Ἕνα καυτὸ φθινόπωρο (μέρος β)
Τὸ κακόγουστο παιχνίδι τῶν «δανειστῶν» κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν φαίνεται νὰ τελειώνῃ καὶ ἂς ἐπέρασαν ἤδη ἕξι ὀλόκληρα χρόνια.
Τὸ ξανάρχισαν οἱ Γερμανοὶ μὲ δημοσίευμα τῆς Ηandelsblatt, ποὺ ἀναφέρει πὼς δὲν πρόκειται νὰ ἐγκριθῇ ἡ ἐπομένη χρηματοδότησις πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Συνέχεια
Ἡ δικαστικὴ ὑπόθεσις τῆς καταδίκης τοῦ Γεωργίου καὶ τῆς ἀλλοιώσεως τοῦ ἐλλείμματος, θὰ φέρη τὰ ἐπάνω κάτω, μέσα στοὺς ἐπομένους μῆνες, διότι ὅλοι ξέρουν πὼς δὲν πρόκειται γιὰ ἕνα ἀκόμη οἰκονομικὸ ἔγκλημα, ἀλλὰ γιὰ ἕνα ἐθνικὸ ἔκλημα.
Ἕνα ἔγκλημα ποὺ ἔφερε στὴν χώρα τὰ μνημόνια, τὴν χρεωκοπία καὶ τὸν ἀφανισμό. Συνέχεια
Ἀφοῦ οἱ τράπεζες προνόησαν νὰ σοῦ πάρουν καὶ τὸ τελευταῖο χαρτονόμισμα ποὺυ εἶχες κάτω ἀπὸ τὸ στρῶμα…
Καὶ ἀφοῦ σοῦ ἔθεσαν καὶ «Capital Controls» (δὲν ἐτόλμησαν βέβαια νὰ σοῦ τὸ ποὺν στὰ ἑλληνικά, διότι θὰ κτυποῦσε πολὺ βάναυσα καὶ δὲν θὰ ἦταν τόσο εὔπεπτο ἢ σίκ), ἀπὸ ἐκείνην τὴν στιγμὴ καὶ μετά, ἂν κάποιος σοῦ κλέψῃ τὸ πορτοφόλι, τὸ ὁποῖο φυσικὰ μὲ τὰ μερικὰ ψωροευρῶ ποὺ σοῦ ἐπιτρέπουν νὰ τοὺς π Συνέχεια
Ἑλλάς:
Ἡ χώρα ποὺ σὲ ἰδιοκτήτη μικρομάγαζου (τοῦ χώρου τῶν ἠλεκτρονικῶν), ποὺ ἔκλεισε, γιατὶ δὲν ἔβγαινε, τοῦ ἔβγαλαν ὅτι εἶχε καὶ κέρδη, παρ’ ὅλο ποὺ δήλωνε ζημία (γι’ αὐτὸ καὶ ἔκλεισε), τοῦ ζητοῦν νὰ πληρώσῃ καὶ περίπου δέκα χιλιάδες εὑρῶ, ἀλλὰ καὶ παραφύλαξαν καὶ βρῆκαν καὶ μία ἀποθήκη, ὅπου εἶχε μεταφέρη ὅ,τι ψιλολόγια ἔμ Συνέχεια
Βγαίνει λοιπὸν ἡ Συριζαία Χαρὰ Καφαντάρη, ἐτῶν 52, ἤδη συνταξιοῦχος Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ μεγάλη προσωπικότητα τῆς κυβερνήσεως, μὲ ἐνεργὸ συμμετοχή, φυσικά, ἀπὸ τὰ μαθητικά της χρόνια στὸ «ἀριστερό» καὶ στὸ «συνδικαλιστικὸ κίνημα» τῆς χώρας, νὰ μαρτυρήσῃ τὰ σχέδιά τους γιὰ τοὺς ἐλευθέρους ἐπαγγελματίες.
«Οἱ μαγαζάτορες καὶ αὐτοὶ ποὺ εἶναι ἀφεντικὰ τοῦ ἑαυτοῦ τους, ἔχουν τελειώσει», δηλώνει μὲ θράσος στὰ κανάλια. Συνέχεια
Αὐτὸ ποὺ γνώριζα γιὰ τὰ μαθηματικὰ προβλήματα ἦταν πὼς ὅταν ξεκινήσῃς τὴν λύσι μίας ἀσκήσεως μὲ λάθος βάσεις, ὅποιαν διαδρομὴ κι ἐὰν ἀκολουθήσῃς, σὲ λᾶθος θὰ καταλήξῃς.
Ἐὰν γιὰ παράδειγμα ἔχω ἐμπρός μου μίαν οἰκοδομή, τῆς ὁποίας τὰ θεμέλια εἶναι στραβοστημένα, ἀλλὰ ἔχουν ἀρχίσῃ ἤδη οἱ ἐργασίες γιὰ τὸν πρῶτο, ἤ ἀκόμη καὶ γιὰ τὸν δεύτερο ὄροφο, ὅσες πατέντες κι ἐὰν κάνω, τὰ θεμέλια εἶναι στραβὰ καὶ ἡ οἰκοδομὴ θὰ πέσῃ σίγουρα.
Δὲν ἴσιώνουν τὰ λάθη. Δὲν γίνεται νὰ ἰσιώσουν. Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ διορθώσουμε ἕνα λᾶθος κι ὄχι νὰ τὸ μεταφέρουμε, προσθέτοντάς του οὐσιαστικῶς ἐπὶ πλέον λάθη, ὀφείλουμε νὰ τὰ ἀναγνωρίσουμε, νὰ ἐπιστρέψουμε στὸ σημεῖον ποὺ ἔγινε τὸ λᾶθος καὶ νὰ τὸ πιάσουμε ὅλο ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Ἔχουμε λοιπὸν σήμερα φθάσῃ στὸ σημεῖον νὰ συζητᾶμε γιὰ λάθη ἐπὶ λαθῶν, ὦ λάθη, γιὰ τὰ ὁποῖα ὅσοι εὐθύνονται συμπεριφέρονται μὲ ἕναν ἀπόλυτον ὠχαδελφισμό… Σὰν νὰ μὴν συνέβησαν.
Συνέχεια
