
«Ὁ Πλάτων γνωρίζει ὅτι ἡ κατάστασις ποὺ διαμορφώνεται σὲ ἕνα κράτος εἶναι συνάρτησις τοῦ ἤθους: τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς δικαιοσύνης πρωτίστως τῶν ἀρχόντων (ἀφοῦ τελικὰ μόόον ἀτομικὰ προσδιορισμένοι ἄνθρωποι ἄρχουν καὶ ὄχι «οἱ νόμοι» ἢ «οἱ ἰδέες» ἢ «ὁ λαός») ἀλλὰ καὶ τῆς ἠθικῆς οὐσίας ποὺ θὰ ὑπάρχη στοὺς ἀρχομένους.

Τότε φρόντισε νὰ μὴν εἶναι χρῆμα.