και μετά (αν ακόμα πιστεύεις ότι το μπορείς) άρχισε να φτιάχνεις τον κόσμο γύρω σου.

 Όποιος είναι στραμμένος στους άλλους πιστεύει ότι ο κόσμος/η κοινωνία είναι προβληματική, γι’ αυτό κι εκείνος ζει χάλια. Περιμένει πρώτα να φτιάξει ο κόσμος (να διεκδικήσει το δίκιο του, να νοιάζεται για τον διπλανό του, να μην εκμεταλλεύεται, να σέβεται, να είναι δίκαιος κλπ), και μετά θα μπορέσει κι εκείνος να γίνει σωστός άνθρωπος.
(Σημείωση: για όλους τους υπόλοιπους, ο κόσμος είσαι εσύ που δεν φτιάχνεις γιατί τους περιμένεις.)

Είναι πανεύκολο να λύσω το πρόβλημα ενός ξένου, πανδύσκολο να λύσω ένα δικό μου. Γιατί.. το πρόβλημα του ξένου δεν με πονάει. Επειδή δεν με αφορά, δεν με βάλλει το πρόβλημά του, βλέπω ξεκάθαρα τι φταίει, βλέπω ξεκάθαρα και τη λύση, και του λέω εύκολα «κάνε αυτό». Και η λύση πάντα είναι πολύ απλή, αν δεν είσαι εσύ αυτός που πρέπει να το πράξει. Συνέχεια →

Ἀκόμη κι ἐν ἀγνοίᾳ του, πέφτει μέσα! Αὐτὸ εἶναι ἀρχή! Τέλος!

Γιατί γράφω γιά λάκκους καί πτώσεις;

Συνέχεια →

Ξεκινᾶμε μίαν χρονιὰ μὲ ὅλες τὶς προϋποθέσεις ἐκεῖνες ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ τὴν κάνουν ἀπὸ φρικτὴ ἔως …τελειωτικὴ γιὰ τὸ ἀνθρώπινον γένος!

Καμμία καλὴ εἴδησις! Καμμία θετικὴ σκέψις! Κανένα φῶς στὸν ὀρίζοντα!

Μαύρη μαυρίλα ἐπλάκωσε, μαύρη σὰν καλαικούδα….

Κι ὅμως…

Δὲν ἔχουμε ἰδέα αὐτῶν ποὺ θὰ ζήσουμε! Πολλῷ δὲν μᾶλλον αὐτῶν ποὺ θὰ μᾶς …πείσουν πὼς θὰ ζήσουμε!

Συνέχεια →

Θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν Νικόλαο. Πρέπει πράγματι νὰ τὸν διαβάσουμε τὸν Κρισναμοῦρτι. Νὰ τὸν διαβάσουμε, ὄχι νὰ τὸν …«παντρευθοῦμε» ἰδεολογικῶς καὶ ἠθικῶς καὶ ἀντιληπτικῶς. Νὰ τὸν διαβάσουμε γιὰ νὰ «πιάσουμε» τὶς «ὁσμὲς» τοῦ κόσμου του, νὰ τὶς συγκρίνουμε μὲ τὸν δικό «μας», τὸν δυτικοῦ τύπου καὶ νὰ ἀποφασίσουμε γιὰ τὸ ἐὰν μᾶς χρειάζονται κάποια ἀπὸ τὰ συμπεράσματά του. Συνέχεια →