Τα εργαλεία πρέπει να είναι όλα εύκολα στη χρήση τους και από την άποψη του βάρους και από την άποψη της λεπτής κατασκευής τους» (Ιπποκράτους, «Περί ιητρού»).
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ἕλληνες
29 Ὀκτωβρίου 1912. Ἐπιστολή τοῦ Μεταξᾶ πρός τήν σύζυγόν του
Τί ἔγραψε ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς στήν σύζυγό του τρεῖς μέρες μετά τήν παράδοσι τῆς πόλεως ἀπό τούς Τούρκους στόν Ἑλληνικό στρατό.
Θεσσαλονίκη 29 Ὀκτωβρίου 1912
Πόσο θὰ σοῦ φαίνεται παράξενο νὰ λαμβάνης γράμμα μου ἀπό τὴν Θεσσαλονίκην.
… Τὸ βράδυ ὴλθον εἰς τὸ στρατηγεῖον Τοῦρκοι ἀπεσταλμένοι προτείνοντες τὴν Συνέχεια
Ἀχρίς, ἡ ἐφημερὶς τοῦ Μετώπου.
AXΡΙΣ.
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ
Ὅταν, στὶς 28 Ὀκτωβρίου 1940, ξέσπασε ὁ ἑλληνοϊταλικὸς πόλεμος, ὁ Παναγιώτης Κανελλόπουλος βρισκόταν ἐκτοπισμένος στὴν Κάρυστο. Εἶχε, πράγματι, ἐκδηλώσει δημοσίως τὴν ἀντίθεσή του πρὸς τὸ καθεστὼς τῆς 4ης Αὐγούστου μὲ ἀποτέλεσμα νὰ «πάει ἐξορία», ἤδη ἀπὸ τὸ 1937, πρῶτα στὴν Κύθνο, μετὰ στὴ Θάσο καί, τελικά, στὴν Συνέχεια
Ἐθνικές ἑορτές. Ἑορτασμός ἤ παρωδία;

…Ἔτσι, σιγά σιγά ὑποβαθμίζεται καί ὁ θεσμός τῶν παρελάσεων μέχρι νά φθάσουν στό ἐπιθυμητό ἀποτέλεσμα, δηλαδή, τήν πλήρη κατάργησίν των.
Χωρίς μνῆμες, ὅμως, ἐθνικές μνῆμες καί πίστη στό ἰδανικό τῆς πατρίδος, τό ἔθνος δέν εἶναι δυνατόν νά συνεχίσῃ νά ὑπάρχῃ.
Στίς διαδηλώσεις στίς πλατεῖες καί στήν πλατεία Συντάγματος τῶν Ἀθηνῶν, κυρίως, δέν μποροῦν νά διαμαρτυρηθοῦν οἱ Ἑλληνες πολίτες, διότι, οἱ πραιτωριανοί τῶν λακέδων τῆς Εὐρώπης (καί ὄχι μόνο) ἀπαντοῦν μέ «μπαχαλάκηδες», βία, ξύλο καί δακρυγόνα. Ἐτσι, ὁ λαός ἀνεκάλυψε πέρυσι τέτοια ἐποχή, αὐτόν τόν τρόπο καί τήν στιγμή γιά νά διαμαρτυρηθῇ στήν νέα κατοχή.
Φταῖμε ἐμεῖς – ὁ Ἑλληνικός λαός – πού ἀντιδρᾶ ὅποτε τοῦ δοθεῖ ἡ εὐκαιρία καί φτάσαμε σέ αὐτό το σημεῖο;
Νομίζω πώς Συνέχεια
Τὰ βιβλία τῆς Ε’ Δημοτικοῦ φτιάχνουν Ἑλληνόπουλα …κόττες!
Εἶχα τὴν «μεγάλη τιμὴ» πρὸ δύο-τριῶν ἐτῶν νὰ ξεφυλλίσω αὐτὰ τὰ βιβλία, ὅταν παιδάκι οἰκογενειακοῦ φίλου, πήγαινε στὴν Ε’ Δημοτικοῦ.
Γιὰ καλὴν τύχη τοῦ παιδιοῦ ὅμως, εἶχε ἕναν πατέρα ποὺ ἦταν ἄριστος γνώστης τῆς ἱστορίας καὶ τῶν κοινωνικῶν δεδομένων ποὺ ἴσχυαν στὴν ἐπιστράτευσιν τοῦ 1940, κι ἔτσι τὸ παιδάκι εἶχε ἀπόλυτον ἐπίγνωσιν τοῦ τὶ ἀκριβῶς συνέβαινε ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες στὴν πατρίδα μας.
Συνέχεια
Τὰ Χρυσὰ Ἔπη τῶν Πυθαγορείων.
Είναι άγνωστο ποίος έγραψε τα Χρυσά Έπη. Σίγουρα είναι Πυθαγόρεια, αλλά δεν μπορούμε να δεχθούμε πως τα έγραψε ο ίδιος ο Πυθαγόρας, καθότι γνωρίζομε πως δεν άφησε κανένα γραπτό κείμενο. Απλά εντάσσονται στην παράδοση των Πυθαγορείων.


