Νὰ ἕνα ὡραῖο θέμα γιὰ συζήτησι.
Σὲ ὅλα τὰ παραμύθια ποὺ διαβάζαμε, ἤ μᾶς διάβαζαν, ὅταν ἤμασταν παιδιά, τὸ παραμύθι εἶχε πάντα ἕνα ὡραῖο τέλος.
Μία πριγκίπισσα κι ἕνας πρίγκηψ, ποὺ ἄλλοτε ἦταν βάτραχος, ἄλλοτε περιπλανώμενος, ἄλλοτε μουγκός, τυφλός, κουτσός, ἀλλὰ ὅταν ἐμφανιζόταν ἡ πριγκίπισσα, τότε μεταμορφωνόταν σὲ ἱππότη. Ἄν καὶ ποτὲ δὲν μοῦ ἄρεσαν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ παραμύθια, μὲ πρίγκιπες καὶ βασιλιάδες, δὲν γίνεται νὰ μὴν τοὺς ἀναγνωρίσω τὴν καλὴ πρόθεσιν.
Ἀλλά εἶναι ἔτσι πράγματι ἤ μᾶς ἔχουν πείσει πώς εἶναι ἔτσι;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Μία μάσκα…
Λένε πως μια μάσκα κρύβει το Αληθινό σου πρόσωπο.
Λάθος … μια μάσκα σε κάνει να δείχνεις το Αληθινό σου πρόσωπο.
Η μάσκα κρύβει το πρόσωπο από την θέα …
μα το αναδεικνύει μέσα από τις Πράξεις.
Σεργκέι πολὺ μᾶς μπαίνετε στὴν Ἑλλάδα…Προασπίζουμε τὰ συμφέροντά μας Νίκολας.
Νταβός, Ελβετία, 2008
– Το παρακάνετε όμως. Τους δίνετε ελπίδες ενώ ξέρουμε και οι δύο ότι δεν πρόκειται να περπατήσει.
– Το παρακάνετε όμως. Τους δίνετε ελπίδες ενώ ξέρουμε και οι δύο ότι δεν πρόκειται να περπατήσει.
– Αυτοί όμως δεν το ξέρουν αγαπητέ μου.
– Μας δημιουργείτε προβλήματα φίλε μου. Βάζετε εμπόδια. Τι «Αγωγούς» και αηδίες τους λέτε και τα χάφτουν;
– Το αν αυτοί πείθονται δεν είναι δικό μας θέμα καλέ μου φίλε.
– Σεργκέι, είπαμε. Εμείς 90 στην Ελλάδα εσείς 10. Γιατί δελεάζετε αυτούς τους αφελείς ενώ δεν πρόκειται να τους προσφέρετε αυτά που τους προτείνετε;
– Καλέ μου Νίκολας και στην Βουλγαρία είχαμε πει το αντίστροφο αλλά εσείς χωθήκατε. Γιατί να μην κάνουμε κι εμείς το ίδιο στην Ελλάδα;
– Πρώτον, άλλο Βουλγαρία, άλλο Ελλάδα. Εντελώς διαφορετικό γεωπολιτικό διαμέτρημα η κάθε μια. Δεύτερον, σας πιάσαμε στον ύπνο, μπορέσαμε και το κάναμε ενώ εσείς τώρα δεν μπορείτε. Τρίτον, γιατί δεν έχετε σκοπό να το κάνετε πράξη φίλε μου. Γι’ αυτό. Να το κάνετε κάπου αλλού που έχετε σκοπό πραγματικά να Συνέχεια
«Κι ἐὰν δὲν μπορῇς νὰ κάμῃς τὴν ζωή σου ὅπως τὴν θέλεις…»
Ἀξίες;
Κάποιες φορὲς ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ ἐὰν ἔχουμε καταλάβῃ κάτι λᾶθος.
Κάποιες φορὲς ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ ἐὰν ἔχουμε ἀκόμη κάποιαν σχέσιν μὲ αὐτὸ ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμαστε.
Κάποιες φορὲς ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ πόσοι θὰ ἐπιτύχουν τὴν ἔξοδο ἀπὸ ἐτοῦτο τὸ τέλμα…
Δὲν μὲ προβληματίζει ἡ οἰκονομικὴ κρίσις.
Οὔτε μὲ φοβίζει τὸ νὰ μείνω ἄστεγη, ἐὰν ἀπαιτηθῇ.
Οὔτε νὰ πεινάσω μὲ τρομάζει…
Συνέχεια
Καὶ μαζύ μας καὶ μὲ τοὺς ἄλλους!!!
Συζήτησις στὸ τηλέφωνο μὲ φίλο, γιὰ κάποιο πρόσωπο, ποὺ τώρα τελευταῖα ναὶ μὲν εἶναι «μαζύ μας» ἀλλὰ ταὐτοχρόνως εἶναι καὶ μὲ «τοὺς ἄλλους».
Δῆλα δή, ναὶ μὲν θέλει νὰ τὰ ἔχῃ καλὰ μὲ ὅλους, ἀλλὰ καλλίτερα μὲ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν τσέπη του.
Μεγάλο μπέρδεμα. Στὸ τέλος μαλώσαμε.
Δὲν γινόταν νὰ μὴ μαλώσουμε…
-Ἐν τάξει, ἔχεις δίκαιον, ἀλλά τί νά κάνῃ ὁ ἄνθρωπος; Ἄλλως τέ, γιατί νά μαλώσῃ μέ τούς ἄλλους; Ἔτσι εἶναι τὸ σωστό. Νὰ μὴν τὰ χαλάσουμε τώρα μὲ τὴν ἐξουσία. Δὲν εἴμαστε κι ἐχθροί. Σιγά, φαντάζεσε τί ἔχει νά γίνῃ ἐάν σταθοῦμε ἀπέναντι καί μᾶς κτυπήσουν; Ἐάν μᾶς θεωρήσουν ἐχθρούς;