Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ἕλληνες

Ποιός ἦταν ὁ Ντερτιλῆς. Ἡ Πολεμική του δρᾶσις

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ο στρατηγός Ν. Ντερτιλής που πέθανε χθές, πολέμησε ως ταγματάρχης στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των τουρκικών θυλάκων το 1963-64 στην Κύπρο και κατέλαβε με ελάχιστους άνδρες, σε επίθεση εφ’όπλου λόγχης, το τουρκοκυπριακό προγεφύρωμα της Μασούρας αφήνοντας πίσω του δεκάδες Τούρκους πράκτορες και τουρκοκύπριους εξτρεμιστές, νεκρούς..

Στην κατοχή, αξιωματικός του Στρατού, γιος αντιστρατήγου, σε ηλικία 21 ετών, ο Ν.Ντερτιλής, μετέχει ενεργά στην εθνική αντίσταση, συλλαμβάνεται και κρατείται από τους Γερμανούς στο Χαϊδάρι. Δραπετεύει και εντάσσεται στις εθνικές αντιστασιακές οργανώσεις. Από το 1946, παίρνει μέρος σε πολλές μάχες του ανταρτοπολέμου, υπηρετώντας στις ειδικές δυνάμεις του Στρατού.

Το 1950 γίνεται εκπαιδευτής στη Σχολή Ευελπίδων, λίγο αργότερα, δηλώνει ότι επιθυμεί εθελοντικά να μεταβεί με το Εκστρατευτικό Σώμα στην Κορέα, όπου παρασημοφορείται για την ανδρεία του. Το 1964, ενώ οι Τούρκοι έχουν αρχίσει να δημιουργούν προβλήματα στην Κύπρο μεταβαίνει εθελοντικά πάλι, με ψεύτικο διαβατήριο, ως ταγματάρχης, στο νησί και οργανώνει τις ειδικές μονάδες της ΕΛΔΥΚ.

Στην κρίσιμη μάχη της Μασούρας και ενώ οι Τούρκοι απειλούν να βομβαρδίσουν το νησί, υπό τις διαταγές του στρατηγού Γρίβα ο ταγματάρχης Ντερτιλής, Συνέχεια →

Ἑλληνικά μνημεῖα μέ μία ἄλλη ὀπτική

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τα αρχαία Ελληνικά μνημεία φωτογραφημένα ηλιόλουστα, να αστράφτουν κάτω από τον ήλιο. 
 
Σχεδόν σε όλα τα βιβλία που εικονίζουν αρχαία κατάλοιπα, αυτά είναι λουσμένα στο περίφημο Ελληνικό φως που πράγματι αναδεικνύει εξαιρετικά τις αρχιτεκτονικές τους αρετές. Αυτό ισχύει όχι μόνο για εκδόσεις ευρείας κυκλοφορίας αλλά και για τις ειδικευμένες αρχαιολογικές δημοσιεύσεις: οι φωτογραφίες είναι πάντα τραβηγμένες με καλό καιρό. Το ίδιο ισχύει και για τις προσωπικές φωτογραφίες, αφού κατά κανόνα επισκέπτεται και φωτογραφίζει κανείς τα μνημεία με καλό καιρό στις διακοπές ή τις εκδρομές. 

Συνέχεια →

Ἁπλᾶ, ἀρνοῦμαι…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Γράφει ὁ Simple Man

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιοδήποτε νόμο έχει μπει σε ισχύ από την ώρα που προδότες μετατρέψανε την χώρα μου σε χρεωκοπημένο υποκατάστημα παγκόσμιας τράπεζας.

Υπάρχει μια αόρατη γραμμή μεταξύ εκείνης της ημέρας και της προηγούμενης . Στέκομαι πάνω της κοντά τρία χρόνια σαν να βρίσκομαι στην ζώνη πολέμου μεταξύ της χώρας μου και του κράτους τους.

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου που θα στηρίζεται σε αυτούς τους κατοχικούς νόμους και βεβαίως δεν πρόκειται να δείξω κανέναν σεβασμό στους δικαστές που θα κληθούν να με κρίνουν. Τους έχω ήδη καταδικάσει από την ώρα που περίμενα σε εκείνη την γραμμή με τα δυο μου πόδια μες στο κρύο να έρθουν να αποδώσουν την δικαιοσύνη στην οποία ορκίστηκαν να υπηρετούν μέχρι θανάτου.
Συνέχεια →

Ἕνα ὡρολόγιον, προερχόμενον ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων, γιὰ ὅλες τὶς ἐποχές καὶ τοὺς τόπους!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἕνα ἐκπληκτικὸ δημιούργημα, μόλις εἶδε τὸ φῶς τοῦ Ἡλίου καὶ καταφθάνει γιὰ νὰ μᾶς ἀποδείξῃ πὼς γιὰ νὰ ξέρῃ κάποιος νὰ δημιουργῇ τέτοια ἔργα, κάτι ξέρει.
Ἴσως νὰ ξέρῃ τὶς ἡλιακὲς βόλτες… 
Ἴσως νὰ ξέρῃ τὶς γήινες περιστροφές…
Ἴσως ἀκόμη καὶ τὸ πλανητικό μας σύστημα. 
Πάντως δὲν φτιάχνεις κάτι τέτοιο ἐὰν εἶσαι σκέτο βοσκὸς ἤ τσοπάνης, καὶ δὲν ἔχεις ἀντίληψι, παρατηρητικότητα καὶ λογική. Οὔτε μὲ ὅλως τὶς συμπτώσεις παρέα δὲν καταφέρνεις τέτοιο ἀποτέλεσμα. 

