

Ὅταν εἶδα τὸ παρακάτω ταινιάκι χαμογέλασα.
Ὄχι διότι δὲν ἐμπεριέχει κάποιες ἀλήθειες, ἀλλὰ διότι δὲν ἔχει νόημα, νὰ προλογίζουμε αὐτὸν τὸν πόλεμο.
Κατ’ ἀρχὰς νὰ ξεκαθαρίσω κάτι.
Οἱ πιθανότητες νὰ συμβοῦν τὰ γεγονότα ὅπως περιγράφονται στὸ παρακάτω ταινιάκι εἶναι πάρα πολλές. Ἴσως ὄχι σὲ ὅλες τὶς λεπτομέρειές του, ἀλλὰ σίγουρα πάρα πολλές.
Ὄχι διότι ὁ πλανήτης παλάβωσε, ἀλλὰ διότι τὸν πλανήτη τὸν κυβερνοῦν, ἐπιφανειακῶς τοὐλάχιστον, παρανοϊκοί.
Σαφῶς καὶ θέλουν τὸν ἀποπληθυσμό μας. Σαφῶς καὶ τὸ ἐπιδιώκουν μὲ ὅλα τὰ μέσα, εἶτε μὲ τὴν ἐξάπλωσιν Συνέχεια
Τὸ νὰ διαβάζω καθημερινῶς γιὰ ἐπιτεύγματα τῶν Ἑλλήνων ἐπιστημόνων ἔχει «καταντήσῃ» πλέον μία εὐχάριστος ῥουτίνα.
Αὐτὸς ὁ λαός, αὐτὴ ἡ φυλή, ἔχει γενικῶς μίαν ἀρίστη σχέσι μὲ τὶς ἐπιστῆμες καὶ τὴν ἔρευνα. Ὅπου πατήσαμε τὸ πόδι μας, ὁποτέδήποτε, ἀνακαλύψαμε δρόμους, χαράξαμε δρόμους, βρήκαμε λύσεις.
Δὲν ξέρω ἐὰν ὑπάρχῃ ἄλλος λαὸς ἐπάνω στὴν γῆ ποὺ νὰ ἔχῃ τόσο ξεκάθαρη σχέσι μὲ τὶς ἐπιστῆμες.
Ἑλληνικὸς τάφος τοῦ 3ου-4ου μ.χ. αἰῶνος στὴν Κίνα.
Στὸ νεκροταφεῖον χωριοῦ τῆς Κίνας, σὲ ἕνα ξύλινον φέρετρο, εὑρέθη ἡ μούμια ἑνὸς νεκροῦ ἀνδρός, τριάντα (30) ἐτῶν περίπου καὶ ὕψους 2.00 μέτρων. Τὰ χαρακτηριστικά του εἶναι εὐρωπϊκά. Ἔχει δὲ καὶ χρυσῆ μάσκα στὸ πρόσωπο ἑλληνικοῦ χαρακτῆρος. Συνέχεια
Ὅταν πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων συζητούσαμε μὲ φίλους τὸ ζήτημα τῆς ἐνεργειακῆς αὐταρκείας μέσῳ τῶν κυμάτων, ἰδίως γιὰ ἀπομεμακρυσμένες περιοχὲς τῆς χώρας μας, δὲν φανταζόμουν πὼς θὰ ἔκανε μίαν τέτοιαν δημοσίευσιν τὸ βῆμα.
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν λοιπὸν ἔλαβα ἀπὸ φίλο τὶς πληροφορίες ποὺ χρειαζόμουν. Μάλιστα, ἐὰν συνδυάσουμε αὐτὲς τὶς πληροφορίες, ποὺ ἀφοροῦν στὴν ἐφεύρεσιν τοῦ Κώστα Χατζηλάκου, καὶ τὶς ἄλλες, ποὺ ἔλαβα ἀπὸ τὸν φίλο Χρυσόστομο, θὰ μπορούσαμε νὰ συζητήσουμε γιὰ ἀπόλυτον ἐνεργειακὴ αὐτάρκεια τῆς χώρας, καθῶς ἐπίσης καὶ γιὰ ἐν τελῶς καθαρὲς λύσεις, δίχως τὰ ἀλουμίνια, τὰ σίδερα καὶ τὰ φρικτὰ γυαλιὰ τῶν Συνέχεια
Τὸν 4ο π.Χ. αἰῶνα, ὁ Παλλαδᾶς ὁ Ἀλεξανδρεὺς θρηνεῖ τὴν ἀπώλεια τοῦ ἑλληνισμοῦ (!!!) μὲ ἐτοῦτα τὰ λόγια:
«Ἄρα μὴ θανόντες τὼ δοκεῖν ζῶμεν μόνον; Ἕλληνες ἄνδρες, συμφορὰ πεπτωκότες ὄνειρον εἰκάζοντες εἶναι τὸν βίον; ἢ ζῶμεν ἡμεῖς, τοῦ βίου τεθνηκότος;» Συνέχεια