Ὀρθογραφία καταλήξεων.

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.

ΦιλονόηὈρθογραφία. 1

Ο Ρ Θ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α    Κ Α Τ Α Λ Η Ξ Ε Ω Ν:

Α. ΘΗΛΥΚΑ ΠΡΩΤΟΚΛΙΤΑ:

1. -εια: ὅλα τὰ προπαροξύτονα ὡς προερχόμενα ἀπὸ τριτόκλιτα ἐπίθετα: ἀλήθεια.

2. -εία: ὅλα τὰ παροξύτονα ὡς προερχόμενα ἀπὸ ρήματα εἰς -εύω: παιδεύω> παιδεία, λατρεύω> λατρεία, καὶ τὰ λεία, μνεία, χρεία.

3. -οια: ὅλα τὰ προπαροξύτονα σύνθετα μετὰ μιᾶς ἐκ τῶν λέξεων: πνοή> ἄπνοια /δύσπνοια, νοῦς>διάνοια/παράνοια, πλοῦς>εὔπλοια, ροῦς> διάρροια/ ἀπόρροια, βοῦς> Εὔβοια, καὶ τὸ ἄγνοια. Συνέχεια

Περὶ τοῦ Διχρόνου τῆς Παραληγούσης.

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

Ὀρθογραφία. 1

Π Ε Ρ Ι   Τ Ο Υ    Δ Ι Χ Ρ Ο Ν Ο Υ   Τ Η Σ   Π Α Ρ Α Λ Η Γ Ο Υ Σ Η Σ:

Α. Τὰ κάτωθι οὐσιαστικὰ τῆς πρώτης κλίσεως ἔχουν τὸ δίχρονον τῆς παραληγούσης μακρόν:

1. Ἀρσενικά:
α. Ὅσα ἐθνικὰ λήγουν εἰς -άτης (Σπαρτιάτης), πλὴν τῶν Γαλάτης, Δαλμάτης, Σαρμάτης, Χαριμάτης.
β. Ὅσα λήγουν εἰς -ίτης καί -ύτης καὶ προέρχονται ἐξ οὐσιαστικῶν, ὄχι ἐκ ρημάτων, (πόλις> πολίτης, Ἄργος> Ἀργίτης, πρέσβυς> πρεσβύτης).

2. Θηλυκά:
α. μᾶζα.
β. ἀξίνη, δίνη, ἴλη, κλίνη, κνῖσα, μεμβράνη, νίκη, πῖνα, ρητίνη, σμίλη, Κρῖσα, Νῖσα, Πῖσα. γ. αἰσχύνη, εὐθύνη, ζύμη, κορύνη, λύμη, λύπη, σφονδύλη, σφῦρα (ὡς προερχόμενον ἐκ συναιρέσεως), τορύνη, τρῦπα, ὕλη, φῦσα, Νῦσα.
Συνέχεια

Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα βάσις τῶν γλωσσῶν.

To σπουδαιότερο ἀπομεινάρι τοῦ πολιτισμοῦ τῆς «Χρυσῆς Ἐποχῆς» εἶναι ἡ γλῶσσα.
Ἡ Ὁμηρικὴ (Ἑλληνική) γλῶσσα ποὺ ἀποτελεῖ τὴν βάσι, ἐπάνω στὴν ὁποία ἐστηρίχθησαν ὄλες οἱ σύγχρονες γλῶσσες.

Κάθε ἑλληνικὴ λέξις ἔχει καὶ ἔνα νόημα.
Γιὰ παράδειγμα…
Ὅταν ῥωτάμε κάποιον τί ἡλικία ἔχει, αὐτομάτως τὸν ῥωτᾶμε πόσων ἐτῶν εἶναι.
Δηλαδὴ πόσες περιστροφὲς γύρω ἀπὸ τὸν Ἤλιο ἔχει κάνει. Συνέχεια

Ὁ περὶ Στυγὸς μῦθος.

