Ὅταν ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ἦλθε στὴν Ἑλλάδα, μεταξὺ ἄλλων ἵδρυσε καὶ ἕνα καινούργιο κόμμα, τὴν Νέα Δημοκρατία.
Ὁ τίτλος ἀπὸ μόνος του εἶναι δηλωτικὸς τῶν προθέσεων τοῦ λεγομένου «ἐθνάρχου».

Γενικῶς τὰ δεξιὰ κόμματα, τόσο στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ σίγουρα στὴν Εὐρώπη, εἶχαν διαφορετικοὺς ὅρους γιὰ νὰ δείξουν τὴν ἰδεολογικὴ τοποθέτησί των. Συνήθως χρησιμοποιοῦσαν τὸν ὅρο «λαϊκό» γιὰ νᾶ δείξουν τὴν ῥίζα τους καὶ τὴν νομιμοποίησή τους, κυρίως ἀπὸ τὸ ἔθνος ποὺ ἐκφράζεται μέσῳ τοῦ λαοῦ. Συνέχεια
Ἐὰν ζητήσω ἑγὼ συνάντηση μὲ ἔναν ὑπουργό, γιὰ νὰ τοῦ ἐκθέσω τὰ προβλήματα τῆς ἐξωστρεφοῦς παραγωγῆς τῆς χώρας, δὲν πρόκειται νὰ τὴν πάρω. Εἴτε μὲ ΣΥΡΙΖΑῖο ὑπουργὸ εἴτε μὲ ΝΔκράτη. Ἔχουν σοβαρὲς δουλειὲς καὶ δὲν ἔχουν χρόνο. Τὸ ξέρω ἀπὸ τὴν μακρά μου πιὰ ἐμπειρία.

