Ἔχεις πολλὲς ἐπιλογὲς γιὰ τὴν ζωή σου, πέραν ἀπὸ τὴν ἁπλῆ ἐπιβίωση. Ἔχεις δικαίωμα νὰ θρηνήσῃς γιὰ ὅ,τι δὲν πῆρες, ἐνῶ τὸ χρειαζόσουν καὶ γιὰ ὅ,τι σοῦ ἔδωσαν χωρὶς νὰ τὸ θέλῃς. Ἔχεις δικαίωμα νὰ καθορίζῃς καὶ νὰ ἀκολουθῇς τὶς δικές σου ἀξίες καὶ τοὺς δικούς σου κανόνες.
Ἡ κατάστασις τοῦ φόβου προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀπουσία γνώσεως γιὰ κάτι. Τὰ δύο συναισθήματα, γιὰ τὰ ὁποῖα συνηθίζουν νὰ ὁμιλοῦν οἱ ψυχολόγοι, εἶναι ἡ ἀγάπη καὶ ὁ φόβος. Ἐγώ, αὐθαιρετώντας, ἀναφέρομαι στὸν Ἔρωτα καὶ στὸν Φόβο. Ἀλλὰ ἔχω τοὺς λόγους μου.
Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη ξεκινάει ἀπὸ μέσα καὶ ἡ αὐτοεκτίμηση εἶναι ἐκείνη ποὺ τῆς δίνει τὴν ἄδεια νὰ ῥέει ἀπὸ μέσα πρὸς τὰ ἔξω. Γιὰ νὰ ἀποκαλυφθεῖ καὶ νὰ βγεῖι ἔξω στὸ φῶς, θὰ πρέπει νὰ ἁπαλλαγεῖ ἀπὸ τὰ στρώματα τοῦ θυμοῦ, τοῦ φόβου καὶ τοῦ ἐγωισμοῦ ποὺ τὴν καλύπτουν σὰν βερνίκι.
Ὑπάρχουν πολλὲς τυχαιότητες, συνήθειες ἢ ἀκόμη καὶ ἀνάγκες ποὺ μᾶς ὑπεχρέωσαν νὰ μείνουμε στὴν χώρα καὶ νὰ ὑποστοῦμε ὅλους αὐτοὺς τοὺς εὐτελισμούς, τὶς γελοιότητες καὶ τὶς ἐκπτωτικὲς καταπτώσεις. Τὸ πράξαμε ἔτσι, μὴ συνειδητῶς καὶ μὴ στοχευμένως, διότι μᾶς παρέσυρε ἡ λαίλαψ τῆς καθημερινότητος. Ἀπό ἐδῶ καί πέρα ὅμως; Τί;
Οὐδεὶς ἀσθενής, στὸν κόσμο ὅλο καὶ σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς γνωστῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητος, ἐθεραπεύθη ἐὰν ἠρνεῖτο νὰ θεραπευθῇ.
Τόσα χρόνια ἀκούγαμε τὸν κάθε «καλλιτέχνη νὰ μᾶς ζαλίζῃἀκρίτως καὶ ἄνευ φίλτρων. Ἡ γλῶσσα τους δὲν ἔπαυε νὰ ἀραδιάζῃ ὅσα ἡ ἄνευ κρίσεως κεφαλή τους παρήγαγε. Ζήσαμε σὲ μίαν παράνοια ποὺ ὅμοια της δὲν ὐπάρχει. (Κι ἀκόμη, δυστυχῶς, ἀκοῦμε ἤχους τοῦ παραλόγου ὡς ἀπόηχο ὅλης αὐτῆς τῆς ἀνισορροπίας!!!) Διαβάζαμε συνεντεύξεις τοῦ κάθε σαχλαμάρα γιὰ τὸ … Συνέχεια
