Πρὶν σᾶς «ἀφήσω» νὰ διαβάσετε τὸ παρακάτω, θὰ ἤθελα νὰ σημειώσω πὼς δέχομαι ὡς πραγματικὰ μόνον τὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα ποὺ παρουσιάζει.
Δῆλα δή, τὰ περὶ Γεφυραίων, τῆς καταγωγῆς τους, τῆς σχέσεώς τους μὲ τοὺς Ἑβραίους, τὶς ἐπεμβάσεις τους στὶς πόλεις κράτη τῆς ἐποχῆς, τῆς παραποιήσεως τῶν ἀρχῶν, τῶν ἀξιῶν καὶ τῶν ἰδεῶν..
Σὲ ὅλα αὐτὰ μὲ εὑρίσκει σύμφωνη.
Ἐκεῖ ποὺ ἔχω ἐνστάσεις-ἀπορίες εἶναι στὴν συνεργασία ἱερατείων Συνέχεια


Δεν ένοιωσα ούτε στιγμή θλίψη όταν οι βίλλες κυκλωνόταν από τις φλόγες. Κατα βάθος παρακαλούσα να δω όλα τα τερατουργήματα των νεοελλήνων να γίνονται στάχτη. Να γίνει μολότωφ η φωτιά και να μην αφήσει τίποτε όρθιο από οικισμούς που ξεφύτρωσαν στο πουθενά και που θέλουν να με πείσουν, όλοι οι συνένοχοι, ότι είναι νόμιμοι. Αντιθέτως σε αυτή την χώρα, που οι θεοί έχουν αφήσει εδώ και αιώνες, ο τσοπάνης την πλήρωσε πάλι με τα 500 πρόβατα, οι ελαιώνες των ντόπιων που βλέπεις ότι είναι εκεί, από τον κορμό του δέντρου, για πάνω από 60 χρόνια και αυτή η γη των πεύκων και των πουλιών, των αλεπούδων και των λαγών, της πραγματικής χώρας που καταπατούν δίποδα ανελέητα για να κοκορευθούν στο γραφείο ότι έχουν και «βίλα».
