Πολλὰ τελικὰ τὰ θετικὰ ἀπὸ τὴν μεταπολίτευσι τῆς 25ης Ἰανουαρίου, μιᾶς καὶ μόλις σὲ ἕνα μῆνα:
α. Σταμάτησαν οἱ αὐτοκτονίες.
β. Σταμάτησαν οἱ λιποθυμίες μαθητῶν ἀπὸ τὴν πεῖνα.
γ. Ξεχάστηκαν οἱ χιλιάδες ἀστέγων.
δ. Βγῆκαν στὸ προσκήνιο οἱ νέοι ἄνθρωποι μὲ εὐαισθησίες καὶ ὁράματα (Θεοδωράκης, Γλέζος)
ε. Ἐκλέξαμε μετὰ πολλὰ χρόνια, ΠτΔ καὶ Βουλῆς μὲ ἐθνικὴ ὁμοψυχία.
στ. Ὁπλιστήκαμε μὲ ὑπομονὴ γιὰ τίς καλὲς ἡμέρες ποὺ θὰ ἔλθουν.
ζ. Σταμάτησαν οἱ ἀπεργίες.
ἡ. Ἐξαφανίστηκαν οἱ μπαχαλάκηδες. Συνέχεια
Ἀναρρωτιέμαι ἂν ὑπάρχῃ ἔστω κι ἕνας λογικὸς ἄνθρωπος ποὺ θὰ στεκόταν στὸ πλευρὸ τοῦ «ἐπισήμου» πλέον σφαγώς τῶν τζιχαντιστῶν τοῦ Ἰσλαμικοῦ Κράτους και θὰ ἐπικαλεῖτο ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ νομικὴ ὑποστήριξι.
Στις 31 Ιανουαρίου 1996 και ώρα 01:40, τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποβιβάζονται στην Μικρή Ίμια.