Οἱ ὕαινες τοῦ σιωνισμοῦ ἔχουν πάρει θέση γύρῳ ἀπὸ τὸ πτῶμα τῆς Ἑλλάδος, γιὰ ἕνα ἄκομα μεγαλειῶδες δωρεὰν γεῦμα, ποὺ ἐτοίμασαν οἱ δικοί τους ἄνθρωποί, ποὺ νομίζουμε ὅτι ἐμεῖς «ἐκλέξαμε». 
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: πλιάτσικο
Ἀκόμη μία ἐπιτυχία τῶν τοκογλύφων.
Ἄκομα μία ἐπιτυχία τῶν τοκογλύφων, ποὺ ὑποβαθμίζει ἄκομα περισσότερο τὸν ῥόλο καὶ τὸν χαρακτῆρα τοῦ Δημοσίου.
Οἱ ἐργοδότες θὰ ὑποχρεώνονται νὰ καταβάλλουν μισθοὺς κι ἔνσημα στὶς τράπεζες.
Ἀπὸ ἐκεῖ … θὰ μποροῦν νὰ κατάσχουν τὸν μισθό σας (ἀπὸ τὸν ἰδιωτικὸ ἢ τὸν Δημόσιο τομέα) γιὰ κάθε κλήσῃ ἀπὸ τὴν τροχαία, γιὰ κάθε ἀπλήρωτο λογαριασμὸ ὕδρευσης ἢ ΔΕΗ, γιὰ κάθε καθυστερημένη δόση ποὺ θὰ χρωστᾶτε ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ, λόγῳ τῶν δεκάδων παρανόμων, ἀντισυνταγματικών, καταχρηστικῶν φόρων ποὺ ἐπέβαλαν οἱ τοκογλύφο,ι μέσῳ τῶν κλόουν μὲ τὰ botox ποὺ μᾶς κυβερνοῦν. Συνέχεια
Λεφτά ὑπάρχουν τελικά;;;;;
Αυτές οι γιορτές με βρίσκουν μ΄αυτή την απορία. Δεν ξέρω εσείς αλλά εγώ ειδα στο πανηγύρι που προηγήθηκε (τις γιορτές) πως λεφτά υπάρχουν ακόμα. Εχω μπερδευτεί μεταξύ αγανακτισμένων που δεν έχουν ψωμί να φάνε κι εκείνων που δεν μπορούν να αγοράσου τα διάφορα αι-χάσου. Μεταξύ εκείνων που χτυπάνε το κεφάλι τους στο τοίχο γιατί δεν τους έχει μείνει τίποτα πια κι εκείνων που απλά περνάνε λιγότερο καλά. Ξέρετε αυτό τη διαφορά μεταξύ του δεν ξέρω τι θα απογίνω και περνάω απλα λιγάκι πιο στριμωγμένα τη χωρίζει μια άβυσσος. Συνέχεια
Εἶναι ποὺ δὲν εἴχαμε πετρέλαιο…
Το πετρέλαιο της Ελλάδας που δεν υπήρχε και ξαφνικά όλοι ενδιαφέρονται να το πάρουν… 
Πριν έναν χρόνο (αλλά και μέχρι σήμερα) κάποιοι που είχαν αποστηθίσει την “Παγκαλιάδα” τολμούσαν να χαρακτηρίζουν ως γραφικούς όλους εκείνους που αναφερόντουσαν στην πολύ σοβαρή πιθανότητα ύπαρξης εντός της Ελληνικής Επικράτειας (ηπειρωτικής και θαλάσσιας) μεγάλων ενεργειακών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων αλλά και φυσικού αερίου. Βέβαια, σήμερα το γεγονός είναι πως αίφνης εμφανίστηκαν εταιρείες από πολλά κράτη, οι οποίες ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στο κυνήγι της εξόρυξης Ελληνικού πετρελαίου και φυσικού αερίου. Συνέχεια
Τὸ πάτωμα
Ονομάζομαι Λαοκράτης Σισυφίδης και θέλω να σας πω το μεγάλο μου μυστικό. Εγώ, που λέτε φίλοι μου, διατηρώ μία βιοτεχνία στουπιών. Χρόνια στο κουρμπέτι πήρα την δουλειά από τον πατέρα μου, Ακάματο Σισυφίδη, που έφτιαχνε στουπιά από το 1930 περίπου, που κληρονόμησε την βιοτεχνία κουρελούδων του αείμνηστου παππού μου (Λαοκράτης και εκείνος). Όταν πέθανε ο πατέρας μου και πήρα την βιοτεχνία μόνος μου έβαλα μέσα την γυναίκα μου και τα δυο μου παιδιά και δόξα να’ χει ο μεγαλοδύναμος πηγαίναμε καλά. Ο μοναδικός ξένος στη δουλειά ήταν ο οδηγός, Συνέχεια
Καί τά δάνεια τῶν «νεοελλήνων» ἐμεῖς θὰ τὰ πληρώσουμε.
Γνωρίζω δύο οἰκογένειες Ἀλβανῶν, ποὺ ζοῦν ἐδῶ τοὐλάχιστον δύο δεκαετίες, καὶ ποὺ ἔχουν δέσῃ, κυριολεκτικῶς, τὴν Μοίρα τους μὲ τὴν Μοίρα τῆς Ἑλλάδος μας.
Καλοὶ ἄνθρωποι. Ἀγόρασαν καὶ σπίτια κι αὐτοκίνητα… Ἔφτιαξαν καὶ τὰ πατρικά τους στὰ χωριά τους…
Δουλεύουν ὅμως…
Ἡ μία οἰκογένεια ἔχει μπλέξῃ μὲ δάνεια καὶ δυσκολεύεται νὰ τὰ καλύψῃ. Μὰ τὸ παλεύουν…
Δὲν μπορῶ λοιπὸν νὰ πῶ κάτι ἄσχημο γιὰ αὐτὰ τὰ ἄτομα.
Σηκώνουν τὰ ἴδια βάρη, ποὺ σηκώνει ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς. Συνέχεια