Ἕνα σὺν ἤ ἕνα μεῖον…

Εἴμαστε ὅλοι συνδεδεμένοι μὲ ὅλους καὶ μὲ ὅλα.

Ὅλες μας οἱ σκέψεις, οἱ λέξεις, τὰ συναισθήματα, οἱ συμπεριφορές μας ἐπηρεάζουν τὸ σύνολο.
Καὶ ἐπειδὴ τίποτα δὲν εἶναι οὐδέτερο, σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο, μὲ τὴν κάθε μας ἐπιλογὴ βάζουμε ἕνα σὺν ἤ ἕνα μεῖον… Συνέχεια →

Ἐκλογὲς εἶναι… Θὰ περάσουν!

Ἄν τὲ καὶ σήμερα νὰ τελειώνουμε μὲ τὴν παράστασιν…
Ἄν τὲ νὰ δοῦμε καὶ πάλι τοὺς γνωστοὺς τηλεμαϊνταντοὺς νὰ ἀναλύουν, νὰ ἀπαγγέλλουν τὰ ἀκαταλαβίστικα λογίδριά τους, νὰ συμβουλεύουν ὅλους ἐμᾶς γιὰ πράγματα ποὺ οὐδέποτε θὰ πράξουν αὐτοί, νὰ ἐξοργίζονται μὲ τοὺς φαινομενικοὺς πολιτικούς τους ἀντιπάλους ἐμπρός μας καὶ πίσω μας νὰ κάνουν μαζύ τους πάρτυ μὲ …οὔζα, νὰ κατηγοροῦν γιὰ νὰ κατηγοροῦν, νὰ εὐλογοῦν τὰ γένια τους, διότι πῶς ἀλλοιῶς θὰ σωθοῦμε…
Ἄν τὲ καὶ σήμερα νὰ κάνουμε ὑπομονὴ γιὰ νὰ ἀνθέξουμε λίγο δούλεμα, ἀπὸ τὰ γνωστά… Συνέχεια →

Πῶς νά ψηφίσω;

Τί νά σᾶς πῷ;
Ἡ δική μου ὀπτικὴ οὐδέποτε ἦταν κομματική, διότι δὲν ἀνῆκα σὲ κάποιον χῶρο.
Αὐτὸ ὅμως δὲν μὲ κάνει νὰ μὴν βλέπῳ πὼς τελικῶς ΟΛΟΙ ἐλέγχονται. ΟΛΟΙ!!!
Κι αὐτὸ ποὺ προσωπικῶς ἀναζητῶ εἶναι νὰ βρῷ τὸ ποιὸς εἶναι λιγότερο ἐλεγχόμενος… Διότι ἐλεγχόμενος θὰ εἶναι οὔτως ἤ ἄλλως… Διαφορετικῶς δὲν θὰ πάρῃ τὸ χρίσμα γιὰ τὴν λίστα.
Κι ἔως τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ ἀποφασίσῃ ὁ πλανήτης νὰ περάσῃ στὴν ἐπομένη φάσιν, ἀκριβῶς τὰ ἴδια περιστατικὰ καὶ φαινόμενα θὰ βλέπουμε σὲ κάθε ἐκλογικὴ ἀναμέτρησιν. Συνέχεια →

Δύο μισοί ἄνθρωποι φτιάχνουν μίαν ὁλόκληρη σχέσιν;

Τὸ νὰ συνδεθῇς μὲ κάποιον, ἀλλὰ ταὐτόχρονα νὰ διατηρῇς καὶ τὴν προσωπικότητά σου, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ δυσκολότερα πράγματα ποὺ ὑπάρχουν.
Οἱ περισσότεροι ἐναλλάσσονται μεταξὺ διαφόρων μορφῶν μὴ συνδέσεως.
Εἴτε ἀσπάζονται ὁλοκληρωτικὰ τις ἀπόψεις τοῦ ἄλλου, χάνοντας τὴν δική τους διαδρομή, ἤ κρατοῦν τὸν ἄλλο σὲ ἀπόστασι, γιὰ νὰ προστατεύσουν τὸν κόσμο τους καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ἀπομακρύνονται καὶ παραμένουν μόνοι. Συνέχεια →

Δημοκρατία.

Τί ἀκριβῶς εἶναι αὐτή ἡ δημοκρατία, πού μέ τόσο πάθος ὑπερασπίζονται οἱ περισσότεροι γύρω μας;
Εὔκολο… Πολὺ εὔκολο νὰ τὸ μάθουμε.

Στὴν λέξιν δημοκρατία ὁ Δημητράκος μᾶς ἐξηγεῖ:

«Δημοκρατία: πολίτευμα λαϊκῆς κυριαρχίας, ῥυθμίζον τὴν λειτουργίαν του ἐπὶ τῇ βάσει τῆς βουλήσεως τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ.
Ἄμεσος δημοκρατία: καθ’ ἧν ὁ λαὸς ἀσκεῖ τὰ κυριαρχικά του δικαιώματα ἀπ’  εὐθείας ἐν συνελεύσει.
Ἔμμεσος δημοκρατία: καθ’ ἧν αἱρετοὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ ἀσκοῦν τὴν κυριαρχίαν.
Μεικτὴ δημοκρατία: καθ’ ἧν ὑπάρχουν καὶ θεσμοὶ ἀπ’  εὐθείας ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἀσκήσεως τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας.
Βασιλευομένη δημοκρατία: καθ΄ ἧν ὁ ἀνώτατος ἄρχων εἶναι αἱρετός.» Συνέχεια →

Μήπως νά ἐπιτρέπαμε στόν σύντροφό μας νά εἶναι αὐτός πού εἶναι;

Ὅταν ἐρωτευόμαστε ἔναν ἄνθρωπο στὴν πραγματικότητα ἐρωτευόμαστε τὴν μοναδικότητά του, αὐτὸ τὸ ἐλεύθερο πέταγμά του, αὐτὴ τὴν ξεχωριστὴ μουσικὴ τοῦ πνεύματός του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀμορφιά του, ἡ ἐλευθερία του. Πολλὲς φορὲς ὅμως μέσα στὴν σχέσι ἀρχίζει κάποιος νὰ κάνει διάφορα πράγματα γιὰ νὰ ἐλέγξῃ τὸν ἄλλο, νὰ τὸν περιορίσῃ, νὰ τὸν ἀλλάξῃ καὶ ἔτσι νὰ κλείσῃ κάθε πόρτα πρὸς τὴν ἐγκαταλείψι. Μαζὺ μὲ αὐτὸ σταματάει καὶ ἡ ἐλευθερία. Ὁ ἄνθρωπος ἦταν ὄμορφος ἐπειδὴ ἤταν ἐλεύθερος, γιατὶ ἡ ἐλευθερία εἶναι συστατικὸ τῆς ὀμορφιᾶς. Συνέχεια →