Ὤ ῥέ…. Ποῦ πᾶμε ὤ ρέ;

Ἀγάπη, ἀγάπη… Ἀλλὰ τὸ παιδὶ ἔσκασε…

Σήμερα θὰ μιλήσουν οἱ εἰκόνες. 

Δὲν γινόταν νὰ τὶς ἀφήσω… Τὶς συνεκέντρωνα γιὰ ἀρκετὸν καιρό…
Εἶναι βλέπετε κάτι ἀπὸ αὐτὸ ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως …εἴμαστε!!!

Ἐν τάξει, δὲν εἴμαστε ὅλοι ἔτσι, ἀλλὰ φίλος μὲ κατάστημα ῥούχων ἀνδρικῶν παραπονιέται πὼς πουλᾶ  στὰ μεγέθη μόνον ἀπὸ extra κι ἐπάνω...

Συνέχεια

Πολιτισμός.

Ἀπὸ τὴν μία γελῶ ἔως δακρύων, μὲ τὶς παρακάτω εἰκόνες, κι ἀπὸ τὴν ἄλλην θλίβομαι.

Ἀπὸ τὴν μία εἶναι τὸ γελοῖον τῆς ὑποθέσεως, ποὺ ἀνακύπτει σχεδὸν σὲ κάθε φωτογραφία, κι ἀπὸ τὴν ἄλλην διακρίνεται σὲ ὅλο του τὸ μεγαλεῖο ὁ ψευδοπολιτισμός μας, ποὺ ἔξακολουθεῖ καὶ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ χρησιμοποιῇ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.
Συνέχεια

Ἀπό ποῦ κατάγεται τό Ἰσραήλ;

Τώρα φταίω ἐγώ ἤ τό στοιχειό;
Μπιλντεμπέργκιοι σήμερα. Καὶ τὶ Μπιλντεμπέργκιοι…

Μωρέ ἔχετε καταλάβει πώς μπλέξαμε τήν βούρτσα μέ τήν π@@τσα;
Μωρέ μέ τέτοιες ἀσυναρτησίες ποῦ πᾶμε; Νά εὕρουμε τήν ταὐτότητά μας; 

Ἄν τε καλά, γιὰ σήμερα σᾶς ἀφήνω χωρὶς πολλὰ σοικτήρια…
Συνέχεια

Τά Ὄσκαρ τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς

Ἐδῶ πού τά λέμε, γενικῶς, τό πρῶτο βραβεῖο ἀνδρικοῦ ρόλου πρέπει νά τό κερδίζει, τιμῆς ἕνεκεν, κάθε χρόνο ἕνας Ἕλλην πολιτικός. Τόση ἐξάσκησι κάνουν τά «παιδιά» στήν ὑποκριτική τέχνη – κυρίως οἱ ἀρχηγοί τῶν κομμάτων.

Θυμηθεῖτε τόν ΓΑΠ τόν ἀνεκδιήγητο μέ τό τσιρότο στά μοῦτρα ὅταν μᾶς ἀνεκοίνωνε ὅτι ἡ Ἑλλάς εὑρίσκεται καί ἐπισήμως στά νύχια τῶν διεθνῶν τοκογλύφων.

Θυμηθεῖτε τίς κωλοτοῦμπες καί τά ψέμματα τοῦ Ἀντωνάκη τοῦ ἀνοιχτομάτη ὅταν ἦταν στήν ἀξιωματική ἀντιπολίτευσι καί αὐτά πού ἔλεγε μετά πού ἔγινε πρωθυπουργός ὅὅὅὅλων τῶν Ἑλλήνων.

Θυμηθεῖτε τήν κλάψα τοῦ κυρ Φώτη τοῦ Κουρέλη κλπ.

Δικαιωματικά τό ἄξίζουν!

Μινώταυρος

Καλύτερης Ταινίας: 
Στη νέα Δημοκρατία, για το πιο ανήθικο απαράδεκτο διαφημιστικό σποτ όλων των εποχών Συνέχεια

Ὁ mister (ἀδω)Ντίν…!!!

 

Ὁ mister Bean  τοῦ ἑλληνικοῦ (ἑλλαδοκαφριστικοῦ οὐσιαστικῶς) κΥνοβουλίου. 
Ἡ γελοιοποίησις τοῦ πολιτικοῦ μας (λέμε τώρα) κόσμου.
Ἤ ὀρθότερα, ἡ πραγματικὴ εἰκόνα τοῦ κόσμου μας σήμερα.

Συνέχεια

Κι ἔτσι ἡσύχασαν οἱ τοῦρκοι…

Κάποτε ὁ καλὸς Θεός, ἔπλασε ἕναν Ἕλληνα καὶ ἕναν τοῦρκο, καὶ τοὺς ἐτοποθέτησε ἐπάνω στὴν Γῆ….

Μὲ μεγάλη του λύπη, ὁ καλός μας Θεὸς ἔβλεπε τὸν τοῦρκο νὰ τρώῃ ξύλο ἀπὸ τὸν Ἕλληνα.

Γιὰ νὰ μὴ γίνεται αὐτό, ἔπλασε ἄλλον ἕναν τοῦρκο. Συνέχεια