Στὸν Μεσαίωνα, σύμφωνα μὲ τὸν μύθο, ὑπῆρχαν οἱ Ἀλχημιστές, οἱ ὁποῖοι μετέτρεπαν τὸ μολύβι σὲ χρυσάφι.
Σὲ αὐτές τὶς δύσκολες ἐποχές ποὺ ζοῦμε, εἶναι ἀναγκαῖο νὰ γίνουμε Ἀλχημιστὲς καὶ νὰ ἀρχίσουμε νὰ κυττάζουμε πίσω ἀπὸ τὰ φαινόμενα. Συνέχεια
Στὸν Μεσαίωνα, σύμφωνα μὲ τὸν μύθο, ὑπῆρχαν οἱ Ἀλχημιστές, οἱ ὁποῖοι μετέτρεπαν τὸ μολύβι σὲ χρυσάφι.
Σὲ αὐτές τὶς δύσκολες ἐποχές ποὺ ζοῦμε, εἶναι ἀναγκαῖο νὰ γίνουμε Ἀλχημιστὲς καὶ νὰ ἀρχίσουμε νὰ κυττάζουμε πίσω ἀπὸ τὰ φαινόμενα. Συνέχεια
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι φωνακλάδες καὶ ἄνθρωποι συνεσταλμένοι.
Ὑπάρχουν ἐκεῖνοι ποὺ ἀγανακτοῦν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ κρύβονται.
Ὑπάρχουν αὐτοὶ ποὺ μονίμως ἀστειεύονται καὶ ἄλλοι ποὺ προσποιοῦνται.
Κάποιοι ἄλλοι ἀνταγωνίζονται ὁποῖον εὑρεθεῖ ἐμπρός τους.
Ὑπάρχουν κάποιοι ποὺ τοὺς ἀρέσει νὰ γίνονται κηδεμόνες τῶν ἄλλων καὶ κάποιοι ποὺ καταῤῥέουν.
Μέσα σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ὑπάρχει ἔνας μηχανισμὸς ὁ ὁποῖος τοὺς προστατεύει ἀπὸ τὸν κόσμο.
Σὲ μερικοὺς αὐτὸς ὁ μηχανισμὸς μοιάζει μὲ ἕνα θηρίο ποὺ σὲ ἄλλους βρυχᾶται καὶ σὲ ἄλλους εἶναι ἔνα θηρίο ποὺ ἕρπει.
Οἱ ἄμυνες ἔχουν πολλὲς μορφὲς ἀλλὰ ἔνα κοινὸ στόχο: Νὰ προστατεύσουν τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸν κακὸ κόσμο. Συνέχεια
Αὐθεντικότης σημαίνει διαφορετικότης.
Ἡ ὁμοιομορφία εἶναι χρήσιμος στὴν κατασκευὴ προϊόντων μαζικῆς παραγωγῆς ἀλλὰ ὄχι στὸν ἄνθρωπο…
Τὸ νὰ εἶσαι αὐθεντικὸς σημαίνει νὰ ἀκολουθῇς τὸν δικό σου δρόμο, νὰ ἀλλάζῃς τοὺς κανόνες καὶ νὰ σκέπτεσαι ἀνεξάρτητα. Συνέχεια
Τὸ πλέον δύσκολο στὴν ζωή μας εἶναι τὸ νὰ μποροῦμε νὰ κυττᾶμε τὸν ἄλλον στὰ μάτια καὶ νὰ τοῦ λέμε εὐθέως αὐτὰ ποὺ αἰσθανόμεθα, πιστεύουμε, σκεπτόμεθα γιὰ αὐτόν.
Δύσκολο διότι μᾶς κυβερνᾶ τὴν σκέψιν κυρίως ὁ συναισθηματισμός, ποὺ δυστυχῶς μᾶς καθορίζει τὸ ἐὰν θὰ εἴμεθα ἔντιμοι ἤ ὄχι, μὲ τοὺς γύρω μας.
Ὁ φόβος, νὰ μὴ κριθοῦμε μὲ θυμό, ἤ μὲ ἀπέχθεια, μᾶς κρατᾶ συνήθως σιωπηλούς, κι ἄς βράζουμε ἀπὸ μέσα μας…
Δύσκολος ἡ ἀπόφασις λοιπὸν νὰ ἀντιμετωπίσουμε τοὺς γύρω μας κυτ Συνέχεια
Ἡ ἀνάγκη μας, σὰν ἄτομα, ὅταν ἀρχίζουμε νὰ ἀλλάζουμε τὴν ὀπτική μας καὶ τὶς στοχεύσεις μας, εἶναι τὸ νὰ προστατεύσουμε ὅσο τὸ δυνατὸν καλλίτερα τὶς ἐπιλογὲς καὶ τὶς ἀλλαγές μας. Αὐτὸ σημαίνει πὼς πρώτη μας μέριμνα ὀφείλουμε νὰ εἶναι ἡ θωράκισις τοῦ ἑαυτοῦ μας. Δῆλα δὴ ἡ προστασία μας ἀπὸ ὅποιες ἐξωτερικὲς παρεμβολές.
Ἡ θωράκισις δὲν εἶναι κάτι εὔκολο.
Βαλλόμεθα καθημερινῶς ἀπὸ δεκάδες φοβίες, ἀπειλές, καταστάσεις.
Ἀπὸ τὶς ἁπλὲς εἰδήσεις, ποὺ στοχεύουν στὸ νὰ μᾶς κρατοῦν ἐν καταστολῇ, ἔως τὶς προσωπικές μας συναναστροφές. Ἤ ἀκόμη κι ἀπὸ τὶς ἴδιες τὶς σκέψεις μας καὶ τὶς συνήθειές μας. Συνέχεια
Ὁ Λόγος εἶναι τὸ μοναδικὸν μέσον ἐπικοινωνίας μας μὲ τοὺς συνανθρώπους μας.
Ἡ χρήσις ὅμως τοῦ Λόγου θὰ πρέπη νὰ γίνεται μὲ τέτοιον τρόπο, ὥςτε νὰ ἀναβαθμίζονται διαρκῶς οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις.
Αὐτὸ σημαίνει πὼς ὁ σημαντικότερος ὅρος ἐκφορᾶς τοῦ Λόγου ὀφείλει νὰ εἶναι ἡ ἀλήθεια.
Βέβαια, ἡ καθημερινότης μας εἶναι κάπως διαφορετική.
Συνήθως ὁ καθωσπρεπισμός μας μᾶς ἐμποδίζει ἀπὸ τὸ νὰ ἐκφέρουμε ἀληθὴ Λόγο. Συνήθως παραμένουμε στὰ τυπικά, δίχως νὰ ἀναζητοῦμε τὴν οὐσία στὶς σχέσεις μας. Κι αὐτὸ ὁδηγεῖ σήμερα ταχύτερα τὶς ὑπάρχουσες κοινωνίες μας στὴν διάλυσιν. Συνέχεια