Συνέχεια →

«Δὲν κοστολογοῦνται τὰ κεφάλια τῶν ἀδελφῶν μου».

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Τὸ παρακάτω κείμενον τοῦ Σαράντου Καργάκου τὸ ἔχω πολλὲς ἡμέρες στὰ ἐν «ἀναμονῇ κείμενα».
Ὅταν τὸ πρωτοδιάβασα θυμήθηκα τὶς ἱστορίες  ποὺ μᾶς ἐξιστοροῦσαν οἱ παπποῦδες μου, ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς μητέρας μου. 
Ἀνάλογες ἱστορίες, ὅπως ἡ παρακάτω. 
Ἱστορίες ποὺ ὅταν τὶς σκέπτεσαι θυμᾶσαι, κι ἄς μὴν ἤσουν ἐκεῖ. 
Ζεῖς μαζὺ μὲ τὰ θύματα, κι ἄς μὴν τὰ γνώρισες.
Ἀναπνέεις τὸ αἷμα τους, κι ἄς σὲ χωρίζουν ἀρκετὲς δεκαετίες ἀπὸ τὴν τελευταία τους ἀνάσα. 
Αὐτὸ ὅμως ποὺ μὲ «κρατοῦσε» ἀπὸ τὴν δημοσίευσι δὲν εἶναι ἡ μνῆμες. Εἶναι ἡ μεγαλοσύνη.
Ἀδυνατοῦσα νὰ χωνέψω, ὅπως ὁμολογεῖ καὶ ὁ Καργάκος παρακάτω, στὰ νιάτα του, πὼς μποροῦσε κάποιος ποὺ πόνεσε, ποὺ πληγώθηκε, ποὺ φτώχυνε, ποὺ ὑπέφερε, ποὺ πλήρωσε ἄδικα ἀτιμίες ἄλλων, ποὺ τέλος πάντων δὲν ἐπέλεξε νὰ ἐμπλακῇ, ἀλλὰ τὸν ἐνέπλεξαν, νὰ συγχωρέσῃ. 
Συνέχεια →

Δῶστε πόνο νὰ γουστάρουμε!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Το λοιπόν, όσο τα πράγματα αγριεύουν, τόσο ο κόσμος θα επανέρχεται στην Φυσική του κατάσταση και στην Φύση γενικότερα..

έμαθα σήμερα πως έκοψαν κάποιοι την ελιά που στεκόταν και δίδασκε ο Πλάτωνας..

βέβαια η ελιά δεν υπήρχε, μα είχε απομείνει η ρίζα της κι εκείνη ξερίζωσαν προφανώς για να ζεσταθούν..

προτείνω να ανεβάσουν κι άλλο τις τιμές των καυσίμων και να χαμηλώσουν κι άλλο τους μισθούς..

ας φτάσουν δηλαδή 100-150 ευρώ τον μήνα οι μισθοί.. όσο για τις συντάξεις, θεωρώ πως είναι περιττό ένα κράτος να χαλάει τα χρήματα του σε υπέργηρους και ασθενείς, να ακυρωθεί άμεσα η καταβολή κάθε σύνταξης..

όσο για τα καύσιμα, να πάει η βενζίνη 5-6 ευρώ η σταγόνα και το καυσόξυλο 150 ευρώ το κιλό..
θα γεμίσουν τα ταμεία και θα αδειάσει η βουλή άμεσα.. χαχαχα

καταπληκτικοί οι φωστήρες του έθνους.. είμαι σίγουρος πως η ιστορία θα τους ανταμείψει με τον καλύτερο τρόπο και θα έχει φυλαγμένο ένα κεφάλαιο γι αυτούς.. (όπως έχει για τον Εφιάλτη, τον Λεωνίδα και πολλούς άλλους)

ο κουτός λαός βέβαια σε όλα τούτα απαντά με τον δικό του τρόπο..
ο καθείς, εκεί που φτάνει..

άλλος ψηφίζει στις εκλογές τους βασανιστές του (για να μην καταστραφούμε χαχαχα)
άλλος σκέφτεται ενδόμυχα “όλα θα φτιάξουν” (χαχαχα)
άλλος αυτοκτονεί (εδώ θα ήθελα να μιλήσω με κάθε έναν υποψήφιο που σκέφτεται να πράξει κάτι τέτοιο)
άλλος υπομένει στωικά
άλλος αντιδρά (σωστότερα απλώς διαμαρτύρεται δίχως να αντιδρά)
άλλος παίρνει τα βουνά σαν την Αστέρω (σαν εμένα) χαχαχα

και για του λόγου το αληθές.. μιά φωτιά είναι απαραίτητη για να ζεσταθείς και να μαγειρέψεις, καθώς και για να διαλογιστείς..

το τόμαχωκ βγήκε απο την θήκη., να τα περιμένετε όλα πλέον..

Συνέχεια →