Ο κάβουρας πουλούσε φυστίκια στο σταθμό του τραίνου.
Καρκινοβατούσε, σέρνοντας τα πόδια του και κοιτούσε τους επιβάτες στα μάτια.
Όμως κανείς δεν αγόραζε και όλοι του γυρίζανε την πλάτη αηδιασμένοι.
«Τι φταίει;» αναρωτιόταν ο κάβουρας. Το περιστέρι πέταξε δίπλα του και τον συμβούλεψε να αλλάξει εμπόρευμα.
«Σε κανέναν δεν αρέσουν τα φυστίκια», είπε και δοκίμασε να φάει ένα. «Καλύτερα να πουλάς τυρόπιτες και κουλούρια που μασιούνται πιο εύκολα.»
Ο κάβουρας άκουσε το περιστέρι και την επομένη πουλούσε κουλούρια. Όμως πάλι κανείς δεν αγόραζε. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν…
Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν ΠΑΝΤΑ πολὺ γιὰ αὐτὸ ποὺ τοὺς λείπει, προσπαθῶντας νὰ ἐξορκίσουν αὐτήν τους τὴν ἔλλειψι.
Ἄνθρωποι ποὺ αἰωροῦνται ἕνα βῆμα πρὶν τὸ Σκοτάδι, κηρύττουν το Φῶς…
Ἄνθρωποι μελαγχολικοὶ προσπαθοῦν νὰ σκορπίσουν χαμόγελα…
Ἄνθρωποι ἀναγάπητοι, μιλοῦν γιὰ τὶς χαρὲς τοῦ Ἔρωτος… Συνέχεια
Ὁ πυρηνικὸς ὄλεθρος καὶ ἕνα καινούργιο κόκκινο ποδήλατο


Η 24η Οκτωβρίου 1962 ήταν η ημέρα που ο πλανήτης μας έφτασε πιο κοντά από ποτέ στην πυρηνική καταστροφή. Ήταν ακόμα ηη μέρα που ο Αλέξης πήρε το καινούργιο του ποδήλατο.
Η αποκορύφωση του ψυχρού πολέμου ξεκίνησε με την εισβολή των Αμερικάνων στον κόλπο των Χοίρων, στην Κούβα, τον Απρίλιο του ‘62. Η εισβολή απέτυχε, αλλά ο Κάστρο κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να τα βάλει μόνος με το μεγαθήριο του Κένεντι. Έτσι ζήτησε τη συνδρομή της σοβιετικής αρκούδας. Η ΕΣΣΔ του Χρουστσόφ άρχισε να εφοδιάζει το κομμουνιστικό καθεστώς της Κούβας με πολεμικό υλικό. Συνέχεια
Πῶς ζεῖς δίχως Δικαιοσύνη;
Δὲν μπορῶ χωρὶς τὴν Δικαιοσύνη…
Εἶναι κάτι ποὺ μὲ διακρίνει ἀπὸ μικρή, ἀνεπιφύλακτα καὶ χωρὶς διακρίσεις…
Δύσκολος ὁ δρόμος της, παρὰ τὰ διάφορα ἐμπόδια ποὺ συναντᾶς ὅμως, ἔχεις τὶς δυνάμεις ποὺ ἀπαιτοῦνται, ὅταν τὸν κάθε λόγο σου τὸν ὑπαγορεύει ἡ μεγάλη αὐτὴ Θεά. Συνέχεια
Γιατὶ καταντήσαμε ἐδῶ…
Καληνύκτα Πολεμιστή; Καλημέρα σκλᾶβε;
Όταν από έναν αποχαυνωμένο και καταπιεσμένο λαό τιμάται ένας αυτόχειρας, αντί να γεννιέται ένας επαναστάτης, ξέρεις πως ο Καιρός των Πολεμιστών έχει παρέλθει… ξημέρωσε ο Καιρός των σκλάβων.
Άλλο να αυτοκτονεί κάποιος επειδή ατιμάστηκε και άλλο επειδή δεν αντέχει τον κόσμο γύρω του.
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε πράξη Τιμής… στη δεύτερη πράξη Δειλίας. Συνέχεια


