Ἕνα θεμελιῶδες χαρακτηριστικὸ τῆς διαδοχῆς τῶν Ἐποχῶν εἶναι ἡ ροὴ τοῦ χρόνου. Ἤδη κατὰ τὸ πέρασμα στὴν Σιδηρᾶ ἐποχὴ (-8ο μὲ -6ο αἰ) γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἀντιλαμβάνονταν ἀλλοιῶς τὴν ροὴ τοῦ χρόνου πρὶν καὶ ἀλλοιῶς μετά.
Κατὰ τὴν Σιδηρᾶ ἐποχὴ ὁ χρόνος εἶναι ὁ πιὸ πυκνός, ἐνῶ κατὰ τὴν Χρυσὴ ὁ πιὸ ἀραιός. Αὐτὸ δίδει καὶ τὴν διαφορὰ χρονικῆς ἐκτάσεως, ὅπου στὸ ἕνα ἄκρο ἔχουμε τὴν μεγαλύτερη συμπίεση καὶ πυκνότητα, ἐνῶ στὸ ἄλλο τὴν ἀνεμπόδιστη ροὴ ποὺ ἀπλώνεται ἀβίαστα. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπόψεις
Οἱ ΜαζικοΔημοκρατίες καὶ ὁ ἀφοπλισμὸς τῶν …ἀντιπάλων τους!!!
Οἱ σύγχρονες ΜΔ ὡς γνωστὸν ἔχουν ἀπαγορεύσει τὴν ἀτομικὴ ὁπλοκατοχὴ (ἀκόμη καὶ τὸ ἀέριο πιπεριοῦ) ἀκολουθῶντας σὲ αὐτὸ τοὺς ―ντὲ καὶ καλὰ ἰδεολογικοὺς ἀντιπάλους τους― τὸν Hitler, τὸν Μάο etc. Καὶ οἱ τελευταῖοι βέβαια δὲν πρωτοτύπησαν, ἀκολούθησαν τὴν τάσι τῆς ἐποχῆς στὸν δυτικὸ πολιτισμὸ καὶ εἶχαν περάσει αὐτὴ τὴν ἰδέα ὡς ἕναν «ἐκσυγχρονισμό». Ἀφοῦ σοῦ λέει σᾶς προσφέρουμε μιὰ κοινὴ παιδεία γιὰ νὰ εἶσθε ῥομπότ, τί τὰ θέλετε τὰ ὅπλα;
Ἐδῶ τὸ ἐπιχείρημα μπάζει ἀπὸ ὅλες τίς μεριές. Κατ’ ἀρχὰς ὁ εὐνουχισμένος εἶναι πιὸ πιθανὸν νὰ ξεσπάσῃ σὲ μιὰ πράξι ἀνεξέλεγκτης βίας. Π.χ. οἱ γυναῖκες τρῶν περισσότερο ξύλο ἐκεῖ ποὺ ἔχουν τὸν ἄνδρα λαπᾶ-δοῦλο ὅταν αὐτὸς φθάνει στὸ κάτω ὅριο τῆς ἀξιοπρέπείας του, παρὰ ἐκεῖ ποὺ ὁ τελευταῖος εἶναι ἀφέντης. Ἔπειτα, ὁ καθεὶς γνωρίζει ὅτι ὁ ἄλλος εἶναι ἄοπλος ὁπότε μπορεῖ νὰ ἐπιτεθῇ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΟΒΟΣ γιὰ νὰ ἐξισορροπήσῃ τὴν ἐπιθυμία κάποιου νὰ βλάψῃ τὸν ἄλλο. Συνέχεια
Ἡ Μασονία ὡς προκάλυμμα.
«Ἡ Μασονία δὲν ἔχει μόνον βεβηλωθεῖ ἀλλὰ ἔχει χρησιμεύσει ὡς τὸ προκάλυμμα καὶ ἡ ἀφορμὴ γιὰ ἀναρχικὲς συνομωσίες…
Οἱ ἀναρχικοι ἔχουν πάρει τὸν κανόνα, τὸ τετράγωνο καὶ τὸ σφυρί, κι ἔγραψαν ἐπάνω τους τὶς λέξεις Ἐλευθερία, Ἰσότητα, Ἀδελφότητα – ἐλευθερία, δηλαδὴ γιὰ ὅλα τὰ πάθη, ἰσότητα στὴν ὑποβάθμιση καὶ ἀδελφότητα στὸ ἔργο τῆς καταστροφῆς. Συνέχεια
Πίσω ἀπό τόν ἐξισλαμισμό τῆς Εὐρώπης ἡ Πανθρησκεία;
Ὑποψιάζομαι πὼς ὄλες οἱ ἀκρότητες στὸν Δυτικὸ κόσμο (οἶκοι κτηνοβασίας, κόμματα παιδεραστῶν, ἔντονες προκλήσεις καὶ ἀκρότητες σὲ gay pride παρελλάσεις κλπ.) ὀργανώνονται βάσει σχεδίου, προσπαθώντας νὰ προκαλέσουν τὸ κοινὸ αἴσθημα ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΥΚΟΛΗ ΤΗΝ «ΛΥΣΗ» ΤΟΥ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ποὺ μᾶλλον τὸν προετοιμάζουν γιὰ τὴν λεγομένη ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ.
