσε τό δικαίωμα νά ξεπουλήσετε τήν χώρα μου;»
Κατάφερα, μετὰ ἀπὸ μεγάλο ἔλεγχο, νὰ μπῶ στὴν Ἀκαδημία ἐχθὲς τὸ βράδυ.
Πολὺ μεγάλο ἔλεγχο. Μόνον ποὺ δὲν μᾶς ξεβράκωσαν ἐκεῖ στὴν εἴσοδο.
Εἶχαν στήσῃ καὶ τὰ διάφορα παραπετάσματα γιὰ νὰ κρύβουν τὶς πομπές τους καὶ νὰ μὴν εἶναι ὀρατὲς ἀπὸ τὸν πολὺ κόσμο.
Στὴν αἴθουσα γινόταν τὸ ἀδιαχώρητο. Πολὺς κόσμος.
Παπποῦδες, γιαγιάδες, κουστουμᾶτοι… Ἑορτὴ τῆς γλῶσσης ἦταν αὐτή…
Μόνον ποὺ ἀρκετοὶ ἐκ τῶν παρευρισκομένων ἦσαν ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐδολοφόνησαν τὴν γλῶσσα.
Συνέχεια
Ἕνα διαφορετικὸ διήμερο!
Μέσα στὴν τρέλλα τῆς ἐποχῆς, αὐτὰ ποὺ βιώνουμε μᾶς ὀδηγοῦν σὲ πράξεις καὶ κινήσεις καθ’ ὅλου συνειδητοποιμένες κάποιες φορές.
Φωνάζουμε καὶ γράφουμε γιὰ ὑποστήριξι στὶς Ἑλληνικὲς ἐπιχειρήσεις, τὴν ἰδίαν στιγμὴ ποὺ στὸ χέρι κρατοῦμέ κάποιο ἀμερικάνικο ἀναψυκτικὸ ἢ μίαν ὁλλανδικὴ μπύρα.
Γενικῶς, κάνουμε κάποια πράγματα γιὰ νὰ τὰ κάνουμε.. Ἔτσι μάθαμε… Ἔτσι μᾶς εἶπαν… Ἔτσι κάνουν ὅλοι!
Τί θὰ λέγατε ἐὰν ξεκινούσαμε νὰ κάνουμε μίαν φορὰ τὸν μήνα κάτι διαφορετικό; Κάτι ποὺ θὰ μᾶς κάνῃ κι ἐμᾶς νὰ αἰσθανθοῦμε καλλίτερα;