Κι ἀπὸ Οὔτις γίνεσαι Ὀδυσσεύς…

Η Ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω Της.

Κάποιες στιγμές φτάνεις στα όρια της Απελπισίας.
Κάποιες στιγμές αγγίζεις το Μηδέν…

Εκεί έχεις δύο, ΚΑΙ ΜΟΝΟ, δρόμους να διαλέξεις:
Να αφήσεις να σε κυριεύσει η Από-γνωση…
Συνέχεια

Εὐτυχῶς λοιπόν πού ἦταν Ἕλληνας;

 

Ναί, γιατί ὄχι;
Ἐδῶ ποὺ ἔχουμε φθάσει τὰ φυτίλια εἶναι πανέτοιμα. Ὄχι ἕνα, ἀλλὰ πάρα πάρα πολλὰ φυτίλια, ἀπὸ πάρα πάρα πολλὲς πλευρὲς τῆς κοινωνίας μας. 
Βέβαια, τὸ παρακάτω, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ἀθωώνει ἐν μέρει τοὺς ΛΑΘΡΟμετανᾶστες, διότι τοὺς ἀναφέρει, περιφραστικῶς μέν, σαφέστατα δέ, ἀδικημένους. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια γράφει: «…Τυφλοί από μίσος προετοίμαζαν ένα κύμα εκδίκησης με στόχο «αιμοσταγείς» μουσουλμάνους και «απάνθρωπους» αλβανούς…..» (κοκκινισμένο καὶ  μέσα στὸ κείμενον ἀπὸ ἐμέναν.)

Συνέχεια

Πολλὴ «λίστα Λαγκᾶρντ» μᾶς ἐπλάκωσε καὶ δὲν τὰ βλέπω καλὰ τὰ πράγματα…

Γιὰ αὐτούς… Ὄχι γιὰ ἐμάς… Ἔτσι κι ἀλλοιῶς εἶναι τόσο ἐξαπλωμένη ἡ διαπλοκή, ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως κάθαρσις πλέον εἶναι ἀδύνατον  νὰ ἔλθῃ… Εἶναι σὰν νὰ θέλουμε νὰ ἀφανίσουμε τὸ 75% τοῦ πληθυσμοῦ μας…
Γίνονται αὐτά; Δὲν γίνονται….

Λίστα λοιπὸν ἐδῶ, λίστα ἐκεῖ, λίστα καὶ παρὰ πέρα… Τῆς λίστας τὸ ἀνάγνωσμα δὲν γίνεται… Οὔτε τὸ συναπάντημα… Οὔτε τὸ ἔλα νὰ δῇς καὶ νὰ μὴν ξαναδῇς….

Ὁ τσᾶρος σὲ διαγραφή… Τὸ μΠΑτΣΟΚ ἔκθετο… Ὁ GAP στὴν κοσμάρα του…. Ὁ Μπενοβούβαλος ὠρύεται καὶ διαγράφει… Τὸν ἔπιασε βλέπετε ἐξ αἴφνης ἡ πεθαμένη του ἠθικὴ ἀπὸ τὰ μαλλιά… Ὁ Σημίτης κατηγορεῖ τοὺς ΕὐρωπΕους σύν-Ἐταίρους του γιὰ τὰ χάλια τῆς ἀντιλήψεώς του… Κι ὁ Λο(μ)βέρδος κάνει …ῥήξεις κι ἀνατροπές…
Ἡ λίστα ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Βαξεβάνη, ἐπέρασε ἀλλὰ δὲν ἔκατσε… Ὁ ὁποῖος Βαξεβάνης ὅμως, πρὸ κειμένου νὰ γίνῃ ὁ ἀπαραίτητος ντόρος, νὰ λάβῃ καὶ τὴν ἀπόλυτο ἀποδοχή μας, νὰ μᾶς μπερδέψῃ καὶ γιὰ τὸ περιεχόμενον τῆς λίστας, νὰ ἀνεβάσῃ λίγο ἀκόμη τὰ ποσοστὰ τοῦ τΣΥΡΙΖΑ, τὸ ἔπαιξε Δὸν Κιχώτης, μὲ Δουλτσινέα καὶ φυσικὰ δίχως …γάιδαρο. Συνέχεια

Τζάκια δολοφόνοι!

