
Οἱ τοῖχοι δὲν ὑπάρχουν γιὰ νὰ τοὺς σηκώνουμε ἀνάμεσά μας…
ὑπάρχουν γιὰ νὰ γράφουμε συνθήματα Ἐλπίδος.
Εἶναι πολὺ περισσότερα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἑνώνουν, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς χωρίζουν… Συνέχεια

Οἱ τοῖχοι δὲν ὑπάρχουν γιὰ νὰ τοὺς σηκώνουμε ἀνάμεσά μας…
ὑπάρχουν γιὰ νὰ γράφουμε συνθήματα Ἐλπίδος.
Εἶναι πολὺ περισσότερα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἑνώνουν, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς χωρίζουν… Συνέχεια
Ποιός σοῦ εἶπε πώς θέλω νά σοῦ ἀποδείξω κάτι;
Ποιός σοῦ εἶπε πώς ξημεροβραδιάζομαι μέ τήν ἀνάγκη νά σέ πείσω;
Γιατί πιστεύεις πώς ἔχω τόσο μεγάλον πόθο νά σέ κάνω νά σκέπτεσαι ὅπως σκέπτομαι ἐγώ; Συνέχεια

Οἱ τοῖχοι δὲν ὑπάρχουν γιὰ νὰ τοὺς σηκώνουμε ἀνάμεσά μας…
ὑπάρχουν γιὰ νὰ γράφουμε συνθήματα Ἐλπίδος.
Εἶναι πολὺ περισσότερα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἑνώνουν, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς χωρίζουν… Συνέχεια
Μία ἀτελείωτος ὀχλαγωγία …
Ἀκατάπαυστες ὁμιλίες … ἀσταμάτητες κουβέντες … χειμαῤῥώδης λόγος. Χωρὶς κάποιαν οὐσία … ἔτσι, ἴσα ἴσα γιὰ νὰ γεμίζουμε τὸν ἄνεμο μὲ λόγια του ἀέρος. Συνέχεια
