Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπόψεις

Χρύσεα ἀντὶ χαλκείων

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Χρύσεα ἀντί χαλκείων…

Πᾶρε χαλκό, δῶσε ἀσήμι, ὁ Κυπραῖος!

Γελοῦν, οἱ Ὀμηριστές, μὲ τὴν σκηνὴ στὸ Ζ, 196sq τῆς Ἰλιάδας, ὅπου ὁ Γλαῦκος ἀνταλλάσσει τὰ χρυσᾶ του ὅπλα, μὲ τὰ ὀρειχάλκινα τοῦ Διομήδους. Χρύσεα ἀντὶ χαλκείων, ποὺ λέει ἡ παροιμία.
Παλαιὰ ὑπόθεσις, τὰ χάλκινα, σὲ τὰ ‘μᾶς, τῆς Ἀλάσιας οἱ μάγκες. Ἀνάμεσα στὶς 7 (ἤ, εἶναι ὀκτώ;) ἐπιστολὲς τοῦ Κυπρίου βασιλέως Ἀλάσιας πρὸς τὸν Φαραὼ Ἀμένοσφι, ποὺ εὑρέθησαν στὸ Tell-Ell-Armana, circa1566 BC, εἶναι καὶ μία στὴν ὁποία ὁ Κύπριος Βασιληὰς ἐξηγεῖ στὸν Αἰγύπτιο «ἀδελφό» του ὅτι τοῦ στέλνει 500 τάλαντα χαλκού…μόνο, γιατί ὁ Νεργκάλ, ὁ (Ἀσσύριος) θεὸς τοῦ θανάτου, ἔχει φάει ὅλους τοὺς ἐργάτες τοῦ χαλκοῦ, στὸν δύσκολο, ἀπὸ τότε, ἕως θανάτου, «κοῦσπο στὸ Μιτσερὸ»… Συνέχεια →

Πολιτικὴ καὶ Εἰρωνία, ἤ, τὸ χαμόγελο τῆς Μόνα Λίζα

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Στὸ κενὸ ἀνάμεσα στὸ φαινόμενο καὶ τὴν πραγματικότητα, βιοτέχνες της ὀφθαλμαπάτης καὶ μεταποιητὲς τῶν νοημάτων, νεροκουβαλητὲς τῆς πολιτικῆς εἰρωνίας, εἴρωνες τῶν εἰρώνων: οἱ δημοσιογράφοι.

Εἶναι τὸ χαμόγελο τῆς Μόνα Λίζα ἡ παράστασις μιᾶς γυναικός ποὺ χαμογελᾶ εἰρωνικά, ἢ ἡ εἰρωνικὴ ἀπεικόνισις  μιᾶς γυναίκας ποὺ χαμογελᾶ ἀνόητα, χωρὶς συναίσθησι τῶν πραγμάτων; Ἁπλοϊκότης ἢ ἀνόητος ἱκανοποίησις; Σκόπιμος ἐμπαιγμὸς ἢ ἀσυναίσθητος εἰρωνία; Τί γνωρίζει ὁ πλέον σοφὸς τῶν ἀνθρώπων Σωκράτης ποὺ οὐδὲν λέγει ὅτι γνωρίζει;
Συνέχεια →

Σχετικὰ μὲ τὸ τέλος τῆς σιδηρᾶς ἐποχῆς καὶ τὸ πέρασμα στὴν ἡρωϊκή.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Σχετικὰ μὲ τὸ τέλος τῆς σιδηρᾶς ἐποχῆς καὶ τὸ πέρασμα στὴν ἡρωϊκή.[ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΣΙΔΗΡΑΣ ΕΠΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ]
«Ἐν προκειμένῳ, ἐλπίζω ὅτι ὅλοι ὅσοι κατηγοροῦνται ὅτι εἶναι ἀναχρονιστικοὶ οὐτοπιστὲς ποὺ ἀγνοοῦν τὴν «ἱστορικὴ πραγματικότητα» θὰ παραμείνουν ἀσυγκίνητοι κατὰ τὴν συνειδητοποίηση ὅτι στοὺς ἀπολογητὲς τοῦ «συγκεκριμένου» καὶ «χειροπιαστοῦ» δὲν θὰ πρέπει νὰ εἰπωθῇ: «Σταμάτα!» ἢ «Γύρνα πίσω!» ἢ «Ξύπνα!» ἀλλὰ μᾶλλον: Συνέχεια →

Ἡ αὐτοκρατορία τῶν ΗΠΑ πῶς πάει;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Η ανάλυση που ακολουθεί γράφτηκε τον Ιανουάριο -έξι μήνες πριν- για το δεύτερο διαδικτυακό τεύχος του Geopolitics
Όταν το τεύχος κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο,έλαβα στο mail μου πάμπολλα υβριστικά μηνύματα για το δήθεν ρόλο μου και ποια είμαι εγώ που τολμώ να μιλήσω για πτώση των ΗΠΑ. Η Αμερική δεν πρόκειται να έρθει σε πτώση ποτέ μου είχε γράψει τότε ομογενής και όταν τον ζήτησα να μου γράψει τα επιχειρήματα του μου απλά σιώπησε. Συνέχεια →

Σχετικὰ μὲ τὸ πέρασμα στὴν Σιδηρᾶ ἐποχή

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

[ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΣΙΔΗΡΑ ΕΠΟΧΗ]
«Πέραν μίας ἀπλῆς καὶ ἐκκοσμικευμένης ἰδέας τοῦ «σχετικισμοῦ τῶν πολιτισμῶν», εἶναι ἀναγκαῖο νὰ ἀναγνωρίσουμε καὶ ἕναν «δυϊσμὸ τῶν πολιτισμῶν». Οἱ ἐκτιμήσεις ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν περιστρέφονται συνεχῶς γύρω ἀπὸ τὴν ἀντίθεση μεταξὺ τοῦ παραδοσιακοῦ καὶ τοῦ μοντέρνου κόσμου καὶ μεταξὺ τοῦ παραδοσιακοῦ καὶ τοῦ μοντέρνου ἀνθρώπου∙ μία τέτοια ἀντίθεση εἶναι Ἰδεατή (δηλαδὴ μορφολογικὴ καὶ μεταφυσική) κάτι πιὸ πέρα καὶ πιὸ πολὺ ἀπὸ μία ἀπλὴ ἱστορικὴ ἀντίθεση. Συνέχεια →

Περὶ τῶν κοσμικῶν ἐποχῶν.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἕνα θεμελιῶδες χαρακτηριστικὸ τῆς διαδοχῆς τῶν Ἐποχῶν εἶναι ἡ ροὴ τοῦ χρόνου. Ἤδη κατὰ τὸ πέρασμα στὴν Σιδηρᾶ ἐποχὴ (-8ο μὲ -6ο αἰ) γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἀντιλαμβάνονταν ἀλλοιῶς τὴν ροὴ τοῦ χρόνου πρὶν καὶ ἀλλοιῶς μετά.
Κατὰ τὴν Σιδηρᾶ ἐποχὴ ὁ χρόνος εἶναι ὁ πιὸ πυκνός, ἐνῶ κατὰ τὴν Χρυσὴ ὁ πιὸ ἀραιός. Αὐτὸ δίδει καὶ τὴν διαφορὰ χρονικῆς ἐκτάσεως, ὅπου στὸ ἕνα ἄκρο ἔχουμε τὴν μεγαλύτερη συμπίεση καὶ πυκνότητα, ἐνῶ στὸ ἄλλο τὴν ἀνεμπόδιστη ροὴ ποὺ ἀπλώνεται ἀβίαστα. Συνέχεια →