4 Ὀκτωβρίου 2009

 

4 Ὀκτωβρίου 2009. Σᾶς θυμίζει κάτι αὐτή ἡ ἡμερομηνία; 

Σάν σήμερα πρίν ἀπό τρία χρόνια ἡ Ἑλλάς παραδώθηκε στά χέρια τοῦ Γιωργάκη, μετά ἀπό μία προεκλογική ἐκστρατεία πού εἶχε σάν κυρίαρχο σύνθημα τό ἀλησμόνητο «λεφτά ὐπάρχουν».

Ἔτσι οἱ νεοέλληνες τσίμπησαν τό Συνέχεια

«Εἶναι ἀνάξιοι γιὰ ἐλεύθεροι ἀλλὰ ἄξιοι γιὰ δοῦλοι…»

 Ναί, εἶναι ἀνάξιοι γιὰ ἐλεύθεροι ἀλλὰ ἄξιοι γιὰ δοῦλοι αὐτοὶ ποὺ μᾶς δουλεύουν!
Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ φύγῃ ἡ κάθε μνημονιακὴ κυβέρνησις ἀλλὰ ποὺ δὲν ἐνδιαφέρθηκαν ΠΟΤΕ νὰ δηλώσουν τὰ πραγματικά τους εἰσοδήματα!
Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ σήμερα μᾶς διατάσσουν νὰ ἀπεργήσουμε ἀλλὰ οἱ ἴδιοι  ἔκαναν τὶς μονοήμερες ἀργίες ἑβδομαδιαῖες….
Συνέχεια

Τὸ σάπιο σύστημα μᾶς πνίγει. Τοῦ Γ. Δελαστίκ.

Ο Γ.Δελαστίκ,είναι από τους λίγους δημοσιογράφους που εκτιμώ,για την πένα του,τον τρόπο σκέψης του και για το ότι ποτέ μα ποτέ,ὀσο έχω διαβάσει κείμενά του,δεν μου έδωσε την εντύπωση πως ανήκει στην κάστα των «σκυφτούληδων» συναδέλφων του,που μαζί με τις μαριονέτες της Νέας Τάξης που κυβερνούν,πουλούν προπαγάνδα από τις φυλλάδες και τα χαζοκούτια τους,φέρνοντας την χώρα μας,στο σημείο που είναι και στο ακόμα πιο κάτω που θα έρθει και που περιγράφει με μελανά χρώματα ο κ.Δελαστίκ στο κείμενο που ακολουθεί..

Συνέχεια

«Κᾶτσε κάτω ῥέ!»…

Κατάληψις Γυμνασίου ἀπὸ μαθητές. 
Κάπου μέσα στὸ Ἑλλαδοκαφριστάν.
Εἴκοσι μὲ τριάντα πιτσιρικάδες, μὲ ἁλυσίδες καὶ λουκέτα, ἀξίας τοὐλάχιστον 150 εὐρῶ, ἀποφασίζουν νὰ κάνουν κατάληψιν στὸ σχολεῖο τους, διότι τοὺς λείπουν τὰ ….κωλόχαρτα! (Ναί, αὐτὸς ἦταν ὁ λόγος!!! Κι ἀκόμη δὲν ἔμαθα τὸ ποῦ βρῆκαν τὰ χρήματα γιὰ τὴν ἀγορὰ τοῦ ὑλικοῦ τῆς καταλήψεως!!!)
Συνέχεια

Ὁ Θεὸς δὲν μένει πιὰ ἐδῶ…

Πάει καιρός πια που δεν μένει εδώ…

Ευλογημένη γη, ευλογημένη χώρα η Ελλάδα. Πόσες φορές το έχω ακούσει. Ο ήλιος, η θάλασσα, ακόμη και το υπέδαφος. Γνωστό άλλωστε και ανέκδοτο που όταν ο Θεός μοίραζε τον κόσμο όταν έφτασε στον Έλληνα και δεν υπήρχε άλλος χώρος του είπε “να πάρε αυτήν εδώ τη γωνιά που είχα φυλάξει για μένα”.

Συνέχεια

Εἰδήσεις ἀπὸ τὰ …ψιλά….

 

Τὸ παρακάτω κείμενον, σὲ πολλές του ἐκδοχές, τὸ ἔχω λάβει ἀρκετὲς φορὲς τοὺς τελευταίους μῆνες.; Τὶς ἔχουμε δημοσιεύσει ὅλες σχεδόν.
Ἀλλά τί σημασία ἔχει; Ἐμεῖς δέν ἔχουμε καί τήν  κουτάλα καί τήν γαβάθα;
Καί γιατί ἀκόμη πάσχουμε βαρύτατα;