Οἱ λόγοι τῆς ἐπιλογῆς του εἶναι ἁπλοῖ.
Συνίστανται στὴν τυφλὴ θρησκοληψία, ποὺ καταργεῖ κάθε ἔννοια φιλοσοφίας καὶ ἐλεύθερης σκέψεως, ποὺ δημιουργεῖ στίφη ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΑ, ἐνισχύοντας τὸν πρωτογονισμὸ καὶ τὰ βάρβαρα ἐνστικτα . Συνέχεια
Εἶναι τὸ Εὐρῶ ἠλίθιε…
Του Γιώργου Μπούρχα – Δικηγόρου
Προβάλλεται εμφατικά το επιχείρημα, ότι για την ουσιαστική πτώχευση της Ελλάδας δεν ευθύνεται το ευρώ, αλλά το γεγονός, ότι στην Ελλάδα δεν έγιναν οι απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για την εξάλειψη των στρεβλώσεων και την απελευθέρωση της οικονομίας της. Συνοπτικά λέγεται, ότι δεν ευθύνεται το ευρώ για την ουσιαστική πτώχευση της Ελλάδας, αλλά η απουσία διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στην οικονομία. Είναι όμως έτσι;
Καταρχάς, το λεγόμενο «ευρωπαϊκό οικοδόμημα», που βασίστηκε σ’ έναν ήπιο (σοσιαλδημοκρατικό) «κονστρουκτιβιστικό ορθολογισμό», δηλαδή την αλαζονική εμπιστοσύνη στη δύναμη του ορθού λόγου, που δεν λαμβάνει υπόψη και περιφρονεί κάθε κοινωνικοπολιτική διαδικασία «αυθόρμητης τάξης» (δείτε εδώ), αποδεικνύεται σήμερα, ότι προκάλεσε καταστροφικά αποτελέσματα όχι μόνο στην οικονομία αλλά και στην δημοκρατία στην Ευρώπη. Ολόκληρη σχεδόν η λιμπεραλιστική αγγλοσαξωνική διανόηση (Hayek, Friedman κλπ) προειδοποιούσε για την αποτυχία του ευρώ. Η ευρωζώνη καταρρέει, επειδή οικοδομήθηκε πέρα από κάθε πολιτική και οικονομική λογική, σε χώρες που έχουν διαρθρωτική ανομοιογένεια των οικονομιών τους, θεσμικές και πολιτισμικές διαφορές και μεγάλες αποκλίσεις στα συστήματα αξιών των πολιτών τους. Η ευρωπαϊκή νομισματική ένωση δεν αποτέλεσε δημιούργημα κοινωνικοπολιτικών διεργασιών «αυθόρμητης τάξης» αλλά εντολών και διαταγών άνωθεν πολιτικών και γραφειοκρατών, με αποτέλεσμα να μην υπόκειται και σε οποιαδήποτε άνωθεν λειτουργική διορθωτική, οικονομική και πολιτική παρέμβαση. Η κατάργηση των εθνικών μονοπωλίων χρήματος των επιμέρους χωρών και η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μονοπωλίου χρήματος δεν θα μπορούσε ποτέ, να θεωρηθεί θετικό γεγονός, επειδή, όπως κάθε μονοπώλιο, καταργεί τον ανταγωνισμό για την απόκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών και στην προκείμενη περίπτωση των ανταγωνισμό μεταξύ των εθνικών νομισμάτων.
Μεταμόρφωσις τῶν χρωματιστῶν ἐπαναστάσεων σὲ ἔνοπλες ἐξεγέρσεις.
Πριν αρκετό διάστημα είχε γίνει μεγάλη κουβέντα για τις ΜΚΟ ανά τον κόσμο και πως αυτές επηρεάζουν αποφάσεις και πράξεις κατά το δοκούν τρίτων που μπορεί να είναι ιδιώτες, έτεροι οργανισμοί ή ακόμη και χώρες. Σε αυτό το περιθώριο είχαμε δημοσιεύσει και ένα αντίστοιχο σχετικό άρθρο για τον ρόλο τους .
Όμως το νέο τους πρόσωπο, σύμφωνα με επιπλέον στοιχεία και αναλύσεις είναι αυτό του ακτιβισμού. Το προοίμιο αυτών ήταν οι «χρωματιστές επαναστάσεις» που πολλοί τις περιέγραφαν ως υποκινούμενες εξεγέρσεις του κόσμου, χωρίς οπλισμό, εξεγέρσεις που έθεταν σε προβληματισμό πολλές κυβερνήσεις στον πλανήτη. Στην Ελλάδα βιώσαμε κάτι παρόμοιο το 2008 και πλέον φαίνεται πως είχε υποκινηθεί από ξένα στοιχεία και κέντρα.
Αλλά τώρα το νέο πρόσωπο μοιάζει να είναι πολύ διαφορετικό και δείχνει να έχει ως εκκίνηση την περιοχή της Συρίας και μετά της Ουκρανίας, όπου ενώ ξεκινούν αντιδράσεις από πολίτες προς τις κυβερνήσεις και τις πράξεις τους, σε αρκετές περιπτώσεις έχει αποδειχτεί πως οι αντιδράσεις αυτές αποτελούσαν αναχώματα για άλλους πολίτες , ένοπλους πλέον και οργανωμένους σε πολιτοφύλακες.
Συνέχεια