Κάθε φορὰ ποὺ ἀναζητοῦμε τρόπους γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὶς ἀτυχίες, διαπιστώνουμε πὼς τελικῶς ὅλα τὰ ἀποθέματα δυνάμεως ποὺ ἀπετήθησαν, ἦσαν μέσα μας.
Μία διαπίστωσις ποὺ συχνὰ ἀποφεύγουμε νὰ κάνουμε, διότι αὐτομάτως ἀναλαμβάνουμε τὴν εὐθύνη τῶν πράξεών μας καὶ τῆς ζωῆς μας. Συνέχεια
…γιὰ τὴν ὥρα…!!!
Πλὴν τοῦ ἑαυτοῦ μου, τῶν φόβων μου καὶ τῶν ὁρίων μου!!!
Θὰ μπορούσαμε, ὡς κοινωνία, νὰ ἐπιλέξουμε ἕναν στόχο, ὁποιονδήποτε καὶ νὰ σπεύσουμε νὰ τὸν ὑλοποιήσουμε, ἐὰν κι ἐφ’ ὅσον πρωτίστως ἐπιτυγχάναμε νὰ συντονισθοῦμε.
Θὰ τὸν προτιμούσαμε μάλιστα ἰδιαίτερα …χαμηλό, αὐτὴν τὴν περίοδο, γιὰ νὰ μὴν κοπιάσουμε πολύ, ἰδίως τώρα ποὺ μᾶς ἔχει ταλαιπωρήσει τόσο βίαια ἡ …«κρίσις».
Συνέχεια
Νὰ φροντίσουμε, σιγὰ σιγά, στὴν ζωή μας, νὰ ἐξασκοῦμε τὴν μνήμη μας ἀκόμη καὶ γιὰ αὐτὰ ποὺ δὲν μᾶς ἀρέσουν.
Ὁ ἄνθρωπος, σὰν φυσικὸ μέσον προστασίας, ἐπιλέγει τὴν …ἐπιλεκτικὴ μνήμη.
Διαγράφει δῆλα δὴ αὐτὰ ποὺ δὲν τὸν …βολεύουν, διατηρώντας αὐτὰ ποὺ τὸν ἐπιβεβαιώνουν.
Τὸ νὰ μποροῦμε νὰ παρατηροῦμε τὰ αἰσθήματά μας εἶναι πάρα πολὺ σημαντικό, διότι μᾶς ἐπιτρέπει, κάθε στιγμή, νὰ παραμένουμε σὲ ἐπαφὴ μὲ τὶς πραγματικές μας ἀνάγκες ἀφ΄ ἑνός, ἀλλὰ καὶ ἀφ΄ ἑτέρου, νὰ δυνάμεθα νὰ «πιάνουμε» τοὺς «ψιθύρους» τῶν δι-αἰσθήσεών μας. Ὅμως ἄλλο εἶναι τὸ νὰ παρατηροῦμε τὰ αἰσθήματά μας, κάπου κάπου ἤ συστηματικῶς, μὰ καὶ ἄλλο νὰ τὰ μετατρέπουμε σὲ «μοχλὸ» τέτοιον, ποὺ θὰ …ἀνασηκώσῃ κάθε ἐπίχρισμα καὶ θὰ μᾶς ὁδηγήση στὸ νὰ ἀναγνωρίσουμε καὶ νὰ κατανοήσουμε πλήρως τὶς ἀληθεῖς μας ἀνάγκες. Συνέχεια
Τετριμμένο σημαίνει δοκιμασμένο.
Τὸ τετριμμένο κρύβει καὶ τὴν ῥουτίνα μέσα του…
Μαζύ του σέρνει καὶ τὴν ἀντίληψιν τοῦ ὅ,τι δὲν μποροῦμε νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὰ βαρίδια μας…
Ὅμως αὐτὸ εἶναι μία ἀντίληψις καὶ μόνον, σκέτη, ποὺ κρύβει τοὺς φόβους μας…
Καὶ οἱ φόβοι μας εἶναι αὐτοὶ ποὺ μᾶς ἀπαγορεύουν νὰ ζήσουμε πραγματικά… Συνέχεια
