Πόσο δύσκολο ἀλήθεια εἶναι, μέσα σέ ἕναν κόσμο πού ὅλα καταῤῥεουν, νά ἐπιτυγχάνουμε γιά παραμένουμε ἐμεῖς καθαροί;
Διότι ὅταν ὅλα γύρω μας σαπίζουν, ἀποσυντίθενται, κομματιάζονται, πῶς μποροῦμε νά παραμένουμε ἐμεῖς συγκροτημένοι καί σταθεροί σέ ἀξίες πού ὅλο καί ὑπόκεινται σέ διαρκῶς μεγαλύτερες ἐκπτώσεις;

Ναί, εἶναι δύσκολο. Ἴσως κι ἀδύνατον κάποιες φορές. Μὰ πράγματι ἀξίζει τὸν κόπο. Συνέχεια →

Καί τί κάνω ἐγώ γιά νά τόν ἀλλάξῳ;
Τόν παρατηρῶ καί θλίβομαι; Τόν καθυβρίζω ἀπό τό πρωΐ ἔως τό βράδυ; Τόν ἀναθεματίζω;
Ἔχω συνειδητοποιήσει πώς αὐτός ὁ κόσμος ἀποτελεῖται ἀπό μικρά «δομικά» ὑλικά πού λέγονται ἄνθρωποι;
Ἔχω συνειδητοποιήσει πώς ἐγώ εἶμαι ἕνα ἀπό αὐτά τά δομικά ὑλικά;
Μήπως τελικῶς δέν μοῦ ἀρέσει κάτι ἄλλο καί ἀρνοῦμαι νά τό συνειδητοποιήσῳ; Συνέχεια →

Ὁ κόσμος μου εἶναι μικρὸς καὶ μέγας μαζύ…
Μὰ εἶναι κι ἀπολύτως δομημένος ἀπὸ τὶς δικές μου …ἐπιλογές. Ἄν κι ἀγούγεται βαρύ, ἰδίως γιὰ κάποιους, εὐτυχῶς ἤ δυστυχῶς, τὸ πόσο εὐτυχισμένος καὶ γεμάτος, ὡς ἄνθρωπος εἶμαι, ἐξαρτᾶται ἀπολύτως μόνον ἀπὸ ἐμέναν. Συνέχεια →

Ἡ ἀπόφασις γιὰ τὰ πάντα…
Ἡ ἀπόφασις ἐκείνη ποὺ θὰ μετατρέψη τὶς σκέψεις μας καὶ τὴν διαβίωσίν μας σὲ κάτι ζωντανό…

Ὅσο κι ἐὰν ζυγίζουμε ἤ μετρᾶμε ἤ ἐρευνοῦμε κάτι, ἡ κρίσιμος στιγμή, ποὺ θὰ καθορίση τὴν πορεία μας, εἶναι ἀποτέλεσμα μίας …στιγμῆς καὶ μόνον…
Ἑνὸς βλέμματος… Ἑνὸς θροΐσματος… Μίας ἀκτῖδος… Συνέχεια →

Καὶ φθάνει ἡ στιγμὴ ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε τὸ ἐπόμενον βῆμα… Τὸ ὁποιοδήποτε ἐπόμενον βῆμα…
Πῶς θά τό κάνουμε; Θά κουβαλᾶμε ἐνοχές, φοβίες καί πικρίες ἀπό τό παρελθόν μας;
Ἤ μήπως θά ἀδειάσουμε τά …φορτώματα γιά νά πορευτοῦμε ἐλεύθεροι;

Ἡ καλλιτέρα στάσις, ὅταν εἴμαστε πράγματι ἀποφασισμένοι νὰ προχωρήσουμε στὸ ἐπόμενο βήμα μας, εἶναι τὸ Delete. Ἡ διαγραφή.
Ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ διαγράψουμε πραγματικὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἐλύπησαν, τότε δὲν μποροῦμε νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπὸ τὰ πάθη μας καὶ τὶς φοβίες μας… Συνέχεια →