Θὰ ἦσαν ὅλα καλλίτερα μὲ τὸ εὐρῶ…

Ὄχι γιὰ ἐμᾶς βεβαίως-βεβαίως…
…γιὰ τοὺς τοκογλύφους καὶ τοὺς (σημιτοβενιζελοπαπανδρεϊκομητσοτακικούς) πραιτωριανούς τους φυσικά…!!!

Ὅπως ἔλεγε ἡ διαφήμισις τοῦ Σημίτου:

«Μὲ τὸ εὐρῶ, καλίτερα».

Συνέχεια





Δημόσιον Χρέος ὡς προϋπόθεσις γιὰ νὰ …τραφῇ ὁ «Δυτικὸς πολιτισμός»

Τί ἐγέννησε τόν λεγόμενο νεώτερο δυτικό πολιτισμό;
Μά, τὸ δημόσιο χρέος…!!!

Ὅ,τι γνωρίζουμε σήμερα ὡς κράτος, ὅποιες ἰδεολογίες ἀντιπαλεύουν στὸν δημόσιο διάλογο, ὅλα εἶναι μέσα στὴν ὀντολογία τῆς ἐμποροκρατίας (μερκαντιλισμός).
Γιὰ νὰ ἔχῃς πίστωση, ὥστε νὰ προωθῇς τὸ ἐμπόριό σου χρειάζεσαι χρέος– ἢ ἀνάποδα τὸ χρέος ποὺ δημιουργοῦσε ὁ πόλεμος ἀνεγνωρίζετο ὡς δημόσιο χρέος, γύρω ἀπὸ μία κεντρικὴ τράπεζα, ποὺ δημιουργοῦσε κίνητρο μὲ τὴν σειρά του γιὰ κατακτήσεις. Συνέχεια





Χαρὲς καὶ πανηγύρια στοὺς ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ γιὰ τὴν (μία ἀπὸ τὰ ἴδια) «συμφωνία»

Ὅσον ἀφορᾷ στὴν (λεγομένη) ἐλάφρυνση τοῦ χρέους, καθὼς φυσικὰ καὶ τοὺς πανηγυρισμοὺς τῶν «ἡγετῶν» τῶν ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ἕνα ἔχω νὰ σᾶς πῶ: Μὴν τοὺς ἀφήνετε νὰ σᾶς κοροϊδεύουν.
Πρόκειται πάλι γιὰ μίαν ἀπὸ τὰ ἴδια ἀκριβῶς. Κορλοϊδία καὶ μία ἀκόμη ἧττα!!!
Συνέχεια





Χρέος μας τό …«χρέος» ἤ ἡ Ἐλευθερία;

Κάποιαν στιγμή, τὸ 2010, μετὰ τὴν ὑπαγωγή μας στοὺς «μηχανισμοὺς στηρίξεως» (βλέπε καὶ κεκαλυμμένους μηχανισμοὺς ἐπισήμου ἐλέγχου ἤ, ἄλλως, μνημόνια) ξεκίνησε ἕνας ὀρυμαγδὸς δηλώσεων, «ἀντιδράσεων» καὶ κάθε μορφῆς προπαγανδιστικῶν ἐνεργειῶν (κινημάτων), γιὰ νὰ σωθοῦμε ἀπὸ αὐτὴν τὴν νέα, ἀπολύτως μεθοδευμένη, μορφὴ σκλαβιᾶς. Ἐκεῖ ἦταν, ποὺ μὲ πρόσχημα τὴν ἀπαλλαγή μας ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς μηχανισμούς, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἔβλεπαν (καὶ βλέπουν) ἤ ἤθελαν νὰ βλέπουν (γιὰ τοὺς προσωπικούς τους λόγους, ποὺ δὲν εἶναι ἀπαραιτήτως γιὰ τὸ καλό μας), τὸ ἐν λόγῳ πρόβλημα ἐπιδερμικῶς, ἑστίαζαν (κι ἑστιάζουν) μόνον στὴν μερικὴ πλαστότητα τοῦ «χρέους» καὶ  οὐδέποτε στὴν ὁλικὴ πλαστότητα τοῦ κράτους ἤ στὴν ὁλικὴ πλαστότητα τῶν νόμων ποὺ τὸ δομοῦν καὶ τὸ ὑποστηρίζουν καὶ τὸ κάνουν νὰ φαίνεται ὡς κάτι ποὺ ὀφείλουμε νὰ ὑπερασπισθοῦμε. Ὅλοι αὐτοί, φανεροὶ καὶ κρυφοί, δουλεύουν μόνον γιὰ νὰ καλύψουν τὴν ἔμμεσο νομιμοποίησιν τοῦ τόκου, ποὺ οὐδὲ ἕνα Σύνταγμα παγκοσμίως ἀναφέρει. Ὅλοι αὐτοί, ποὺ ἀναφέρονται ἐπιλεκτικῶς καὶ μόνον στὴν ἀνάγκη (ἢ μή) ὑπάρξεως τῶν μνημονίων, ὑπερασπίζονται στὴν πραγματικότητα τοὺς τοκογλύφους καὶ τοὺς μηχανισμούς τους. Ὅλοι αὐτοί, ποὺ μᾶς ὑποδεικνύουν τὸ «χρέος» ὡς πρόβλημα, ἀρνοῦνται νὰ ἐμβαθύνουν καὶ  νὰ ἀναλύσουν τὴν πραγματικὴ μορφὴ τοῦ ἐν λόγῳ μηχανισμοῦ, εἴτε διότι ἀρέσκονται σὲ ὁπαδοὺς καὶ χειροκροτητές, εἴτε διότι εἶναι ἐντεταλμένοι πράκτορες. Συνέχεια





Χρωστᾶμε; Ἀλήθεια;

Ἔτσι λέν, ἔτσι «ἀποδεικνύουν» μέσῳ τῆς μαγειρευτολογιστικῆς.
Ἔτσι μᾶς ἔπεισαν.

Τὸ ἐὰν χρωστᾶμε, ἤ ὄχι, μποροῦμε εὔκολα νὰ τὸ ἀποδείξουμε λογιστικῶς, ἐὰν ἁπλῶς ἀνατρέξουμε στὰ πρῶτα «δάνεια», τὰ φερόμενα κι ὡς «δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας». Συνέχεια





Ζώντας ἐθισμένοι στὰ …χρέη!!!

Ζοῦμε (;) σὲ ἕναν …ἐλεύθερο, μέσα στὴν σκλαβιά του, κόσμο, ὅπου ὅλοι πεινοῦν, τὴν κουτσοβολεύουν καὶ περιμένουν νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη τους μετὰ θάνατον!!
Ναὶ διότι σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο ὅλα ῥυθμίζονται…
Ποιά;  Τί ποιά; Τὰ χρέη σου στὴν ἐφορία. στὶς τράπεζες, στὰ ταμεῖα καὶ πάει λέγοντας. Συνέχεια