Μαζεύτηκαν 500 νοματαῖοι νὰ ἀπαιτήσουν τὸν διορισμό τους στὸ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν.
500 καλλιτέχνες, ποὺ στὰ χρόνια τῆς κρίσεως εὑρίσκοντο ἀνάμεσα ἀπὸ τὸ Μπρικολὰζ καὶ τοῦ Ζόναρς.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: κοινὴ λογική!
Ὁ ὑπαρκτός καλλιτεχνικός κόσμος τῆς χώρας;
Ἔγραφα τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2012 μερικὲς διαπιστώσεις μου γιὰ τὸν ἀνύπαρκτο καλλιτεχνικὸ κόσμο τῆς χώρας. Αὐτοὺς ποὺ …πέρα ἔβρεχε καὶ χιόνιζε καὶ πλημμύριζε…
Ὁ ἀνύπαρκτος «καλλιτεχνικὸς» χῶρος τῆς χώρας!
Ὅταν σημάνῃ ἡ ὥρα, ἂς ξεκινήσουμε ἀπὸ τοὺς καθρέπτες μας…
Ὅταν θὰ ἔλθη ἡ ὥρα… (μετρᾶμε ἡμέρες δηλαδή!) ὅλοι ἐμεῖς (ὡς λοβοτομημένα διαπλεκόμενα καθίκια) ποὺ τὸ «παίζουμε» ἐνίοτε καὶ ψηφοφόροι καὶ ἐκλέγουμε, χρόνια τώρα, ὅλα αὐτὰ τὰ τσογλάνια ποὺ κατήντησαν τὴν Χώρα αἰτία οἴκτου γιὰ τὴν κάθε κυρία tzoli καὶ redgrave, ποὺ ἔρχονται ἐδῶ νὰ μᾶς δηλώσουν πόσο λυποῦνται γιὰ τὴν κατάστασή (μας)… Συνέχεια
Ὁ «Μεγάλος Ἀσθενής» καταλήγει;
Ἡ Αἰκατερίνη τῆς Ῥωσσίας καὶ ὁ Ἰωσὴφ τῆς Αὐστρίας, ἀπὸ τὸν 18ο ἀκόμη αἰῶνα, ὅταν ἀνεφέροντο στὴν ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία, τὴν ὠνόμαζαν «Μεγάλο Ἀσθενή». Μεγάλο ἀσθενὴ ποὺ ὅμως, ἐκείνην τὴν περίοδο ἀκόμη ἡ ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία ἦταν καὶ ἰσχυρὴ καὶ ἐπικρατοῦσα σὲ ὅλην τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, τὴν χερσόνησον τοῦ Αἵμου καὶ τὴν Μέση Ἀνατολή.
Κάτι θὰ γνώριζαν περισσότερο ἀπὸ ἐμᾶς…
Συνέχεια
Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;
Θαυμάζω, πραγματικά, τὴν βλακεία τῶν συμπολιτῶν μας (;;;;-πολλὰ πολλὰ πολλὰ ἐρωτηματικὰ γιὰ τὸ «συμπολίτες» μας) ποὺ ἐπιθυμοῦν, ὅσο οὐδεὶς ἄλλος, τὴν κατάργησιν τῶν συνόρων, τὴν ἐπικράτησιν τῆς ἀναρχίας, τὴν διάλυσιν τοῦ κρατικοῦ ἱστοῦ, τὴν κατάλυσιν τῶν ὑπαρχουσῶν κοινωνικῶν δομῶν, τὴν παύσιν τῆς ἀτομικῆς περιουσίας καὶ τῆς ἀκύρωσιν τῶν ἐθνικῶν στρατῶν.
Διότι, κατὰ πῶς λέν, τὰ σύνορα δηλώνουν ἰμπεριαλισμό, βία, ἐπεκτατισμούς, πολέμους, θανάτους ἀθῴων καὶ σαφῶς γενοκτονίες. Συνέχεια
Καί πῶς θά ζήσης χωρίς Πατρίδα;
ἄντε κι ἔχεις λεφτά… ἐδῶ ἤ ἔξω ἤ ὁπουδήποτε…
ἄντε κι ἔχεις σπίτια… αὐτοκίνητα… κότερα … χλιδή…
ἄντε καὶ δὲν ἔχεις κάτι ἀπ’ ὅλα αὐτὰ καὶ ζεῖς μόνον μὲ μιὰ σύνταξη…
καὶ σκύβεις τὸ κεφάλι… Συνέχεια