Ὁ περὶ Στυγὸς μύθος.Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

 

Α. ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ: Ἡ στὺξ εἶναι τριτόκλιτον οὐρανικόληκτον οὐσιαστικὸν τῆς αὐτῆς ῥίζης καὶ σημασίας μὲ τὸ ῥῆμα στυγέω= μισῶ, ἀποστρέφομαι, φρίττω (στύξ= φρίκη, ἀποτροπιασμός). Κατὰ πληθυντικὸν ἀπαντᾶται ἅπαξ «αἱ στύγες» εἰς τὸν Θεόφραστον (Περὶ φυτῶν αἰτιῶν, Ε, 14, 4) μὲ τὴν σημασίαν τοῦ παγεροῦ καὶ διαπεραστικοῦ ψύχους. Ἐκ τῆς αὐτῆς ῥίζης στὺγ παράγεται τὸν ὁμηρικὸν ῥῆμα (Α186 κ.π.ἀ.,) στυγέω, καθὼς καὶ οὐσιαστικὰ καὶ ἐπίθετα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα σημειώνομεν τὰ ἀπαντώμενα καὶ εἰς τὴν Κοινὴν Νέαν Ἑλληνικήν: στυγερός, στυγνός. Ἐξ αὐτῶν τὸ πρῶτον εἶναι συχνῶς ἀπαντώμενον εἰς τὸν Ὅμηρον (Γ104) μὲ τὸ ἐπίρρημά του (Π723). Συνέχεια

Ἡ πραγματικὴ ἐπανάστασις.

Αὐτὸ ποὺ ὀφείλουμε νὰ συνειδητοποιήσουμε, ὠς ἄτομα κι ὡς κοινωνίες, εἶναι τὸ ποῦ εἴμαστε καὶ τὸ ποῦ θέλουμε νὰ φθάσουμε.
Θὰ φθάσουμε, ἐκεῖ ποὺ θὰ φθάσουμε, ἀπὸ κάποιον δρόμο ποὺ θὰ ὁρίσουμε. Ἀλλὰ γιὰ νὰ φθάσουμε στὸ ζητούμενον, ἀναγκαῖον εἶναι νὰ ξέρουμε τὸ ποιὸ εἶναι τὸ ζητούμενον.
Τί θέλουμε; Τί ἀκριβῶς ὀνειρευόμαστε; Τί εἴμαστε ἕτοιμοι νά θυσιάσουμε ἤ νά διεκδικήσουμε;

Τὸ πρόβλημα πάντα εἶναι ἡ πραγματικότης μας, τὴν ὁποίαν συνήθως ἀρνούμεθα νὰ συνειδητοποιήσουμε.
Μᾶς φταίει τὸ ἕνα, μᾶς φταίει τὸ ἄλλο ἀλλὰ ποτὲ δὲν μᾶς φταίει ὁ ἑαυτός μας.
Καὶ δὲν μᾶς φταίει ὁ ἑαυτός μας, διότι θεωροῦμε δεδομένον πὼς ἐμεῖς τὰ ἔχουμε ὅλα ξεκαθαρίσει μέσα μας.
Μά εἶναι ἔτσι; Συνέχεια

Δημοκρατία.

Τί ἀκριβῶς εἶναι αὐτή ἡ δημοκρατία, πού μέ τόσο πάθος ὑπερασπίζονται οἱ περισσότεροι γύρω μας;
Εὔκολο… Πολὺ εὔκολο νὰ τὸ μάθουμε.

Στὴν λέξιν δημοκρατία ὁ Δημητράκος μᾶς ἐξηγεῖ:

«Δημοκρατία: πολίτευμα λαϊκῆς κυριαρχίας, ῥυθμίζον τὴν λειτουργίαν του ἐπὶ τῇ βάσει τῆς βουλήσεως τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ.
Ἄμεσος δημοκρατία: καθ’ ἧν ὁ λαὸς ἀσκεῖ τὰ κυριαρχικά του δικαιώματα ἀπ’  εὐθείας ἐν συνελεύσει.
Ἔμμεσος δημοκρατία: καθ’ ἧν αἱρετοὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ ἀσκοῦν τὴν κυριαρχίαν.
Μεικτὴ δημοκρατία: καθ’ ἧν ὑπάρχουν καὶ θεσμοὶ ἀπ’  εὐθείας ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἀσκήσεως τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας.
Βασιλευομένη δημοκρατία: καθ΄ ἧν ὁ ἀνώτατος ἄρχων εἶναι αἱρετός.» Συνέχεια