Λίγο ἀργὰ γιὰ δάκρυα…

Βγῆκε ὁ τζήμερος πρὸ ἡμερῶν καὶ κατήγγειλε τοὺς «ἐκπαιδευτικοὺς» γιὰ τὰ μύρια ὅσα. Καί, σὲ κάποιο ἐπίπεδον, σαφῶς συμφωνοῦμε ὅλοι μας, λίγο ἔως πολύ, μαζύ του (πλὴν αὐτῶν ποὺ θίγονται, ἐμμέσως ἢ ἀμέσως, λόγῳ ἐπαγγελματικῆς/οἰκονομικῆς τους ἐξαρτήσεως, ἀπὸ τὸ ὑπάρχον κρατικοδίαιτον σύστημα). Συνέχεια





Φθάνουμε λοιπὸν στὸ τέλος…

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν εἴδαμε νὰ διακινῇ τὸ «The Economist» (τῶν Rothschild) αὐτὴν τὴν εἰκόνα…

…χαρακτηρίζοντάς την ὡς «φωτογραφία τῆς δεκαετίας». Συνέχεια





Τί εἶναι προτιμότερον;

Τι είναι προτιμότερο;
Συνέχεια





Χρεωκοπία ἤ …ἁρπακτή (καί ἀπό τό «Thomas Cook»);

Διαβάζοντας καὶ ἀκούγοντας πολλὰ ἐνδιαφέροντα (καὶ μὴ) σχόλια διαφόρων (εἰδικῶν καὶ μή), γύρω ἀπὸ τὴν πρόσφατο (ἐπισήμως) χρεωκοπία τῆς ἑταιρείας ταξειδίων «Thomas Cook», ἀρκετές, δεύτερες σκέψεις, ἄρχισαν νὰ μὲ κατακλύζουν. Ὁ μεγαλύτερός μου ὅμως προβληματισμὸς ἦταν ἀναφορικῶς μὲ τὸ μέγεθος τῆς ζημίας, παγκοσμίως, ποὺ ἐπισύρει μία τέτοια (ἂς ποῦμε) χρεωκοπία. Διότι ἐκ πρώτης καὶ μόνον ὄψεως βλέπουμε τὸ πλῆγμα στὸν τουρισμό. Πίσω ὅμως ἀπὸ τὸν τουρισμὸ ὑπῆρχαν καὶ ὑπάρχουν ἁλυσιδωτὲς ἐξαρτήσεις, ποὺ ἐὰν ὁ τουρισμὸς καταῤῥεύσῃ, αὐτομάτως θὰ καταῤῥεύσουν κι αὐτές.

Συνέχεια





Διαχειριστὲς εἶναι κι ὄχι κυβερνῶντες

Ζητᾶμε νὰ ἀντιμετωπίσουν, γιὰ παράδειγμα, τὸ πρόβλημα τῆς «οἰκονομικῆς κρίσεως», λησμονῶντας πὼς αὐτοὶ ποὺ ἔφεραν τὰ νομομαγειρεύματα τῶν μνημονίων εἶναι οἱ ἴδιοι ποὺ σήμερα τὸ παίζουν …«ἐθνοσωτῆρες». Καί, ἐὰν θέλετε, ξεφεύγοντας ἀπὸ τὰ κομματικὰ μαγαζάκια τῆς ΝουΔουλάρας καὶ τῆς κάθε μΠατΣοΚαρίας, ἑστιάζοντας μόνον στὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον ὅλα τὰ κόμματα ἀντιμετωπίζουν τὰ τῶν δανεισμῶν τῆς χώρας, μποροῦμε πανεύκολα νὰ διακρίνουμε τὸ ποιὸς μᾶς ἐμπαίζει καὶ τὸ ποιὸς πράγματι ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν ἀλήθεια. Συνέχεια





Διαφορετικὴ μεταχείρησις κατεστραμμένων χωρῶν

Σὰν σήμερα, στὶς 8 Αὐγούστου τοῦ 1953, ὑπεγράφη ἡ περίφημος συμφωνία τοῦ Λονδίνου γιὰ τὰ Ἐξωτερικὰ Χρέη τῆς Γερμανίας, γνωστὴ ὡς London Agreement on German External Debts. Συνέχεια