«Το λυπηρό με τους οπαδούς της αυτιστικής «θετικής ενέργειας» (πέραν της παρανοϊκής αλλοιώεως της πραγματικότητας καθεαυτήν) είναι ότι με την καταχρηστική εξομοίωση καλού και κακού, έχουν πάψει να διακρίνουν και να εκτιμούν το πραγματικά καλό, αυτοτελώς. Αφού όλα είναι εν δυνάμει υπέροχα, τίποτα δεν ξεχωρίζει – τα πάντα συναποτελούν μία χλιαρή σούπα η οποία τους θρέφει τόσο όσο χρειάζεται, καθημερινά. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες
Κάποιες σκέψεις γιὰ τὸ φαινόμενον «Ῥωμανός».
Ἕνα διαφορετικὸ ἀπὸ τὰ συνήθη -καὶ εὔστοχο θεωρῶ- σχόλιο τοῦ Β.Β., κοινωνιολόγου.
(Εὔστοχο ὡς πρὸς τὴν ἀκρίβεια καὶ ὀξυδέρκεια τῆς διαπιστώσεως. Τὸ ἂν τὸ γεγονὸς ποὺ διαπιστώνει εἶναι καλὸ ἢ κακό, ἄλλο θέμα, ἄλλου σχολίου. Πάντως τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι. Τὸ σχόλιο διαπιστώνει ποιὰ εἶναι, ὄχι ποιὰ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι, ἡ στάσις τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας.)
Καὶ εἶχα μίαν σκασίλα γιὰ τὸ τὶ χρῶμα θὰ ἔχη ἡ γλάστρα…
Ἡ μόνη περίπτωσις ποὺ θὰ μὲ ἐνδιέφερε τὸ χρῶμα τῆς γλάστρας εἶναι ἐκείνη ποὺ ἡ γλάστρα θὰ εἶχε κάποιον χρηστικὸ λόγο ὑπάρξεως. Ἐὰν ἁπλῶς τὴν θέλω γιὰ νὰ τὴν γεμίσῳ μὲ χῶμα καὶ μὲ φυτά, δίχως νὰ μὲ ἀπασχολῇ τὸ ποῦ, πῶς κι ἀπὸ ποῦ κρατᾶ ἡ σκούφια της, τότε θὰ μοῦ ἦταν παντελῶς ἀδιάφορον τὸ ἐὰν εἶναι κόκκινη, πράσινη ἤ γκρί.
Ἀκόμη πιὸ ἀδιάφορον θὰ ἦταν τὸ ἐὰν τὴν ἐγκρίνουν οἱ ὑπόλοιπες …γλάστρες. Συνέχεια
«Ἀπὸ τὴν μία τὰ βάζεις μὲ τὸ σύστημα κι ἀπὸ τὴν ἄλλην βρίζεις κάποιο παλληκαράκι ποὺ τὰ ἔβαλε μὲ τὸ σύστημα…»
«…Μήπως κάτι κάνεις λάθος;»
Μου έθεσαν την παραπάνω ερώτηση και πρέπει να απαντήσω.
Δες το παιδάκι αυτό.
Δεν θεωρώ ότι πρόλαβε να καταλάβει τι παίζει κι ότι βρέθηκε με πολεμικά όπλα στο χέρι, πριν ξεπεράσει την ακμή ή πριν βρει καλά καλά γκόμενα…
Είναι κάτι άρρωστο κι επικίνδυνο. Δείχνει τραγική αμέλεια από τους γονείς του. Άλλωστε όταν βρέθηκε 15 ετών, ασυνόδευτος βράδυ στα Εξάρχεια, ανάμεσα σε ναρκομανείς και μαστροπούς, καταλαβαίνουμε πόσο νοιάζονταν οι δικοί του.
Σημείωσε ότι παιδιά 14 ετών οριακά επιτρέπεται να ανεβαίνουν ασυνόδευτα σε ασανσέρ κι ο Ρωμανός με τον Αλέξη γυρνούσαν μόνοι τους βραδιάτικα σε κακόφημη γειτονιά και ΠΟΛΥ μακριά από τα σπίτια τους.
Τί ἐστί Ἑλληνικότης γιά τόν Κραουνάκη;
Τί ἐστί στό κάτω τῆς γραφῆς ἑλληνικότητα γιά τόν Κραουνάκη;
Μὰ, ὁ Κραουνάκης ὡς Ἕλλην μουσικοσυνθέτης οὐδέποτε ἔπαιξε ἑλληνική μουσική, τὴν ὁποίαν ἀγνοεῖ παντελῶς.
Τὸ μόνο ποὺ παρουσιάζει εἶναι μία ἀπομίμηση γλυκανάλατης παρακμιακῆς γκλαμουριᾶς, ἡδυπαθοῦς γερμανικοῦ καμπαρὲ Συνέχεια
Ἐγὼ ἔχω δίκαιον, ὄχι ἐσύ!
Τὸ νὰ μποῦμε στὴν διαδικασία:
Ἀχ, καλὲ μὰ ἑγὼ ἔχω δίκιο ἐσὺ ἄδικο εἶναι τὸ ὀλιγώτερο γελοῖο.
Τὰ πράγματα, ἐπειδὴ μοῦ ἀρέσει νὰ τὰ λέῳ μὲ τὸ ὄνομά τους, δὲν δικαιώνουν κανέναν, ἰδιαίτερα ἀφοῦ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ἠθικὸς ἄνθρωπος δὲν δικαιώνεται! Συνέχεια