Ἡ εὐχὴ καὶ ἡ κατάρα τῶν ὑδρογονανθράκων.

Ἐνῶ τὸ τρυπάνι τῆς Total βυθίζεται στὰ νερὰ τῆς Μεσογείου, συμπτωματικὰ (ἤ μήπως ὄχι;) εἴχαμε τὸν μεγάλο σεισμὸ μὲ θύματα στὴν Κῶ, γιὰ νὰ μᾶς ὑπενθυμίσῃ ὅτι ἡ ἐξόρυξις τῶν ὑδρογονανθράκων, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν τὸ ἀρνοῦνται οἱ μεγάλες πετρελαϊκὲς ἑταιρεῖες, συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν αὔξηση τῆς σεισμικότητος μίας περιοχῆς.
Με κίνδυνο να χαρακτηρισθώ εκνευριστικός, ήθελα να σας πώ ότι, μετά τον καταστροφικό και φονικό σεισμό στην Κώ, κάποιοι θα κονομήσουνε χονδρά, όπως έγινε και μετά τους καταστροφικούς και φονικούς σεισμούς στην Θεσσαλονίκη (1978) και στην Αθήνα (1999).
Εἶναι χρόνια τώρα (Ὀκτώβριος τοῦ 2011) ποὺ καταπιασθήκαμε μὲ μίαν ἄλλην ὀπτικὴ προστασίας μας ἀπὸ σεισμό, κατὰ τὴν διάρκειά του. Μίαν ἄλλην στὴν πραγματικότητα μέθοδο, ποὺ οὐδέποτε μᾶς ἐδίδαξαν καὶ οὐδέποτε καταπιασθήκαμε μὲ τὸ νὰ τὴν πληλοφορηθοῦμε.