Δεν ξέρω τι λέει ο κ. Χαρδαβέλλας, εγώ πάντως δεν το βλέπω,τώρα που έφτασαν στην βρύση και τα μακροχρόνια σχέδιά τους για την πλήρη υποδούλωση της Ελλάδος, βρήκαν πλήρη εφαρμογή, να αφήσουν έτσι εύκολα να πάνε όλα χαμένα, γιατί μερικοί βουλευτές θυμήθηκαν πως έχουν συνείδηση τώρα στα τελευταία! ..Ίδωμεν…
Είναι άλλο ο Καζαντζίδης κι άλλο ο Καζαντζάκης
Είναι άλλο η Φιλοσοφία και άλλο ο Νεοφιλοσοφισμός.
Η ανικανότητα σου να διακρίνεις τις διαφορές είναι που σ’ έχει ρίξει στα Τάρταρα της ζωής..
Υποβαθμίστηκε μέσα στη δίνη των γεγονότων το εφιαλτικό περιεχόμενο του ανεπίσημου εγγράφου (non paper) του υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας, το οποίο αποκαλύπτει με ανατριχιαστικό τρόπο πως θέλει το Βερολίνο να μετατρέψει την Ελλάδα πραγματικά στο αθλιέστερο προτεκτοράτο.
Ἡ φράσις αὐτὴ ποὺ στὴ νέα ἑλληνικὴ ἀποδίδεται ὡς «ένα ξέρω, ὅτι δὲν ξέρω τίποτα» καὶ λέγεται πὼς εἰπώθηκε ἀπὸ τὸν Ἀθηναῖο φιλόσοφο. Ἀδιαμφισβήτητα, ὁ Σωκράτης ἦταν ἕνας ἐκ τῶν μεγάλων φιλοσόφων ποὺ πάτησε τὰ χώματα τῆς Ἑλλάδος, ὅμως, ὅπως κάθε ἄνθρωπος ἔτσι καὶ αὐτός, δὲν κατεῖχε τὸ ἀλάθητο. Συνέχεια
Στὴν πρώτη διάστασι εἶναι ὁ δικός μας «λαβύρινθος».
Εἶναι τὸ «ὑπόγειο» τμῆμα τοῦ ἑαυτοῦ, ὅπου ἐκεῖ ἔρχεται σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν γενεσιουργὸ οὐσία.
Εἶναι μιὰ διαδρομὴ ποὺ ὁ ἄνθρωπος πρέπει συνειδητὰ νὰ κάνῃ, ὥστε νὰ εὕρῃ τὴν σχέσι του μὲ τὴν ὕλη μέσα ἀπὸ τὸ φῶς της ὑπάρξεώς του. Συνέχεια
Το ύστατο επιχείρημα για την κοινωνικοποίηση, κατά τα σοσιαλιστικά μοντέλα, είναι το γεγονός (θεωρητικά) ότι τα άτομα θα έχουν τη δυνατότητα να απέχουν από ακριβές και αυστηρές εργασιακές ρουτίνες, ώστε οι κοινωνικές τους επιθυμίες να βρουν μέσω της εργασίας τους αυτοπραγμάτωση.
Σαφέστατα όμως η Ελληνική πραγματικότητα, σχετικά με την κοινωνική αναγνώριση και την αυτοπραγμάτωση, φέρει διαφορετικά μέτρα και σταθμά, καθώς η ατομική επιθυμία για προβολή και μόνο, έχει γίνει αυτοσκοπός. Κατά συνέπεια η κοινωνική καταξίωση και αναγνώριση, παρακάμπτεται και δίνει τη θέση της στην κοινωνική αναγνωρισιμότητα, χωρίς όμως τα εχέγγυα της αναγνώρισης.
Και φυσικά η διαφορά είναι ιδιαίτερα διακριτή μιας και η αναγνώριση δεν χρειάζεται κάποιο ατομικό πόνημα Συνέχεια
