Ἔχω φίλους ποὺ εὑρίσκουν ἀκόμη τὸ κουράγιο κάθε 24η Ἰουλίου νὰ κάνουν ἀφιερώματα στὴν «ἑορτὴ τῆς Δημοκρατίας».
Ἡ αἰσιοδοξία μερικῶν ἀνθρώπων μὲ ἐκπλήσσει, ἀλλὰ μὲ ἔπιασαν κι ἐμένα στὸ φιλότιμο τώρα.
Ἀρχίζω. (Ἂς προσέχατε.)
Λοιπόν, ἔχω πολὺ ἀμυδρὲς μνῆμες ἀπὸ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Καραμανλῆ! Συνέχεια
Στὴν κατάστασιν ποὺ εὑρισκόμεθα, ΟΥΤΕ τὸ ΝΑΙ σῴζει τὶς καταθέσεις μας. Οὔτε μὲ 90% ΝΑΙ, παραίτησις Τσίπρα καὶ οἰκουμενικὴ κυβέρνησις μὲ ἐντολὴ τὴν ἀμέσο συμφωνία μὲ τοὺς ἑταίρους, δὲν ἀνοίγουν οἱ τράπεζες. (Θὰ ἐμπούκαρε ὁ κόσμος νὰ σηκώσῃ καὶ τὸ τελευταῖο εὑρῶ, γιὰ νὰ μὴ τὴν ξανὰ πάθῃ.) Καὶ ἡ ὁποία συμφωνία καὶ παροχὴ ῥευστότητος γιὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν τραπεζῶν θὰ περιλαμβάνῃ ΧΟΝΔΡΟ ΚΟΥΡΕΜΑ τῶν καταθέσεων.
– Πόλεμος!
Βούρ στὰ σοῦπερ μάρκετ, ν᾿ ἀδειάσουμε τὰ ράφια μὲ τὰ γάλατα!
Ἐγὼ λοιπὸν ποτὲ δὲν ἀνησυχοῦσα γιὰ τὸ «τί θὰ γίνῃ», ὄχι τόσο ἀπὸ γενναιότητα, ὅσο ἀπὸ ἔμφυτο σνομπισμό. Τὸ «τρέχω στὸ σοῦπερ μάρκετ κι ἀδειάζω τὰ ράφια μὲ τὰ γάλατα, μὴ γίνῃ πόλεμος καὶ κατοχή», πάντοτε μοῦ φαινόταν ἀναξιοπρεπές, πολὺ μπὰς κλὰς ῥὲ παιδί μου.
(Συχνὰ ἄσκοπο καὶ βλακῶδες κιόλας, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἀναξιοπρεπές· ἀντίδρασις ποὺ περιφρονοῦσα ὄχι μόνον λογικῶς ἀλλὰ καὶ αἰσθητικῶς.) Συνέχεια
Κρεμάλα λοιπόν;;;
Νά ῥίξουμε καί λίγη πίσσα, μαζύ μέ τά πούπουλα, γιά νά τό μπουρλιοτιάσουμε τό κτῆνος;
Ἀλήθεια; Ποιός ἀπό ἐμᾶς εἶνα ἀναμάρτητος βρέ πατριῶτες; Ποιός ἀπό ἐμᾶς εἶναι ἄσπιλος κι ἀμόλυντος καί πεντακάθαρος καί τελικῶς ἱκανός κι ἄξιος νά ἀποφασίσῃ γιά τόσο σοβαρά θέματα, ὅπως εἶναι ἡ ζωή καί ὁ θάνατος; Συνέχεια
Εἶναι νομοτελειακὰ βέβαιον ὅτι τὸν ἄλλο μήνα, ἢ τὸν ἄλλον χρόνο, θὰ δοῦμε τοὺς bullies – βανδάλους – ἱεροσύλους – μηδενιστές – ἀρνησίζωους – ψυχανωμάλους νὰ βεβηλώνουν ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ. 
Συνέχεια
Ἐγὼ δὲν τὰ πολυπάω αὐτὰ τὰ ἀριστερολαϊκὰ ξεγραβάτωτα καὶ ξεπουκαμίσωτα (πάλι καλὰ ποὺ δὲν εἴδαμε ζιβάγκο ἢ μπλουτζήν· τοῦ Βαροὺφ βεβαίως δὲν εἶναι τὸ παλαιοπασοκικὸ ζιβάγκο τῆς «τιμημένης ἐργατιᾶς», ἀλλὰ μᾶλλον τὸ ἀντισυμβατικὸ high-tech τρελλο-αμερικανο-geek), ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη οὔτε καὶ τὰ φράγκικα κοστούμια μοῦ λένε πολλά.
Ὡς παραδοσιοκρατικὸς ὀπαδὸς τοῦ ancien régime, πιστεύω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ παριστάμεθα στὰ ἐπίσημα φόρουμ μὲ ἑλληνικὴ παραδοσιακὴ ἐνδυμασία.
Μάλιστα, ἀναλόγως μὲ τὴν περίστασι:
Συνέχεια
