Ἐχθὲς φίλοι μου ἐπισκέφθηκα τὸ Κυκλαδικὸ μουσεῖο, προ κειμένου νὰ δῷ τὴν ἔκθεσιν περὶ ἰατρικῆς στὴν ἀρχαιότητα.
Σὲ τέσσερα δωμάτια (4Χ4) κάποια ἐκθέματα ἐνδιαφέροντα, ἀλλὰ εἰς κάθε περίπτωσιν τὸ θέμα ΔΕΝ ἐξαντλεῖται καὶ βρῆκα τὴν ἔκθεσιν ἐλλιπῆ.
Ἀφοῦ ἢπια ἕνα ποτὸ στὸ ὄμορφο ΚΑΦΕ τοῦ Μουσείου, ἀνέβηκα νὰ δῷ τὰ ἐκθέματα τῆς σταθερῆς συλλογῆς, ξεκινώντας ἀπὸ τὸν πρῶτο ὄροφο. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γλῶσσα
Τὸ ᾠόν, αὐγόν.
Τὸ αὐγὸν εἶναι τέλος καὶ ἀρχή: πρῶτα τέλος καὶ μετὰ ἀρχή· ὡς ὁριακὸν σημεῖον ἀπὸ ὅπου θὰ ξεκινήση ἡ καινούργια ἀρχή. Αὐτὸ ἀκριβῶς δείχνει ἡ ἀρχαία λέξις ᾠόν, αὐγόν, ἀφοῦ τὸ ἴδιον τὸ αὐγὸν ἀποτελεῖ τὸ τελικὸν στοιχεῖον «ω» ἀπὸ ὅπου θὰ γεννηθῇ τὸ νέον ὄν, μετὰ ἀπὸ κατάδυσιν εἰς τὴν ἀφάνειαν ποὺ τὴν δηλῴνει τὸ ὑπογεγραμμένον ἰῷτα. Συνέχεια
Ἡ νοηματικὴ ἀκρίβεια τοῦ πολυτονικοῦ.
Ἰωάννης Ταχόπουλος – Ἡ νοηματικὴ ἀκρίβεια τοῦ πολυτονικοῦ.
Ἐλευθεροτυπία, 23-11-2005
Ἐπιχειρήματα
1) ἀνιστόρητα («πολυτονικό=καθαρεύουσα»),
2) τῶν ὀκνηρῶν («τὰ παιδάκια δυσκολεύονται μὲ τόσους κανόνες!»), ποὺ πανεύκολα μαθαίνουν ὀνόματα χιλιάδων ποδοσφαιριστῶν καὶ μουσικῶν,
3) τῶν ἐμπόρων (τὸ μονοτονικὸ προώθησαν οἱ μεγαλοεκδότες καὶ οἱ ἑταιρεῖες Η/Υ γιὰ τὴν κονόμα, ἀφοῦ τὸ ῾80 δὲν ὑπῆρχαν πολυτονικοὶ ἐπεξεργαστὲς κειμένου) καὶ οἱ «προοδευτικὲς» εἰρωνεῖες τοῦ κ. Καρζῆ δὲν λὲν κάτι ὑπὲρ τοῦ μονοτονικοῦ. Συνέχεια
Μαθήματα Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν (16ον)
ΜΑΘΗΜΑ 16ον
(Νὰ σᾶς τονίσῳ ὃτι σκοπός μας εἶναι νὰ ἀναγνωρίζουμε τοὺς λεκτικοὺς τύπους ποὺ θὰ βρίσκουμε στὰ ἀρχαῖα κείμενα ὃταν θὰ τὰ ἀποδίδουμε στὴν νεοελληνική.)
Ἂς ξαναδοῦμε τοὺς ἀρχικοὺς χρόνους τοῦ ῥήματος «λύω». Συνέχεια
Ἕνας ὑπέροχος ἄγνωστος!
(Ἀφιέρωμα στὸν Βάσο Βογιατζόγλου)
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἔγινε πανελλήνιος ἑορτασμός γιὰ τὴν Ἐθνικὴ Ἐπέτειο.
Οἱ ὁμιλητές -καὶ πολὺ σωστά- ἀνεφέρθησαν σὲ ὀνόματα σημαντικά. Φυσικὰ στὶς ὁμιλίες μου στὴν Ρόδο καὶ ἀλλοῦ δὲν τοὺς ἀγνόησα οὔτε κι ἐγώ. Κατ’ ἔθος παλαιὸ ὅμως σὲ κάθε ἐπετειακὴ ὁμιλία μου ἀναφέρομαι σὲ κάποιον ὑπέροχο ἄγνωστο τοῦ Ἀγώνα. Ἐφέτος ἀναφέρθηκα στὸν πυροβολητὴ Ἀλεξανδρῆ Κουλούρη ποὺ πολέμησε στὸ Μεσολόγγι.
Ἀφοσίωσις…
Εἶναι μία κατάστασις στὴν ὁποίαν γιὰ νὰ εἰσέλθουμε χρειάζεται …ἀφοσίωσις σὲ ἕναν στόχο.
Ἕναν δικό μας στόχο.
Ἕναν στόχο ποὺ ἐμεῖς ἐπιλέξαμε, κτίσαμε μέσα στὴν φαντασία μας καὶ κατόπιν, ἀφοσιωμένοι, ἐργαζόμεθα γιὰ νὰ τὸν κατακτήσουμε. Συνέχεια