
Τριακόσια εκατομμύρια χρόνια προτού κάνει την εμφάνισή του στην ατμόσφαιρα το οξυγόνο προϋπήρχε σε υποθαλάσσιες «οάσεις»
Μᾶς λὲν οἱ τελευταῖες μελέτες.
Τὸ θεωρῶ φυσικότατον.
Τὸ πανέμορφον τῆς ἐρεύνης, εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ εὕρημα ποὺ καταδεικνύει γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ τὴν μεγάλη μας ἄγνοια ἀναφορικῶς μὲ τὰ ἔργα τῶν προγόνων μας.Πόσα δὲν ξέρουμε; Καὶ πόσο ἀνόητοι φαινόμαστε ὅταν καταλήγουμε σὲ σαθρὰ συμπεράσματα μὲ τὰ ὁποῖα τοποθετοῦμε τοὺς παπποῦδες μας στὴν σφαίρα τῆς ἀγνοίας;
Η ηχητική των αρχαίων θεάτρων που θαυμάζουμε σήμερα εξασφαλιζόταν με τα αντηχούντα αγγεία που βρίσκονταν κάτω από τα σκαλιά του κοίλου και τα σκηνικά άλλαζαν σχεδόν αυτόματα, όπως αποδεικνύει η πρόσφατη ανασκαφική έρευνα στο Αρχαίο Θέατρο του Δίου. Η τεχνολογία του Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου, και ιδιαιτέρως το Θέατρο του Δίου, έχει απασχολήσει τον αρχιτέκτονα, καθηγητή του ΑΠΘ Γιώργο Καραδέδο. Ο ίδιος μας είπε ότι «τα αντηχούντα αγγεία τοποθετούνταν σύμφωνα με έναν μαθηματικό υπολογισμό σε κόγχες κάτω από τα σκαλιά του κοίλου, διηρημένα σε αγγεία τέταρτης, πέμπτης, όγδοης και διπλής όγδοης, σύμφωνα με τις αντηχήσεις τους στις διάφορες νότες. Όταν η φωνή των ηθοποιών, περιβάλλοντας τα αγγεία, που είναι στον ίδιο τόνο με αυτήν, προκαλεί την αντήχησή τους, γίνεται πιο δυνατή, πιο καθαρή και πιο μεγαλεπήβολη».
Όλα ξεκίνησαν όπως φαίνεται από Συνέχεια
Το 1996 μετά την κρίση των Ιμίων είχε διαρρεύσει στον Τύπο ένα εγχειρίδιο της Πολεμικής Ακαδημίας των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στο οποίο παρουσιάζονταν καθαρά οι θέσεις της Τουρκίας περί «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών διευκρινίζει ότι στις
διερευνητικές επαφές ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία η θεωρία των «γκρίζων ζωνών» έχει ατονήσει από πλευράς των Τούρκων. Η Ακαδημία Ιστορίας της Τουρκίας όμως δημοσίευσε ένα βιβλίο το 2004 με τίτλο «Οι ζώνες του Λυκόφωτος στο Αιγαίο – Τα μη Λησμονημένα Τουρκικά Νησιά» στο οποίο επαναλαμβάνονται όλα τα επιχειρήματα της Τουρκίας για το Αιγαίο, τα νησιά και τις βραχονησίδες του. Στο βιβλίο συμπεριλαμβάνονται Συνέχεια
Τὰ περισσότερα προβλήματά μας ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν μὴ ἐφαρμογὴ τοῦ Συντάγματος. Νόμοι, νομίδια, ὐπουργικὲς ἀποφάσεις, προεδρικὲς ἀποφάσεις, διαφορετικὲς ἐρμηνεῖες, ἀπουσία σθένους στὴν δικαστικὴ ἀρχή ( καὶ δεκάδες ἄλλα) εἶναι τὰ προβλήματά μας. Τὰ καλλίτερα Συντάγματα νὰ μᾶς φέρουν, ὅταν ἡ ἐφαρμογή τους γίνεται μὲ κριτήρια ὑποκειμενικά, εἶναι γιὰ τὰ σκουπίδια. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Συντάγματος θὰ πρέπῃ νὰ εἶναι ΚΑΘΟΛΙΚΗ κι ὄχι ἐπιλεκτικὴ ἢ νὰ τυγχάνῃ ἑρμηνείας.
Τα γλυπτά που αρπάξανε οι Γερμανοί από τον Ναό της Αφαίας, αποτελούν μία “άγνωστη” ιστορία που για κάποιο λόγο αποφεύγουν να διηγούνται οι γνωρίζοντες αρχαιολόγοι!
Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε ΠΟΥ βρίσκονται σήμερα τα κλεμμένα γλυπτά και πόσοι τα έχουμε επισκεφτεί; Γιατί κανείς δεν ζητάει επισήμως την επιστροφή τους;
Η αρπαγή από τους Γερμανούς
Η ιστορία ξεκινάει το 1811, όταν ο αρχιτέκτονας Ch. R. Cockerell και ο φίλος του βαρώνος von Hallerstein, επισκέφθηκαν την Αίγινα και λεηλάτησαν το Ναό Αφαίας. Με αδιαφανείς διαδικασίες και δωροδοκία των ντόπιων προεστών, κρυφά μετέφεραν 17 αγάλματα και πολλά άλλα κομμάτια από τα αετώματα του Ναού στον Πειραιά. Συνέχεια