Πρωτοχρονιά σήμερα. Καιρὸς γιὰ δῶρα. Γιὰ ὅσους δῆλα δὴ ἔχουν ἀκόμη τὴν δυνατότητα.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Φθᾶσε ὅπου δὲν μπορεῖς!
«….-Παπποῦ ἀγαπημένε, εἶπα, δῶσ’ μου μιὰν προσταγή.
Χαμογέλασε, ἀπίθωσε τὸ χέρι ἀπάνω στὸ κεφάλι μου, δὲν ἦταν χέρι, ἦταν πολύχρωμη φωτιά. Ὣς τὶς ῥίζες τοῦ μυαλοῦ μου περιχύθηκε ἡ φλόγα.
-Φθᾶσε ὅπου μπορεῖς, παιδί μου…
Ἡ ἀξιοπρέπεια.
Ἡ ἀξιοπρέπεια εἶναι μία κατάστασις ποὺ ὁ καθεὶς τὴν ἀντιλαμβάνεται διαφορετικῶς.
Ἐγὼ γιὰ παράδειγμα ἔχω τὰ δικά μου ὅρια.
Κάποτε, ὅταν ἤμουν 15χρονη, καλοκαίρι, σὲ μίαν ἐπίσκεψί μας στὴν Ἑλλάδα, μᾶς ἐπεσκέφθη κάποιος ἐξάδελφος τῆς μητέρας μου.
Ἡ μητέρα μου μὲ ἔστειλε νὰ ἀγοράσω γλυκά. Τὰ γλυκὰ ὅμως ποὺ ἀγόρασα δὲν ἦταν τῆς ἀρεσκείας της καὶ τὸ ἐξέφρασε ἐμπρὸς στὸν ἐξάδελφό της. Ἕνα πρόσωπο παντελῶς ἄγνωστό μου.
Καλημέρα, καλὴν Λευτεριά!
«Οι ψυχές που πέσανε μαχόμενες είναι καθαρότερες από εκείνες που κύλησαν σε αρρώστιες». Ηράκλειτος
Ὁ (κοινὸς) δρόμος.
Ξημέρωσε Ἕλληνες! Ὥρα γιὰ τὸν δρόμο!
Ἐὰν κάτσουμε νὰ ἀναζητήσουμε τὶς ἀλήθειες τῆς ἱστορίας, καὶ δὲν φορᾶμε παρωπίδες, τότε θὰ διαπιστώσουμε πὼς εἶναι κοινὲς γιὰ ὅλους μας.
(Παρῳπίδες στὴν μελέτη τῆς ἱστορίας σημαίνει ἑρμηνεία γεγονότων. Ἡ μελέτη τῆς ἱστορίας δὲν εἶναι ἑρμηνεία. Εἶναι ἐν σειρᾷ καταγραφὴ τῶν γεγονότων. Ὄχι ὅ,τι θέλουμε… Ὅ,τι βλέπουμε! Ἐὰν φυσικὰ βλέπουμε….)
Ἔλαβα πολλὲς εὐχὲς καὶ σᾶς εὐχαριστῶ.