Ἔχεις πολλὲς ἐπιλογὲς γιὰ τὴν ζωή σου, πέρα ἀπὸ τὴν ἁπλῆ ἐπιβίωσι.
Ἔχεις δικαίωμα νὰ θρηνήσῃς γιὰ ὅ,τι δὲ πῆρες, ἐνῶ τὸ χρειαζόσουν καὶ γιὰ ὅ,τι σοῦ ἔδωσαν χωρὶς νὰ τὸ θέλῃς.
Ἔχεις δικαίωμα νὰ καθορίζῃς καὶ νὰ ἀκολουθῇς τὶς δικές σου ἀξίες καὶ τοὺς δικούς σου κανόνες.
Ἔχεις δικαίωμα στὴν ἀξιοπρέπεια καὶ στὸν σεβασμό.
Ἔχεις δικαίωμα νὰ ἀποφασίζῃς, νὰ καθορίζῃς καὶ νὰ τιμᾷς τὶς δικές σου προτεραιότητες. Συνέχεια →

Τί κάνεις;
Πολλὲς φορὲς εἶναι μιὰ ἀλλοκότος φράσις, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀνταλλάσουν μεταξύ τους, σεβόμενοι ἕνα ἐθιμοτυπικὸ τελετουργικό.
Μιὰ φράσις ποὺ λέγεται ἐπειδὴ πρέπει νὰ εἰπωθῇ.
Μιὰ φράσις ποὺ πολλὲς φορὲς δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία καὶ ὁ σκοπός της καὶ ἡ ἀξία της ὁμοιάζουν μὲ τὴν ἀξία ποὺ ἔχει ὁ χαλκᾶς στὴν μύτη ἑνὸς νέγρου. Συνέχεια →

Μέχρι τώρα ἡ νοημοσύνη μετριόταν μὲ ἔναν συγκεκριμένο τρόπο, ποὺ στηριζόταν κυρίως στὴν νοημοσύνη τοῦ νοῦ:  τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους μας IQ.

Ἡ λογικὴ ἤταν ὅτι ἔχοντας ἔνα ἄτομο ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης (IQ) μποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ σὲ κάθε τομέα τῆς ζωῆς του.
Μὲ τὰ χρόνια ὅμως αὐτὴ ἡ θεωρία, ποὺ εἶχε ἤδη ἐδραιωθεῖ γερὰ στὸν  κόσμο, ἄρχισε νὰ φαίνεται ὅτι δὲν ἀνταποκρίνετο στὴν πραγματικότητα.
Ὑπῆρχαν ἄτομα μὲ ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης ποὺ τὰ ἔκαναν θάλασσα.
Τί ἤταν αὐτό πού δέν πήγαινε καλά; Συνέχεια →

Λένε ὅτι στὸ Λονδίνο ὑπάρχει μιὰ κλειστὴ λέσχη, ποὺ ὑποχρεώνει τὰ μέλη της νὰ διατυπώνουν μόνο κοινοτυπίες, διαφορετικὰ κινδυνεύουν νὰ διαγραφοῦν.
Ὅποιος ἀνεβάσει τὸ ἐπίπεδο τῆς συζητήσεως ἤ ἐκφράσει ἔστω καὶ μιὰ ἐνδιαφέρουσα σκέψι, ἀποβάλλεται αὐτομάτως.

Πρόκειται γιὰ μιὰ παρὰ πολὺ δύσκολο ἀσκήσι, ποὺ χρειάζεται νὰ ἔχῃ κάποιος τεράστια εὐστροφία γιὰ νὰ τὰ βγάλῃ πέρα μὲ αὐτὴν τὴν ὑποχρεωτικὴ πεζότητα, ποὺ εἶναι τόσο δύσκολος, ὄσο καὶ μιὰ ῥητορικὴ ἀναμέτρησις. Συνέχεια →