Διότι αὔριο δὲν ξέρεις τὶ ἔρχεται. Ζῆσε αὐτήν, μόνον ἐτούτην ἐδῶ τὴν στιγμή… Διότι ἴσως νὰ μὴν ὑπάρχῃ ἄλλη…
Κι ἐὰν χάνονται κάποιες εὐκαιρίες…
Οἱ εὐκαιρίες μας εἶναι ἐμπρός μας… Πάντα ἐμπρός μας… Ὄχι μόνον αὐτὲς ποὺ ἀνακαλύπτουμε ἐκ τῶν …ὑστέρων.
Ἄς γεμίσουμε μὲ …χρώματα τὸν κόσμο μας…!!!
Διότι ἀπουσιάζει τὸ χρῶμα ἀπὸ τὴν ζωή μας. Κι ἀπουσιάζει, ὄχι διότι στὴν πραγματικότητα δὲν ὑπάρχουν χρώματα, ἀλλὰ διότι ἡ δική μας κόπωσις καὶ ἡ δική μας ῥουτίνα μᾶς ἐμποδίζει ἀπὸ τὸ νὰ τὰ ἀπολαύσουμε.
Χαμογέλασέ μου…
Ἑαυτέ μου!!! Τὸ ἀξίζω! Ἐτούτος ὁ σύντομος βίος γιὰ νὰ μεταμορφωθῇ σὲ ζωὴ χρειάζεται μικρές, ἐπαναλαμβανόμενες καὶ ἀνεπανάληπτες χαρές!!! Μὰ γιὰ νὰ ἔλθουν οἱ χαρὲς πρέπει νὰ εἶμαι ἐγὼ ἀνοικτὴ καὶ νὰ τὶς δέχομαι, σὰν κάτι πολὺ φυσικό!!! Οἱ χαρὲς χαρίζονται ἁπλόχερα σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ θέλουν καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ τὶς δεχθοῦν…
Ὅλα μὲ χαρὰ νὰ συμβαίνουν…
Διότι ἐὰν δὲν συμβαίνουν ἔτσι, δὲν ἔχουν καὶ νόημα. Ἀκόμη κι αὐτὰ ποὺ φαίνονται, μὲ μίαν πρώτη ματιὰ κουραστικά, ἐπίπονα, ἀμφισβητούμενα, ἀξίζει πράγματι τὸν κόπο νὰ δοκιμάσουμε νὰ τὰ βιώσουμε μὲ ἄλλην ματιά. Νὰ τὰ …ἀπολαύσουμε. Ὅσο μποροῦμε… Νὰ προσπαθοῦμε νὰ ἐντοπίζουμε τὸ ὄμορφο καὶ τὸ διαφορετικό, στὸ κάθε τί… Καὶ σίγουρα, ἐὰν τὸ ἐπιτύχουμε, … Συνέχεια
Ζοῦμε τώρα μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις!!!
Γιὰ νὰ μπορέσουμε, ὡς Ἀνθρωπότης, νὰ ὑπερβοῦμε ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ ἐμπόδια καὶ νὰ ἐξέλθουμε αὐτῶν ζωντανοί, ἀπαιτεῖται, κάθε στιγμή, νὰ ζοῦμε κάθε μας στιγμή. Ὅλα, καλὰ καὶ κακά, στραβὰ καὶ ἴσια, εἶναι τὸ μέσον γιὰ νὰ μπορέσουμε καὶ νὰ ἰσχυροποιηθοῦμε ὡς προσωπικότητες μὰ καὶ νὰ «ἐκπαιδευθοῦμε» καταλλήλως, πρὸ κειμένου νὰ ἀνθέχουμε καὶ νὰ παραμένουμε … Συνέχεια