Γνωρίζω πὼς γύρω μου ὑπάρχει καὶ δυστυχία, καὶ πόνος καὶ καταστροφή.
Μὰ γνωρίζω, ἀκόμη περισσότερο, πὼς ἐδῶ εὑρίσκομαι ΜΟΝΟΝ τώρα… 
Καὶ αὔριο, ἤ μεθαύριο, ἤ σὲ λίγους μῆνες ἴσως νὰ μὴν εἶμαι… Συνέχεια →

Τὶς περισσότερες φορὲς ἑστιάζουμε τὴν ματιά μας σὲ αὐτὸ ποὺ ἐμεῖς θέλουμε νὰ δοῦμε κι ὄχι σὲ αὐτὸ ποὺ πράγματι συμβαίνει.
Πολὺ πιθανὸν αὐτὸ ποὺ θέλουμε νὰ δοῦμε νὰ εἶναι κι ἀληθὲς καὶ ἀναγκαῖον. Αὐτὸ ὅμως ποὺ ΔΕΝ βλέπουμε, κι ἀφορᾶ στὸ ὑπόλοιπον τμῆμα τῆς πληροφορίας, εἶναι ἐπίσης ἀληθὲς κι ἀναγκαῖον νὰ τὸ μάθουμε. Συνέχεια →

Ποὺ μᾶς ἀνακόπτει τὸν δρόμο, γίνεται πολλὲς φορὲς αἰτία ἀλλαγῆς κατευθύνσεως ἤ ἀκόμη καὶ ἀκινητοποιήσεως.
Ὅμως ἕνα ἐμπόδιον, ὅσο μεγάλο κι ἐὰν εἶναι, θὰ ἔπρεπε νὰ λειτουργῇ ὡς μέσον μαθήσεως κι ὄχι ὡς ἀφορμὴ θυμοῦ, ὀργῆς καὶ ἴσως παραιτήσεως. Συνέχεια →

Πολλὲς φορὲς στὴν ζωή μας διαπιστώνουμε πὼς ἔχουμε πάρει …λάθος δρόμο.
Δρόμο ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅ,τι μᾶς κάνει κακό, τελικῶς μᾶς πονᾶ πολὺ ἡ παραμονή μας σὲ αὐτόν.
Ὅμως ποτὲ δὲν εἶναι ἀργά… Ποτέ…
Μποροῦμε πάντα νὰ ἐπιστρέψουμε λίγο πίσω, στὸ σταυροδρόμι μίας ἐπιλογῆς μας, ποὺ ἀπεδείχθη …ἀνάποδη,  καὶ νὰ προσπαθήσουμε νὰ ἐπαναξετάσουμε τὰ δεδομένα μας. Ἀκόμη ἴσως καὶ νὰ τὰ ἀλλάξουμε. Συνέχεια →