Σχέσεις…

Τόσο δύσκολες τώρα πιὰ οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις… Τόσα τὰ ἀδιέξοδα…
Ῥήξεις, διαζύγια, ἀποχωρισμοὶ στὴν καθημερινότητά μας…
Ἄνθρωποι ποὺ ξαφνικὰ μένουν μόνοι τους, ἄν καὶ κατὰ βάθος, πάντα ἦσαν μόνοι τους.
Κι ἀποροῦμε… Ἴσως μάλιστα νὰ πονᾶμε, ἐὰν κι ἐμεῖς, μὲ τὴν σειρά μας, ἔχουμε ἀπωλέσει κάποιους ἀνθρώπους. Συνέχεια →

Ἔχεις κλάψει ποτέ γιά αὐτόν τόν τόπο;

Ἔχεις αἰσθανθεῖ τόν πόνο τοῦ Γέρου μας γιά τίς προδοσίες πού ὑπέστη;
Τήν μοναξιά τοῦ Ὑψηλάντου ὅταν ἐγκατελήφθη;
Τόν πόνο τοῦ Ὀδυσσέως ὅταν φίλια χέρια τόν στραγγάλιζαν;
Τήν ἀγωνία τοῦ τυφλοῦ Νικηταρᾶ ὅταν τό μπαστοῦνι κτυποῦσε τίς πέτρες διστακτικά γιά νά τόν προστατεύσῃ ἀπό πτώσεις;
Τό οὐρλιακτό τῆς μάννας ὅταν ὁ Κοῦρδος τήν ξεκοίλιαζε γιά νά πετάξῃ τό ἀγέννητο παιδί της στήν γῆ; Συνέχεια →

Οἱ κρεμάλες φέρνουν πίσω τούς νεκρούς μας;

Δὲν τοὺς φέρνουν.
Οὔτε ἡ ἐπιθυμία μας, ποὺ βασίζεται στὴν ὀργή, μπορεῖ νὰ λύσῃ τὰ προβλήματα μας.
Γενικῶς ΔΕΝ θὰ εὕρουμε λύσεις μέσα ἀπὸ τὴν μίμησιν τῶν πράξεων τῶν ἄλλων. Δὲν θὰ εὕρουμε λύσεις καὶ δρόμους μέσα ἀπὸ τὴν ἀναζήτησιν σκοταδιστικῶν μεθόδων ἐφαρμογῆς τῆς δικῆς μας ἐξουσίας ἐπὶ τῶν ἄλλων.
Ἡ λύσις εἶναι ἀλλοῦ. Εἶναι στὸ φῶς. Στὴν ἀλήθεια. Στὴν αὐτογνωσία. Στὴν ἀναζήτησιν ὅλων αὐτῶν ποὺ χάσαμε. Συνέχεια →

Κι ἐάν ἔχῳ χαθεῖ;

Ἄν δέν γνωρίζῳ τό ποῦ πρέπει νά πάῳ;
Ἐάν ἔχω χαθεῖ;
Ἐάν μέσα στήν θάλασσα τῶν πληροφοριῶν ἀγνόησα τίς σημαντικές; Συνέχεια →

Ὁ Φόβος εἶναι ἐχθρὸς τοῦ Ἀνθρώπου.

Καὶ κακὸς σύμβουλος.
Καὶ ἐπικίνδυνος σύντροφος…
Καὶ …παραπλανᾶ!!!

Ὁ Φόβος εἶναι, στὴν οὐσία, ἄγνοια τῆς ἀλήθειας.
Φοβόμαστε γιατὶ ΔΕΝ γνωρίζουμε. Ὄχι μόνον τὸν ὅποιον κίνδυνο, μὰ κυρίως τὶς δικές μας δυνάμεις. Διότι ΔΕΝ τὶς γνωρίζουμε. Συνέχεια →

Ἑστίες ἀντιστάσεως.

Ἡ ἀντίστασις αὐτὴ φυσικὰ δὲν χωρᾶ κάτω ἀπὸ κομματικὲς ὀμπρέλες ἤ ἀπὸ συμφέροντα τῶν μὲν καὶ τῶν δὲ ὁμάδων. Εἶναι ἀτομική, γιὰ τὴν ὥρα, καὶ οὐσιαστική. Στοχεύει ταὐτοχρόνως σὲ δύο τομεῖς. Ὁ ἕνας ἀφορᾶ στὴν αὐτοβελτίωσιν τοῦ ἀτόμου κι ὁ ἄλλος ἀφορᾶ σὲ ἕναν ἄλλον, νέο, διαφορετικὸ κοινωνικὸ αὐτοπροσδιορισμό.
Ὁ δὲ κοινωνικὸς αὐτοπροσδιορισμός, σιγὰ σιγά, ὁδηγεῖ ὅλους αὐτούς, ποὺ συνειδητῶς ἀντιστέκονται, στὴν ἐπανατοποθέτησιν καὶ στὴν ἀλλαγή, ἀνατροπὴ ἤ καὶ ἀκύρωσιν κάθε πολιτικο-οικονομικῆς ἀντιλήψεως, ποὺ ἔως τώρα διατηρούσαν, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀναζήτησιν νέων ὀπτικῶν καὶ θέσεων, πρὸ κειμένου ἡ ἐπερχομένη ἀνατροπὴ νὰ γίνῃ σὲ ὑγιεῖς καὶ ὠφέλιμες, γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα, βάσεις.. Συνέχεια →