Κι αὐτὸς εἶναι ἐπὶ πλέον καὶ μονόδρομος!
Καὶ σαφῶς ἀφορᾶ μόνον σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν πρὸ πολλοῦ ἀντιληφθεῖ τὸ τὶ πραγματικὰ κρύβεται πίσω ἀπὸ τὰ διάφορα σκηνικὰ πολώσεως, διαχωρισμοῦ καὶ ἀποπροσανατολισμοῦ μας. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Θυσία σέ τί, πότε καί γιατί;
«Σκαλίζοντας» μέσα μου, ξανὰ καὶ ξανά, συνειδητοποίησα μίαν μεγάλη ἀλήθεια πρὸ καιροῦ: τὴν ἔννοια (ἀλλὰ καὶ τὴν οὐσία) τῆς λέξεως Θυσία.
Ἡ Θυσία, ὅταν ὑπάρχῃ Ἱερὸς Σκοπὸς πίσω της, εἶναι καὶ ἀναγκαία καὶ χρήσιμος, ἐφ΄ ὅσον «ζωντανεύει» κι «ἐνεργοποιεῖ» δεσμοὺς ἱστορίας κι αἵματος, αἰώνων.
Καὶ δὲν τίθεται θέμα δικῆς μου διασώσεως, ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον ἡ Θυσία μου θὰ ἐξυπηρετοῦσε τὸ κοινὸ καλό.
Συνέχεια
Δειλοὶ κι ἄβουλοι ἀντάμα, προσμένουμε ἴσως κάποιο θαῦμα… (τιμῆς ἔνεκεν!)
(Δὲν μοῦ ἀρέσουν τὰ μνημόσυνα καὶ δὲν εἶναι χάριν μνημοσύνου ἡ δημοσίευσις, ἀλλὰ χάριν ἐπανατοποθετήσεώς μας ὡς ἄτομα κι ὡς κοινωνίες!!!)
Ἦταν τὸν Ίούνιου τοῦ 2011 ποὺ φίλη μοῦ παρουσίασε ἕναν συγκλονιστικὸ μονόλογο τοῦ Στάθη Ψάλτη καὶ ἔγραψα τὰ κάτωθι:
Θυμᾶμαι τὸ (κάθε) Μεσολόγγι…
Διότι ἐκεῖ ἔπεσαν πολλοὶ Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι.
Διότι ἐκεῖ ξεκίνησε ἡ ἀποκάλυψις τῆς Προδοσίας…
Διότι ἐκεῖ ἐτάφησαν τὰ ὄνειρα γιὰ Ἐλευθερία… Συνέχεια
Νὰ κάναμε κι ἕναν ἀγῶνα γιὰ κάτι ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ τὸ χρῆμα…
Τὶ καλὰ ποὺ θὰ ἦταν…
Νὰ ἀγωνιζόμασταν, γιὰ παράδειγμα, γιὰ τὴν παιδεία, κι ὄχι γιὰ τὰ χρήματα ποὺ λαμβάνουν οἱ …δάσκαλοι γιὰ νὰ μᾶς διδάσκουν ἀ-παιδεία…
Νὰ ἀγωνιζόμασταν, ἄς ποῦμε, λίγο, τόσα δά, γιὰ τὴν ταὐτότητά μας, ποὺ χάνουμε καθημερινῶς… Συνέχεια
Τὰ πολυτιμότερα καὶ τὰ ἀκριβότερα…
ΔΕΝ εἶναι αὐτὰ ποὺ μοῦ δείχνουν οἱ ἄλλοι.
ΔΕΝ εἶναι αὐτὰ ποὺ προσπαθοῦν νὰ μοῦ περάσουν σὰν πρότυπα.
ΔΕΝ εἶναι αὐτὰ ποὺ οἱ πολλοί, μὲ κόπους, θυσίες καὶ αὐταπάρνησιν σπεύδουν νὰ ἀποκτήσουν…
Συνέχεια