Mια Ελλάδα, ζει και αναπνέει εκτός Ελλάδος .
Δεν ξέρω αν και σε τι μπορούμε να προσβλέπουμε από τους ομογενείς μας, (γιατί αν προσβλέπουμε σε εμάς,μαύρα τα μαντάτα) αλλά κάτι τέτοιες ειδήσεις μας γεμίζουν χαρά και αισιοδοξία.
Ὅπως τὴν ἔλεγαν ὁ Ὅμηρος καὶ ὁ Πλάτων…»
Κάπως ἔτσι κλείνει τὶς σκέψεις του ὁ Μεγάλος μας Ὀδυσσέας Ἐλύτης, λίγο μετὰ τὴν παραλαβὴ τοῦ βραβείου ΝΟΜΠΕΛ.
Βλέπετε, μία μορφὴ σὰν αὐτὸν τὸν Ἄνθρωπο, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ μὴν πολεμᾶ ἔως τὴν τελευταία του ἀνάσα γιὰ ἐλευθερία καὶ γλῶσσα…
Συνέχεια

Έχετε δει τρελό να βλέπει τ΄αντερά του έξω και να γελάει; Κάπως έτσι μεταλλάσσομαι. Κάπως έτσι μεταλλάσσονται χιλιάδες από εμάς. Κι όποιος αντέξει. Τρως το πρώτο κατρακύλισμα, σοκάρεσαι, τα χάνεις. Ξεκινάς μ΄εκείνο το κλαψιάρικο “τι θα απογίνω” και βλέπεις μπροστά δυο δρόμους. Την επιλογή να συνεχίσεις να είσαι κλαψο…. ή την επιλογή να ξεπεράσεις αυτό που ήσουν. Αυτό που είσαι. Αυτό που σου λένε να γίνεις.
Ἀστείρευτος ἡ πηγὴ γνώσεων, προβληματισμῶν, ἀνακαλύψεων ἡ Γῆ μας…
«Δὲν σώνει τὸ νερό της»…
Ὅμως γιὰ νὰ ἔλθῃ πλέον στὴν ἐπιφάνεια κάτι, πρέπει καὶ νὰ γίνεται κατανοητόν!
Ὅσα εὑρήματα ἔχουν ἐμφανισθεῖ ἔως σήμερα, καὶ δὲν ἔχουν ἐπεξηγηθῇ, σαπίζουν σὲ κάποιαν ἀποθήκη, μὲ ἀνύπαρκτες σχεδὸν πιθανότητες νὰ συνδεθοῦν μὲ τὰ πραγματικὰ ἐπιτεύγματα καὶ τὴν γνώσιν.