Το ζήτημα της υποκλοπής αρχείου από διεθνή Τράπεζα που στη συνέχεια αγοράζεται από το Α ευρωπαϊκό κράτος, παραδίνεται στο Β ευρωπαϊκό κράτος από ένα Γ, εισπράττει με τον τρόπο του το Α κράτος χρήματα υπέρ του δημοσίου αξιοποιώντας τα περιεχόμενά του, ενώ το Β “χάνει” το CD, εμφανίζει διάφορα αντίγραφα σε USB flash memory που “εκθέτουν” υπουργούς, πρωθυπουργούς και δημόσιους θεσμούς όπως το ΣΔΟΕ, ταυτόχρονα μάλιστα το Β κράτος επικαλείται ότι το μέσο είναι μη αξιοποιήσιμο και ΔΕΝ το πρωτοκολλεί (όπως το κράτος που του το έδωσε), όμως φτάνει τελικά στα χέρια δημοσιογράφων και σήμερα μια κυρία ενάγει όσους (από το ΣΔΟΕ;) την “δυσφημούν” και την ανακατεύουν με πρόσωπα που εμφανίστηκαν στην λίστα, για τη δημοσίευση της οποίας αθωώθηκε αλλά ξαναδικάζεται ο δημοσιογράφος που την δημοσιοποίησε,… δημιουργούν ένα χαοτικό περιβάλλον όπου αργά ή γρήγορα κυριαρχεί: Συνέχεια →