Μπορεί οι περισσότεροι Αθηναίοι να παραμένουν αυτά τα Χριστούγεννα στην Αθήνα –εξαιτίας της οικονομικής κρίσης- αλλά τα χιλιάδες αναμμένα τζάκια και η μυρωδιά του καμένου ξύλου που απλώνεται πάνω από την πόλη τους κάνει να αισθάνονται πως κάνουν διακοπές στην Αράχοβα ή στα κωλοχώρια τους. 

Αν τις επόμενες μέρες χιονίσει, ο συνδυασμός του χιονιού με την μυρωδιά του καμένου ξύλου θα χαρίσει στους Αθηναίους τα πιο παραμυθένια Χριστούγεννα της ζωής τους και το μόνο που θα λείπει για να ζήσουμε κι εμείς την υπέροχη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα της Αθήνας της δεκαετίας του ’60 θα είναι οι γύφτοι με τις αρκούδες.

Ο καπνός πάνω από την Αθήνα σου δίνει την εντύπωση πως προέρχεται από πυρκαγιά –και όχι από τα τζάκια-, οπότε καμιά ώρα θα ξεσπάσει καμιά πραγματική πυρκαγιά και δεν θα το πάρει κανείς χαμπάρι, με αποτέλεσμα να γίνει όλη η Αθήνα κάρβουνο.

Οι επιστήμονες είναι ανήσυχοι από τη Συνέχεια

Ἄπελπις κοινωνία…

Διάβασα  μὲ μεγάλη προσοχὴ τὸ παρακάτω κείμενον καὶ προβληματίσθηκα. 
Ὄχι ἀπὸ τὶς διαπιστώσεις τοῦ Εὐρυνόου, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν λέξι ποὺ ἔβαλε ὥς τίτλο. Ἄπελπις κοινωνία! Ἄπελπις!!!
Ἔχω ἀρκετὲς φορὲς δηλώσῃ πὼς ἐὰν δὲν ἀφήσουμε πίσω μας  τὴν ἐλπίδα ἐμπρὸς δὲν θὰ μπορέσουμε νὰ πᾶμε. 
Σήμερα λοιπὸν διαπιστώνω πὼς μᾶλλον ὁ Εὐρύνοος, καθῶς φυσικὰ καὶ χιλιάδες συμπολίτες μας, ἔχουν διαπιστώσει κάτι ποὺ πλέον ἡ Ἀνάγκη φέρνει. 
Συνέχεια

Ἡ κοινωνικοποίησις τοῦ κράτους

Η παγκόσμια πολιτική διαμάχη από εδώ και στο εξής θα είναι για το ποιος θα έχει τον έλεγχο του κράτους.  Θα τον έχει το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο όπως ισχύει σε μεγάλο μέρος σήμερα ή η αντίστοιχη κοινωνία; Από την έκβαση αυτής της μάχης θα κριθεί και το εάν οι τύχες των λαών θα ρυθμίζονται από τους δημιουργούς του χρήματος ή από τους ίδιους τους λαούς.

Η εναλλακτική λύση και η απάντηση στη σημερινή εγχώρια αλλά και διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση, δεν μπορεί να είναι άλλη από… την κοινωνικοποίηση του αυτονομημένου από την κοινωνία σύγχρονου κράτους, το οποίο έχει πλέον μετατραπεί σε όργανο καταναγκασμού της κοινωνίας για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του διεθνών τοκογλύφων. Το κράτος θα πρέπει να προσαρμοστεί στην κοινωνία αντί να την νέμεται και να την εκμεταλλεύεται για την εξυπηρέτηση ξένων προς την ίδια συμφερόντων.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι το κράτος Συνέχεια